Wereldkampioenschap voetbal 1994

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
FIFA Wereldkampioenschap 1994
World Cup '94
DBP 1994 1718 Sporthilfe Fußball FIFA-WM-Pokal.jpg
Toernooi-informatie
Gastland Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Datum 17 juni - 17 juli
Teams 24 (van 5 confederaties)
Stadions (in 9 gaststeden)
Winnaar Vlag van Brazilië Brazilië (4e titel)
Toernooistatistieken
Wedstrijden 52
Doelpunten 141  (2,71 per wedstrijd)
Toeschouwers 3.587.538  (68.991 per wedstrijd)
Topscorer(s) Vlag van Bulgarije Hristo Stoichkov
Vlag van Rusland Oleg Salenko
(6 goals)
Beste speler Vlag van Brazilië Romário
Portaal  Portaalicoon   Voetbal

Na Italië traden de Verenigde Staten in 1994 op als gastheer van het vijftiende wereldkampioenschap voetbal, zoals zes jaar eerder, op 4 juli 1988, was besloten tijdens een FIFA-congres in Zürich. Aan de voorronden deden 133 landen mee, waaronder zestien debutanten. De loting voor de eindronde had plaats op 19 december 1993 in Las Vegas. Het toernooi zelf begon op 17 juni en eindigde een maand later, op 17 juli. Titelverdediger was Duitsland, dat vier jaar eerder ten koste van Argentinië de titel had gewonnen. Voor het eerst werd op een WK in de groepsfase het driepuntensysteem toegepast.

De Colombiaanse voetballer Andrés Escobar schoot bij de groepswedstrijd tegen de Verenigde Staten in eigen doel, waardoor Colombia met 2-1 verloor en in de eerste ronde uitgeschakeld werd. Hij betaalde hier met zijn leven voor: op 2 juli 1994 werd hij tijdens het uitgaan in Medellín vermoord.

Organisatie[bewerken]

Speelsteden[bewerken]

Boston Detroit Chicago
Foxboro Stadium Pontiac Silverdome Soldier Field
Capaciteit:53.664 Capaciteit:77.557 Capaciteit:63.117
Silverdome 2.jpg Soldier Field Chicago aerial view.jpg
Orlando Los Angeles San Francisco
Citrus Bowl Rose Bowl Stanford Stadium
Capaciteit: 61.219 Capaciteit: 91.794 Capaciteit: 80.906
Citrus Bowl aerial view.jpg 2008-1226-Pasadena-008-RoseBowl.jpg StanfordStadium2004.jpg
Dallas New York Washington
Cotton Bowl Giants Stadium RFK Memorial Stadium
Capaciteit: 63.998 Capaciteit: 75.338 Capaciteit: 53.142
Cotton Bowl.JPG Giants Stadium aerial.jpg RFK Stadium aerial photo, 1988.JPEG

Scheidsrechters[bewerken]

Naam Geboren Duels Kreeg  geel Kreeg geel Weggestuurd
Vlag van Hongarije Puhl, Sándor Sándor Puhl 14/07/1955 4 11 - -
Vlag van Frankrijk Quiniou, Joël Joël Quiniou 11/07/1950 4 18 2 1
Vlag van Colombia Torres Cadena, José José Torres Cadena 15/07/1952 4 21 - 1
Vlag van Syrië Al Sharif, Jamal Jamal Al Sharif 08/12/1954 3 15 2 -
Vlag van Costa Rica Badilla, Rodrigo Rodrigo Badilla 22/06/1957 3 6 - -
Vlag van Mexico Brizio Carter, Arturo Arturo Brizio Carter 09/03/1956 3 18 - 3
Vlag van Denemarken Mikkelsen, Peter Peter Mikkelsen 01/05/1960 3 10 - 1
Vlag van Nederland Ende, Mario van der Mario van der Ende 28/03/1956 3 15 - -
Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Bujsaim, Ali Ali Bujsaim 09/09/1959 2 10 - -
Vlag van Engeland Don, Philip Philip Don 10/03/1952 2 10 1 -
Vlag van Tunesië Jouini, Neji Neji Jouini 12/08/1949 2 10 1 1
Vlag van Duitsland Krug, Hellmut Hellmut Krug 19/05/1956 2 7 - 1
Vlag van Argentinië Lamolina, Francisco Francisco Lamolina 25/10/1950 2 7 - -
Vlag van Brazilië Marsiglia, Renato Renato Marsiglia 03/06/1951 2 10 - -
Vlag van Schotland Mottram, Leslie Leslie Mottram 05/03/1951 2 9 1 -
Vlag van Zwitserland Röthlisberger, Kurt Kurt Röthlisberger 21/05/1951 2 7 - -
Vlag van Peru Tejada, Alberto Alberto Tejada 11/11/1956 2 9 - -
Vlag van Verenigde Staten Angeles, Arturo Arturo Angeles 12/09/1953 1 3 - -
Vlag van Italië Baldas, Fabio Fabio Baldas 19/03/1949 1 2 - -
Vlag van Spanje Díaz Vega, Manuel Manuel Díaz Vega 01/09/1954 1 5 - -
Vlag van Uruguay Filippi, Ernesto Ernesto Filippi 26/10/1954 1 4 - -
Vlag van Zweden Karlsson, Bo Bo Karlsson 12/10/1949 1 3 - -
Vlag van Mauritius Chong, Lim Kee Lim Kee Chong 15/05/1960 1 3 - -
Vlag van Italië Pairetto, Pierluigi Pierluigi Pairetto 15/07/1952 1 7 - -
Totaal 52 220 7 8

Kwalificatie[bewerken]

Deelnemende landen[bewerken]

Deelnemende landen
1rightarrow blue.svg Zie het artikel WK voetbal 1994 (kwalificatie) voor een uitgebreide beschrijving van de kwalificaties
Groep A Groep B Groep C

Vlag van Colombia Colombia
Vlag van Roemenië Roemenië
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Vlag van Zwitserland Zwitserland

Vlag van Brazilië Brazilië
Vlag van Kameroen Kameroen
Vlag van Rusland Rusland
Vlag van Zweden Zweden

Vlag van Bolivia Bolivia
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Spanje Spanje
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea

Groep D Groep E Groep F

Vlag van Argentinië Argentinië
Vlag van Bulgarije Bulgarije
Vlag van Griekenland Griekenland
Vlag van Nigeria Nigeria

Vlag van Ierland Ierland
Vlag van Italië Italië
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Noorwegen Noorwegen

Vlag van België België
Vlag van Marokko Marokko
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië

Groepsfase[bewerken]

Groep A[bewerken]

Groep A was een interessante groep met vier ploegen, die allemaal kans hadden de knock-out fase te halen. Colombia werd na de briljante 0-5 overwinning in Argentinië door velen getipt als de te kloppen ploeg. Concurrentie was er van één van de betere landen van Europa Roemenië, Zwitserland dat na jaren van anonimiteit een veelbelovende selectie had en het gastland de Verenigde Staten, dat gecoached werd door de Serviër Bora Milutinović, die de afgelopen WK's succes had met andere bescheiden landen als Mexico en Costa Rica. Dit WK kreeg als primeur, dat voor de eerste keer een wedstrijd werd gespeeld in een indoor stadion, het Silverdome stadion in Detroit. Zwitserland en de Verenigde Staten speelden een weinig verheffende wedstrijd, die dankzij twee vrije trappen in 1-1 eindigde.

Roemenië tegen Colombia was een wedstrijd tussen twee van de meest begaafde spelbepalers en aanvoerders, alles draaide in deze teams rond de Colombiaan Carlos Valderrama en de Roemeen Gheorghe Hagi. Colombia wilde hun favorietenrol waarmaken door dominant op de aanval te spelen, maar speelde Roemenië in de kaart, omdat hun spel gebaseerd was op de tegenaanval. Al in de beginfase lanceerde Hagi de snelle aanvaller Florin Răducioiu en dat leverde de 1-0 op. Colombia kreeg veel kansen op de gelijkmaker, maar doelman Bogdan Stelea steeg tot grote hoogte. De Colombianen gaven veel ruimte weg en Hagi was totaal in zijn element, hij probeerde het al van verre afstand en scoorde daarna vanuit een onmogelijke positie. Het spel van Valderrama stak daar bleekjes tegenover, hij raakte snel geïrriteerd en kreeg een gele kaart. Vlak voor rust zorgde Adolfo Valencia zorgde voor de aansluittreffer, maar vlak voor tijd besliste Răducioiu opnieuw de wedstrijd na andermaal een voorzet van Hagi.

Colombia moest vervolgens tegen de Verenigde Staten spelen, normaal gesproken geen probleem voor de begaafde Zuid-Amerikanen, maar de overtuiging was weg. Amerika bleef op de been en toen gebeurde een in alle opzichten fataal moment: Andrés Escobar probeerde een voorzet van middenvelder John Harkes onschadelijk te maken en schoot de bal in eigen doel. Colombia kwam deze klap niet te boven en de bij de Nederlandse club Willem II spelende Earnest Stewart scoorde het tweede doelpunt. Hij verscheen op de voorpagina van het illustere sportblad "Sports Illustrated", een grote eer voor een speler van een relatief kleine sport in de Verenigde Staten. Het hoogtepunt van de wedstrijd was een "bycicle-kick" van Marcelo Balboa, die maar net naast ging. In de slotfase scoorde Colombia, maar de sensatie was compleet, de Verenigde Staten hadden gewonnen en Colombia was zo goed als uitgschakeld. De verpersoonlijking van het Amerikaanse succes was verdediger Alexi Lalas, die met zijn sik eruit als Abraham Lincoln en de eerste Amerikaan werd, die in de Italiaanse competitie speelde.

De wedstrijd Roemenië tegen Zwitserland leverde ook al een verrassing op, na een gelijk opgaande strijd in de eerste helft, waarbij Hagi weer scoorde met een afstandsschot, werden de Roemenen in de tweede helft overspeeld: 4-1. Nadat aanvalsleider Stéphane Chapuisat vroeg scoorde, werden de Roemenen met hun eigen wapen verslagen: de snelle tegenaanval. De Roemenen raakten gefrustreerd en invaller Ion Vladiou werd uit het veld gestuurd na een schandalige overtreding op Ohrel. Hij werd door de Roemeense voetbalbond naar huis gestuurd. Het was de eerste Zwitserse overwinning op een WK sinds 1954.

De enige hoop voor de Colombianen was een nederlaag van Roemenië tegen de Verenigde Staten, maar de ploeg won door een doelpunt van Dan Petrescu. Veel Colombianen durfden niet naar huis, want het land stond op zijn kop en veel drugsbaronnen hadden veel geld verloren. Escobar ging wel terug en na een bezoek aan een nachtclub werd hij dood geschoten. De moordenaar riep nog: bedankt voor je eigen doelpunt. Dit was het absolute dieptepunt van meer dan zestig jaar WK-voetbal.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Roemenië Roemenië 3 2 0 1 5 5 0 6
Vlag van Zwitserland Zwitserland 3 1 1 1 5 4 1 4
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten¹ 3 1 1 1 3 3 0 4
Vlag van Colombia Colombia 3 1 0 2 4 5 -1 3

18 juni 1994
11:30 EST
Verenigde Staten Vlag van Verenigde Staten 1 – 1 Vlag van Zwitserland Zwitserland Pontiac Silverdome, Pontiac
Toeschouwers: 73,425
Scheidsrechter: Francisco Oscar Lamolina (Vlag van Argentinië Argentinië)
Wynalda Goal 45' wedstrijdverslag Bregy Goal 39'

18 juni 1994
16:30 PST
Colombia Vlag van Colombia 1 – 3 Vlag van Roemenië Roemenië Rose Bowl, Pasadena
Toeschouwers: 91.856
Scheidsrechter: Jamal Al Sharif (Vlag van Syrië Syrië)
Valencia Goal 43' wedstrijdverslag Răducioiu Goal 15'89'
Hagi Goal 34'

22 juni 1994
16:00 EST
Roemenië Vlag van Roemenië 1 – 4 Vlag van Zwitserland Zwitserland Pontiac Silverdome, Pontiac
Toeschouwers: 61.428
Scheidsrechter: Neji Jouini (Vlag van Tunesië Tunesië)
Hagi Goal 35' verslag Sutter Goal 16'
Chapuisat Goal 52'
Knup Goal 65'72'

22 juni 1994
16:30 PST
Verenigde Staten Vlag van Verenigde Staten 2 – 1 Vlag van Colombia Colombia Rose Bowl, Pasadena
Toeschouwers: 93.869
Scheidsrechter: Fabio Baldas (Vlag van Italië Italië)
Escobar Goal 35' (e.d.)
Stewart Goal 52'
wedstrijdverslag Valencia Goal 90'

26 juni 1994
13:00 PST
Zwitserland Vlag van Zwitserland 0 – 2 Vlag van Colombia Colombia Stanford Stadium, Palo Alto
Toeschouwers: 83.401
Scheidsrechter: Peter Mikkelsen (Vlag van Denemarken Denemarken)
wedstrijdverslag Gaviria Goal 44'
Lozano Goal 90'

26 juni 1994
13:00 PST
Verenigde Staten Vlag van Verenigde Staten 0 – 1 Vlag van Roemenië Roemenië Rose Bowl, Pasadena
Toeschouwers: 93.869
Scheidsrechter: Mario van der Ende (Vlag van Nederland Nederland)
wedstrijdverslag Petrescu Goal 18'

Groep B[bewerken]

Vierentwintig jaar lang had was Brazilië geen wereldkampioen geworden, ze hadden het geprobeerd met defensief voetbal zoals in 1974 en 1990 en met extreem aanvallend voetbal als in 1982, nu probeerde coach Carlos Alberto Parreira het met een mix. Veel hoop was gevestigd op de spitsen van de Spaanse clubs Romário van FC Barcelona en Bebeto Deportivo La Coruna, die vlak daarvoor verzeild waren in een spannende titelrace, die op doelsaldo werd beslist door Barcelona. Er waren wel zorgen om aanvoerder Raí, de middenvelder en jongere broer van de eerdere aanvoerder Socrates, de creatieve middenvelder en voetballer van het jaar in Zuid-Amerika had een matig seizoen achter de rug bij Paris St. Germain en had problemen weer in vorm te komen.

In de eerste twee wedstrijden hadden de "gele kanaries" weinig problemen met het matig spelende Rusland en Kameroen: 2-0 en 3-0 overwinning. Rusland had problemen met het uiteenvallen van de Sovjet-Unie en Kameroen had zoveel zwakke plekken in het team, dat de 42-jarige Roger Milla weer werd opgenomen in de selectie. Ook Zweden had weinig problemen zich te plaatsen, Martin Dahlin scoorde twee keer tegen Rusland, vlak nadat hij ontsnapte aan een rode kaart. In de eerste helft tegen Zweden maakte Brazilië een zwakke indruk en Zweden stond voor met 1-0 door een doelpunt van Kennet Andersson, die nog meer had kunnen scoren. In de tweede helft zette Romário orde op zaken met een geplaatst schot met een korte dribble, hij had nu in alle wedstrijden gescoord. Vlak voor tijd wisselde Pareira zijn teleurstellende aanvoerder Raí om niet meer terug te keren in de basis.

Aardigste wedstrijd in deze groep was de wedstrijd tussen de twee kansloze ploegen, Rusland verpletterde Kameroen met 6-1. Er werden twee opmerkelijke records gevestigd: Oleg Salenko scoorde vijf doelpunten, de meest doelpunten van één speler in een wedstrijd en Roger Milla werd de oudste doelpuntenmaker ooit.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Brazilië Brazilië 3 2 1 0 6 1 5 7
Vlag van Zweden Zweden 3 1 2 0 6 4 2 5
Vlag van Rusland Rusland 3 1 0 2 7 6 1 3
Vlag van Kameroen Kameroen 3 0 1 2 3 11 -8 1

19 juni 1994
16:30 PST
Kameroen Vlag van Kameroen 2 – 2 Vlag van Zweden Zweden Rose Bowl, Pasadena
Toeschouwers: 93.194
Scheidsrechter: Alberto Tejada Noriega (Vlag van Peru Peru)
Embé Goal 31'
Omam-Biyik Goal 47'
wedstrijdverslag Ljung Goal 8'
Dahlin Goal 75'

20 juni 1994
13:00 PST
Brazilië Vlag van Brazilië 2 – 0 Vlag van Rusland Rusland Stanford Stadium, Palo Alto
Toeschouwers: 81.061
Scheidsrechter: Lim Kee Chong (Vlag van Mauritius Mauritius)
Romário Goal 26'
Raí Goal 52' (pen.)
wedstrijdverslag

24 juni 1994
13:00 PST
Brazilië Vlag van Brazilië 3 – 0 Vlag van Kameroen Kameroen Stanford Stadium, Palo Alto
Toeschouwers: 83.401
Scheidsrechter: Arturo Brizio Carter (Vlag van Mexico Mexico)
Romário Goal 39'
Márcio Santos Goal 66'
Bebeto Goal 73'
wedstrijdverslag

24 juni 1994
19:30 EST
Zweden Vlag van Zweden 3 – 1 Vlag van Rusland Rusland Pontiac Silverdome, Pontiac
Toeschouwers: 71.528
Scheidsrechter: Joël Quiniou (Vlag van Frankrijk Frankrijk)
Brolin Goal 37' (pen.)
Dahlin Goal 59'81'
wedstrijdverslag Salenko Goal 4' (pen.)

28 juni 1994
16:00 PST
Rusland Vlag van Rusland 6 – 1 Vlag van Kameroen Kameroen Stanford Stadium, Palo Alto
Toeschouwers: 74.914
Scheidsrechter: Jamal Al Sharif (Vlag van Syrië Syrië)
Salenko Goal 15'41'44' (pen.)72'75'
Radchenko Goal 81'
wedstrijdverslag Milla Goal 46'

28 juni 1994
16:00 EST
Brazilië Vlag van Brazilië 1 – 1 Vlag van Zweden Zweden Pontiac Silverdome, Pontiac
Toeschouwers: 77.217
Scheidsrechter: Sándor Puhl (Vlag van Hongarije Hongarije)
Romário Goal 46' wedstrijdverslag K. Andersson Goal 23'

Groep C[bewerken]

Er was weinig veranderd in het basisteam van Duitsland sinds het behalen van de wereldtitel in 1990, alleen voormalig Oost-Duitser Matthias Sammer en Stefan Effenberg braken door in de basiself. Zoals gebruikelijk was het openingsduel een matige vertoning, tegenstander Bolivia stribbelde in de eerste helft wat tegen, maar in de tweede helft trok Duitsland de wedstrijd naar zich toe zonder te imponeren: 1-0 door Jürgen Klinsmann. De stervoetballer van Bolivia Marco Etcheverry was niet fit de hele wedstrijd te spelen, viel in en werd al na twee minuten uit het veld gestuurd na een overtreding op Lothar Matthäus.

Na een 1-1 tegen Spanje stond Duitsland in de eerste helft met 3-0 door onder andere dankzij een technisch hoogstandje van Klinsmann en een blunder van de doelman. Zuid-Korea had eerder al indruk gemaakt door een 2-0 achterstand tegen Spanje goed te maken en maakte binnen een kwartier twee doelpunten. De wereldkampioen werd compleet overspeeld en mocht van geluk spreken, dat de vele kansen niet benut werden. De Duitse voetbalfans ergerden zich met name aan het spel van Effenberg en floten hem uit. Hij reageerde met het tonen zijn middenvinger en werd naar huis gestuurd. Effenberg zou ondanks zijn talenten niet meer opgeroepen worden voor het nationale elftal. Spanje won met 3-1 van Bolivia en plaatste zich tweede in de groep, Zuid-Korea viel net af en Bolivia had een technisch aardig elftal, maar was niet effectief genoeg.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Duitsland Duitsland 3 2 1 0 5 3 2 7
Vlag van Spanje Spanje 3 1 2 0 6 4 2 5
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea 3 0 2 1 4 5 -1 2
Vlag van Bolivia Bolivia 3 0 1 2 1 4 -3 1

17 juni 1994
14:00 CST
Duitsland Vlag van Duitsland 1 – 0 Vlag van Bolivia Bolivia Soldier Field, Chicago
Toeschouwers: 63.117
Scheidsrechter: Arturo Brizio Carter (Vlag van Mexico Mexico)
Klinsmann Goal 61' wedstrijdverslag

17 juni 1994
18:30 CST
Spanje Vlag van Spanje 2 – 2 Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea Cotton Bowl, Dallas
Toeschouwers: 56.247
Scheidsrechter: Peter Mikkelsen (Vlag van Denemarken Denemarken)
Salinas Goal 51'
Goikoetxea Goal 55'
wedstrijdverslag Hong Myung-Bo Goal 85'
Seo Jung-Won Goal 90'

21 juni 1994
15:00 CST
Duitsland Vlag van Duitsland 1 – 1 Vlag van Spanje Spanje Soldier Field, Chicago
Toeschouwers: 63.113
Scheidsrechter: Filippi Cavani (Uruguay)
Klinsmann Goal 48' wedstrijdverslag Goikoetxea Goal 14'

23 juni 1994
19:30 EST
Zuid-Korea Vlag van Zuid-Korea 0 – 0 Vlag van Bolivia Bolivia Foxboro Stadium, Foxborough
Toeschouwers: 54.453
Scheidsrechter: Leslie Mottram (Vlag van Schotland Schotland)
wedstrijdverslag

27 juni 1994
15:00 CST
Bolivia Vlag van Bolivia 1 – 3 Vlag van Spanje Spanje Soldier Field, Chicago
Toeschouwers: 63.089
Scheidsrechter: Rodrigo Badilla (Vlag van Costa Rica Costa Rica)
E. Sánchez Goal 67' wedstrijdverslag Guardiola Goal 19' (pen.)
Caminero Goal 66'70'

27 juni 1994
15:00 CST
Duitsland Vlag van Duitsland 3 – 2 Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea Cotton Bowl, Dallas
Toeschouwers: 63.998
Scheidsrechter: Joël Quiniou (Vlag van Frankrijk Frankrijk)
Klinsmann Goal 12'37'
Riedle Goal 20'
wedstrijdverslag Hwang Sun-Hong Goal 52'
Hong Myung-Bo Goal 63'

Groep D[bewerken]

Argentinië kwam tijdens de kwalificatie-ronde erachter, dat ze nog steeds van Diego Maradona afhankelijk waren. Hij was nu aanvoerder van een veelbelovende generatie, waarbij topschutter Gabriel Batistuta de meest veelbelovende was. Hij gaf meteen zijn visite-kaartje weg met drie doelpunten tegen Griekenland. Meest opvallende moment van de wedstrijd was het doelpunt van Maradona, de treffer was niet alleen prachtig na zeer kort, precies combinatie-spel, want na het doelpunt rende Maradona als een bezetene naar de camera met uitbollende ogen.

Nigeria was vlak voor het begin van het toernooi Afrikaans kampioen geworden met de in Nederland niet serieus genomen Clemens Westerhof. Westerhof had wel een klik met de Afrikanen, die een sterke generatie hadden met allemaal spelers, die bij Europese clubs speelden. De eerste wedstrijd was vooraf al zeer interessant, men trad aan tegen het Bulgarije, dat in de kwalificatie-reeks Frankrijk in de laatste seconde uitschakelde en in Hristo Stoichkov één van de beste spelers van het toernooi had. Nigeria had het in begin moeilijk, maar Emil Kostadinov miste twee grote kansen. Vrij snel maakte Rashidi Yekini het eerste doelpunt van Nigeria ooit op een WK, maar ze hadden andermaal geluk, toen een weergaloze vrije trap van Hristo Stoickov om onduidelijke redenen afgekeurd. Vlak voor rust maakte Daniel Amokachi het tweede doelpunt na een handige voetbeweging en in de tweede helft voerden de Nigerianen een ware show op. De 3-0 zege zorgde ervoor, dat heel Afrika droomde van de eerste Afrikaanse kampioen ooit.

Iedereen keek uit naar de ontmoeting tegen Argentinië, maar dat viel tegen. Westerhof legde de nadruk teveel op een fysieke strijd en vergat te voetballen. Nigeria kwam nog wel op voorsprong, maar twee doelpunten van Claudio Caniggia zorgde nog voor rust voor de Argentijnse zege, waarbij doelman Peter Rufai van de Nederlandse club Go Ahead Eagles bij het eerste doelpunt niet vrijuit ging. Niemand was verbaasd, dat na de vertoning tegen Griekenland Maradona werd getest op dopinggebruik. Na de wedstrijd ontstond een enigszins surrealistisch beeld: hand in hand gingen Mardona en een vrouwelijke verpleegster na de dopingcontrole. Enkele dagen later kwam de uitslag: Maradona had efedrine gebruikt en geschorst voor de rest van het toernooi. Maradona verklaarde later, dat hij het alleen had gebruikt vanwege een verkoudheid, maar niemand trapte in het bedrog. Argentinië was het toernooi het best begonnen van alle deeelnemers, maar raakte wel hun aanvoerder kwijt.

Definitief zonder hun kapitein dobberde Argentinië tegen Bulgarije stuurloos verder. Bulgarije profiteerde met een vrije trap van Stoichkov en ook tegen tien man kon Argentinië geen vuist maken. Vlak voor tijd stonden drie landen bovenaan in de groep, Argentinië stond bovenaan met een doelsaldo van +4, gevolgd door Nigeria met +3 en Bulgarije met +2. In de slotfase werd de eindstand definief omgegooid, eerst scoorde Sirakov het tweede doelpunt van de Bulgaren en vlak daarna scoorde Amokachi namens Nigeria het tweede doelpunt tegen Griekenland. Argentinië eindigde nu op de derde plaats in de groep, maar alle drie de landen haalden de achtste finales. Alleen Griekenland had niets te zoeken op dit WK met een saldo van nul doelpunten voor en tien tegen.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Nigeria Nigeria 3 2 0 1 6 2 4 6
Vlag van Bulgarije Bulgarije 3 2 0 1 6 3 3 6
Vlag van Argentinië Argentinië¹ 3 2 0 1 6 3 3 6
Vlag van Griekenland Griekenland 3 0 0 3 0 10 -10 0

21 juni 1994
12:30 EST
Argentinië Vlag van Argentinië 4 – 0 Vlag van Griekenland Griekenland Foxboro Stadium, Foxborough
Toeschouwers: 54.456
Scheidsrechter: Arturo Angeles (Vlag van Verenigde Staten V.S.)
Batistuta Goal 2'44'90' (pen.)
Maradona Goal 60'
Wedstrijdverslag

21 juni 1994
18:30 CST
Nigeria Vlag van Nigeria 3 – 0 Vlag van Bulgarije Bulgarije Cotton Bowl, Dallas
Toeschouwers: 44.132
Scheidsrechter: Rodrigo Badilla (Vlag van Costa Rica Costa Rica)
Yekini Goal 21'
Amokachi Goal 43'
Amuneke Goal 55'
wedstrijdverslag

25 juni 1994
16:00 EST
Argentinië Vlag van Argentinië 2 – 1 Vlag van Nigeria Nigeria Foxboro Stadium, Foxborough
Toeschouwers: 54.453
Scheidsrechter: Bo Karlsson (Vlag van Zweden Zweden)
Caniggia Goal 21'28' wedstrijdverslag Siasia Goal 8'

26 Juni 1994
11:30 CST
Bulgarije Vlag van Bulgarije 4 – 0 Vlag van Griekenland Griekenland Soldier Field, Chicago
Toeschouwers: 63.160
Scheidsrechter: Ali Bujsaim (Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Verenigde Arabische Staten)
Stoichkov Goal 5' (pen.)55' (pen.)
Letchkov Goal 65'
Borimirov Goal 90'
Wedstrijdverslag

30 juni 1994
18:30 CST
Argentinië Vlag van Argentinië 0 – 2 Vlag van Bulgarije Bulgarije Cotton Bowl, Dallas
Toeschouwers: 63.998
Scheidsrechter: Neji Jouini (Vlag van Tunesië Tunesië)
wedstrijdverslag Stoichkov Goal 61'
Sirakov Goal 90'

30 juni 1994
19:30 EST
Griekenland Vlag van Griekenland 0 – 2 Vlag van Nigeria Nigeria Foxboro Stadium, Foxborough
Toeschouwers: 53.001
Scheidsrechter: Leslie Mottram (Vlag van Schotland Schotland)
wedstrijdverslag George Goal 45'
Amokachi Goal 90'

Groep E[bewerken]

Net als groep A hadden ook de vier landen in groep E allemaal kans op de knockout-fase. Italië was huizenhoog favoriet, maar begon het toernooi bedroevend met een 1-0 nederlaag tegen het op leeftijd zijnde Ierland. Ray Houghton scoorde al na elf minuten met een zondagschot en wat de Italianen ook probeerden, ze kwamen niet tot een overwicht tegen het weer onverzettelijke Ierland. De 34-jarige Paul McGrath schakelde de wereldvoetballer van het jaar Roberto Baggio volledig uit. Ook Mexico begon het toernooi slecht met een 1-0 nederlaag tegen Noorwegen, Mexico kon totaal niet antciperen op het anti-voetbal van de Noren, wiens aanval vooral gebaseerd was op lange ballen op de spitsen. Met name de zoals altijd gekleurd gekede Mexicaanse doelman Jorge Campos wist er vaak geen raad mee. Hugo Sanchez speelde zijn derde WK in zestien jaar, maar had duidelijk zijn beste tijd gehad en zou niet meer opgesteld worden.

In een crisisfeer moest Italië aantreden tegen de Noren, geen fijne tegenstander om zelfvertrouwen te kweken. In de 21e minuut leek de ramp compleet: doelman Gianluca Pagliuca werd uit het veld gestuurd na een lichte handsbal buiten het strafschopgebied. Coach Arrigo Sacchi moest een veldspeler wisselen voor een nieuwe doelman, maar tot verbijstering van heel Italië werd uitgerekend Roberto Baggio gewisseld. Ook tegen tien man weigerde Noorwegen aan aanvallen te denken en er veranderde weinig aan het spelbeeld. Tot opluchting van heel Italië scoorde de andere Baggio Dino Baggio diep in de tweede helft de winnende treffer.

Ook Mexico herstelde zich met een 2-1 overwinning op Ierland in een snikheet Orlando. Het energie-verslindende en oude Ierland was in het nadeel en kwam op een 2-0 achterstand door twee treffers van Alberto García Aspe. Er gebeurde vlak voor tijd een opmerkelijk incident: de Ierse coach Jack Charlton wilde aanvaller John Aldridge inbrengen, de scheidsrechter maakte geen haast en de door de hitte al aangebrande Aldridge ging compleet uit zijn dak. Toen hij eindelijk werd ingebracht, scoorde hij de belangrijke tegentreffer, waardoor alle vier de ploegen precies gelijk stonden. Charlton kreeg de schuld van het gedrag van Aldridge en kreeg van de FIFA een hoge boete, die werd betaald door de Ierse supporters dankzij een spontane collecte-actie.

In de laatste groepswedstrijden hadden Ierland en Mexico een voordeliger positie in hun wedstrijden tegen respectievelijk Noorwegen en Italië. Noorwegen was nog voorzichtiger als in de eerste wedstrijden en schoot pas na een uur op goal. Ierland domineerde de wedstrijd zonder grote kansen te creëren en de eindstand was logisch: 0-0. Noorwegen moest nu hopen op een winnaar in de andere wedstrijd, maar na een uur scoorde Mexico de gelijkmaker na de openingstreffer van Daniele Massaro: 1-1. .

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Mexico Mexico 3 1 1 1 3 3 0 4
Vlag van Ierland Ierland 3 1 1 1 2 2 0 4
Vlag van Italië Italië¹ 3 1 1 1 2 2 0 4
Vlag van Noorwegen Noorwegen 3 1 1 1 1 1 0 4

18 juni 1994
16:00 EST
Italië Vlag van Italië 0 – 1 Vlag van Ierland Ierland Giants Stadium, East Rutherford
Toeschouwers: 75.338
Scheidsrechter: Mario van der Ende (Vlag van Nederland Nederland)
wedstrijdverslag Houghton Goal 11'

19 juni 1994
16:00 EST
Noorwegen Vlag van Noorwegen 1 – 0 Vlag van Mexico Mexico RFK Stadium, Washington
Toeschouwers: 52.395
Scheidsrechter: Sándor Puhl (Vlag van Hongarije Hongarije)
Rekdal Goal 84' wedstrijdverslag

23 juni 1994
16:00 EST
Italië Vlag van Italië 1 – 0 Vlag van Noorwegen Noorwegen Giants Stadium, East Rutherford
Toeschouwers: 74.624
Scheidsrechter: Hellmut Krug (Vlag van Duitsland Duitsland)
D. Baggio Goal 69' wedstrijdverslag

24 juni 1994
12:30 EST
Mexico Vlag van Mexico 2 – 1 Vlag van Ierland Ierland Citrus Bowl, Orlando
Toeschouwers: 60.790
Scheidsrechter: Kurt Röthlisberger (Vlag van Zwitserland Zwitserland)
García Goal 42'65' wedstrijdverslag Aldridge Goal 84'

28 juni 1994
12:30 EST
Italië Vlag van Italië 1 – 1 Vlag van Mexico Mexico RFK Stadium, Washington
Toeschouwers: 52.535
Scheidsrechter: Francisco Oscar Lamolina (Vlag van Argentinië Argentinië)
Massaro Goal 48' wedstrijdverslag Bernal Goal 57'

28 juni 1994
12:30 EST
Ierland Vlag van Ierland 0 – 0 Vlag van Noorwegen Noorwegen Giants Stadium, East Rutherford
Toeschouwers: 72.404
Scheidsrechter: José Torres Cadena (Vlag van Colombia Colombia)
wedstrijdverslag

Groep F[bewerken]

De eerste wedstrijd van Nederland tegen Saoedi-Arabië leek vooraf een reünie te worden met de vorige bondscoach op een WK, Leo Beenhakker werd benoemd tot bondscoach van de Arabieren met Wim Jansen als assistent. Zonder duidelijke opgaaf van redenen werden beiden al na enkele maanden ontslagen en vervangen door een Argentijnse trainingsstaf. Nederland boekte een gelukkige zege, het kwam snel met 1-0 achter, maakte gelijk dankzij een afstandsschot van Wim Jonk en vlak voor tijd kopte invaller Gaston Taument raak na mistasten van de doelman. In de tweede wedstrijd speelde Oranje stukken beter, maar stuitte steeds op de uitblinkende Michel Preud'homme. België won tegen de verhouding in dankzij een doelpunt van verdediger Philippe Albert.

België was nu geplaatst en besloot wat spelers rust te geven tegen Saoedi-Arabië. Dat pakte niet goed uit, want al vrij snel scoorde Saeed Al-Owairan na een indrukwekkende rush vanaf eigen helft. Het vierde land in deze groep Marokko speelde helemaal niet slecht: het verloor de eerste twee wedstrijden door keepersfouten en schoten op de lat. Één van de hoogtepunten van het WK was de assist van Ahmed Bahja tegen Saoedi-Arabië, waarbij verscheidene spelers werden uitgekapt en de bal op een presenteerblaadje gaf aan Mohammed Chaouch. Ook tegen Nederland was Marokko beslist niet de mindere, maar Dennis Bergkamp scoorde vlak voor rust na goed doorzetten van Peter van Vossen. In de tweede helft scoorde Nader snel de gelijkmaker en Nederland liet andermaal zijn kwetsbaarheid in de verdediging zien. Oranje was rijp voor een totale afgang, maar vlak voor tijd zorgde Bryan Roy voor opluchting: 2-1.

Land Wed Win Gel Ver DV DT +/− Pnt
Vlag van Nederland Nederland 3 2 0 1 4 3 1 6
Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië 3 2 0 1 4 3 1 6
Vlag van België België¹ 3 2 0 1 2 1 1 6
Vlag van Marokko Marokko 3 0 0 3 2 5 -3 0

19 juni 1994
12:30 EST
België Vlag van België 1 – 0 Vlag van Marokko Marokko Citrus Bowl, Orlando
Toeschouwers: 61.219
Scheidsrechter: José Torres Cadena (Vlag van Colombia Colombia)
Degryse Goal 11' wedstrijdverslag

20 juni 1994
19:30 EST
Nederland Vlag van Nederland 2 – 1 Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië RFK Stadium, Washington
Toeschouwers: 50.535
Scheidsrechter: Manuel Díaz Vega (Vlag van Spanje Spanje)
Jonk Goal 50'
Taument Goal 86'
wedstrijdverslag Amin Goal 18'

25 juni 1994
12:30 EST
Saoedi-Arabië Vlag van Saoedi-Arabië 2 – 1 Vlag van Marokko Marokko Giants Stadium, East Rutherford
Toeschouwers: 76.322
Scheidsrechter: Philip Don (Vlag van Engeland Engeland)
Al-Jaber Goal 7' (pen.)
Amin Goal 45'
wedstrijdverslag Chaouch Goal 26'

25 juni 1994
12:30 EST
België Vlag van België 1 – 0 Vlag van Nederland Nederland Citrus Bowl, Orlando
Toeschouwers: 62.387
Scheidsrechter: Renato Marsiglia (Vlag van Brazilië Brazilië)
Albert Goal 65' wedstrijdverslag

29 juni 1994
12:30 EST
België Vlag van België 0 – 1 Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië RFK Stadium, Washington
Toeschouwers: 52.959
Scheidsrechter: Hellmut Krug (Vlag van Duitsland Duitsland)
wedstrijdverslag Al-Owairan Goal 5'

29 juni 1994
12:30 EST
Marokko Vlag van Marokko 1 – 2 Vlag van Nederland Nederland Citrus Bowl, Orlando
Toeschouwers: 60.578
Scheidsrechter: Alberto Tejada Noriega (Vlag van Peru Peru)
Nader Goal 47' wedstrijdverslag Bergkamp Goal 43'
Roy Goal 77'

¹ De beste vier nummers 3 (Verenigde Staten, Argentinië, Italië en België) plaatsen zich ook voor de achtste finales

Samenvatting[bewerken]

Tien Europese landen haalden de achtste finales, evenveel als vorig WK. Duitsland, Italië, Ierland, Nederland, Roemenië, Spanje en België waren er opnieuw bij, Bulgarije, Zweden en Zwitserland namen de plaaats van Engeland, Joegoslavië en Tsjecho-Slowakije in. Twee Zuid-Amerikaanse ploegen vielen af in vergelijking met1990, Argentinië en Brazilië verloren het gezelschap van Colombia en Uruguay. Hun plaatsen werden ingenomen door Noord-Amerika (twee plaatsen in plaats van één, de Verenigde Staten en Mexico namen de plaats van Costa Rica over) en Azië (Saoedi-Arabië). Wat betreft Afrika nam Nigeria de plaats van Kameroen in.

Er was geen favoriet opgestaan in de eerste ronde, over het algemeen maakten Brazlië, Argentinië, Roemenië en Nigeria de beste indruk, van de favorieten maakten Italië, Nederland en Duitsland weinig indruk. Spanje, Zweden, Bulgarije, Ierland, België en Mexico voldeden aan de verwachtingen, voor de Verenigde Staten en Zwitserland was het bereiken van de tweede ronde al een goede prestatie, Saoedi-Arabië was de grote verrassing.

Van de afvallers kwamen vijf uit Europa, twee uit Zuid-Amerika en Afrika en één uit Azië. Het afvallen van Colombia was een grote verrassing, ook Kameroen en Noorwegen stelden teleur. Van de andere deelnemers lieten Zuid-Korea en Marokko een goede indruk achter, van Rusland en Bolivia was weinig verwachtingspatroon vooraf en ze maakten weinig indruk, Griekenland had niets te zoeken op dit WK.

Knockoutfase[bewerken]

achtste finale kwartfinale halve finale finale
           
 Vlag van Brazilië Brazilië  1
 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten  0  
 Vlag van Brazilië Brazilië  3
   Vlag van Nederland Nederland  2  
 Vlag van Nederland Nederland  2
 Vlag van Ierland Ierland  0  
 Vlag van Brazilië Brazilië  1
   Vlag van Zweden Zweden  0  
 Vlag van Zweden Zweden  3
 Vlag van Saoedi-Arabië Saoedi-Arabië  1  
 Vlag van Zweden Zweden  2(5)
   Vlag van Roemenië Roemenië  2(4)  
 Vlag van Roemenië Roemenië  3
 Vlag van Argentinië Argentinië  2  
 Vlag van Brazilië Brazilië  0(3)
   Vlag van Italië Italië  0(2)
 Vlag van Italië Italië  2
 Vlag van Nigeria Nigeria  1  
 Vlag van Italië Italië  2
   Vlag van Spanje Spanje  1  
 Vlag van Spanje Spanje  3
 Vlag van Zwitserland Zwitserland  0  
 Vlag van Italië Italië  2
   Vlag van Bulgarije Bulgarije  1   derde plaats
 Vlag van Bulgarije Bulgarije  1(3)
 Vlag van Mexico Mexico  1(1)  
 Vlag van Bulgarije Bulgarije  2  Vlag van Zweden Zweden  4
   Vlag van Duitsland Duitsland  1    Vlag van Bulgarije Bulgarije  0
 Vlag van Duitsland Duitsland  3
 Vlag van België België  2  

Achtste finales[bewerken]

Duitsland - België[bewerken]


2 juli 1994
12:00
Duitsland Vlag van Duitsland 3 – 2 Vlag van België België Soldier Field, Chicago
Toeschouwers: 60.246
Scheidsrechter: Kurt Röthlisberger (Vlag van Zwitserland Zwitserland)
Völler Goal 6'40'
Klinsmann Goal 11'
wedstrijdverslag Grün Goal 8'
Albert Goal 90'

Na een matige eerste ronde greep de Duitse bondscoach Berti Vogts in, één van de steunpilaren van het gewonnen WK in 1990 Andreas Brehme verloor zijn plaats in de basis, maar een andere steunpilaar Rudi Völler nam de plaats van Karl-Heinz Riedle in. Völler had al afscheid genomen van "die Mannschaft", maar na een goed seizoen bij Olympique Marseille stelde hij zich weer beschikbaar. Samen met Jürgen Klinsmann vormde hij een plaag voor de Belgische verdediging, Vōller en Klinsmann scoorden respectievelijk twee en één keer, al profiteerde de eerste wel van een zeldzaam slippertje van de voor de rest weer perfecte doeman Michel Preud'homme. In de tweede helft dacht Belgiē weer terug te komen in de wedstrijd, maar de Zwitserse scheidsrechter Kurt Röthlisberger weigerde een onreglementaire overtreding van Thomas Helmer op de genaturaliseerde Kroaat Josip Weber te bestraffen met een tweede gele kaart voor Helmer en een strafschop. Eerlijkheid dient te zeggen, dat ook in de tweede helft de Duitsers superieur waren en Preud'homme opnieuw aantoonde de beste doelman van het toernooi te zijn. In de laatste minuut scoorde Philippe Albert de aansluittreffer, maar deze treffer kwam te laat. België maakte aanvallend een zwakke indruk dit toernooi en het was tekenend, dat verdediger Albert de Belgische topscorer van het toernooi was. Duitsland was in deze vorm weer de te kloppen titelkandidaat.

Spanje - Zwitserland[bewerken]


2 juli 1994
16:35
Spanje Vlag van Spanje 3 – 0 Vlag van Zwitserland Zwitserland RFK Stadium, Washington
Toeschouwers: 53.121
Scheidsrechter: Mario van der Ende (Vlag van Nederland Nederland)
Hierro Goal 15'
Luis Enrique Goal 74'
Begiristain Goal 86' (pen.)
wedstrijdverslag

Spanje tegen Zwitserland werd eigenlijk al beslist in de eerste helft, toen de Nederlandse scheidsrechter Mario van der Ende liet doorspelen na een botsing tussen een Zwitserse en Spaanse speler op de Spaanse helft en Fernando Hierro in een snelle tegenaanval scoorde In de tweede helft kwam Spanje niet in gevaar en in de slotfase maakte Spanje het professioneel af: 3-0. Het Spaanse team was een ploeg zonder vedetten en speelde vooral degelijk, geheel naar voorkeur van de Bask Javier Clemente, die in de publiciteit regelmatig botste met FC Barcelona-coach Johan Cruijff en een grote voorkeur voor Baskische spelers had.

Saoedi Arabië - Zweden[bewerken]


3 juli 1994
16:30
Saoedi-Arabië Vlag van Saoedi-Arabië 1 – 3 Vlag van Zweden Zweden Cotton Bowl, Dallas
Toeschouwers: 60.277
Scheidsrechter: Renato Marsiglia (Vlag van Brazilië Brazilië)
Al-Ghesheyan Goal 85' Wedstrijdverslag Dahlin Goal 6'
K. Andersson Goal 51'88'

Saoedi-Arabiē kon niet voor een nieuwe verrassing zorgen en verloor met 3-1 van een effectiever Zweden. Het aanvalsduo Martin Dahlin en Kenneth Anderson behoorden niet tot de topspelers van Europa, maar waren wel het meest gevreesde aanvalsduo van het toernooi, Dahlin stond op vier en Anderson op drie treffers na deze wedstrijd. De mooiste treffer werd echter gemaakt door de Arabier Fahad Al-Ghesheyan, die later een korte periode bij de Nederlandse club AZ Alkmaar speelde.

Roemenië - Argentinië[bewerken]


3 juli 1994
13:35
Roemenië Vlag van Roemenië 3 – 2 Vlag van Argentinië Argentinië Rose Bowl, Pasadena
Toeschouwers: 90.469
Scheidsrechter: Pierluigi Pairetto (Vlag van Italië Italië)
Dumitrescu Goal 11'18'
Hagi Goal 58'
wedstrijdverslag Batistuta Goal 16' (pen.)
Balbo Goal 75'

Na Maradona moest Argentinië ook al Claudio Caniggia missen met een blessure, ofschoon er geruchten gingen, dat Caniggia niet meedeed vanwege ook zijn drugsverleden. Roemenië had al eerder bewezen een sterk Zuid-Amerikaans land goed te kunnen bespelen, de tactiek tegen Argentinië was hetzelfde als tegen Colombia: via snelle uitbraken proberen te scoren. Het leverde een adembenemende wedstrijd op, waarbij Argentinië de eerste grote kans kreeg: Diego Simeone zette Abel Balbo vrij voor de doelman, maar hij verprutste de kans. Het antwoord kwam van Roemenië vrij snel: Iele Dumitrescu nam een vrije trap schuin van het strafschopgebied en de doelman Islas was verrast. Gabriel Batistuta versierde een strafschop, die hij zelf benutte, maar het antwoord van Roemenië was verbluffend: Gheorge Hagi zette met een leep passje Dumitrescu vrij voor de doelman en zonder de bal nog aan te spelen punterde hij de bal in het Argentijnse doel. Het spel golfde op en neer, tekenend was de 19e minuut, waarbij achtereenvolgens Gheorghe Popescu namens Roemenië, Daniel Ortega namens Argentinië en George Hagi en opnieuw Popescu namens Roemenië een grote kans miste. Vooral Hagi en Dumitrescu leefden zich uit in adembenemend, snel combinatie-spel. In de tweede helft leek de wedstrijd definitief beslist, toen Dumitrescu ditmaal George Hagi bediende: 3-1. Argentinië kwam nog één keer terug in de wedstrijd, toen doelman Bogdan Stelea de bal los liet bij een vrije trap van Fernando Cáceres, waarvan Balbo profiteerde. Verder kwamen de Argentijnen niet tot grote verdriet van Diego Maradona, die op de perstribune zich regelmatig liet gaan. Op basis van deze wedstrijd kocht Tottenham Hotspur Dumitrescu, maar hij kon totaal niet aarden in Londen en vertrok na één seizoen al terug naar Roemenië.

Nederland - Ierland[bewerken]


4 juli 1994
12:05
Nederland Vlag van Nederland 2 – 0 Vlag van Ierland Ierland Citrus Bowl, Orlando
Toeschouwers: 61.355
Scheidsrechter: Peter Mikkelsen (Vlag van Denemarken Denemarken)
Bergkamp Goal 11'
Jonk Goal 41'
wedstrijdverslag

Eindelijk liet Nederland goed voetbal zien. In de eerste helft speelde Nederland vooral veel sneller dan Ierland, met name Marc Overmars was ongrijpbaar en snelde regelmatig langs de trage verdediging. In de elfde minuut profiteerde hij van een slordigheidje in de verdediging en van zijn snelheid, waarna hij de voorzet gaf aan Dennis Bergkamp: 1-0.Toen de Ieren wat beter in de wedstrijd kwamen profiteerde Wim Jonk van een blunder van doelman Pat Bonner, die een houdbaar afstandsschot liet glippen. In de tweede helft zette Ierland nog alles om terug in de wedstrijd te komen , al leverde het geen grote kansen op. Nederland viel ver terug, maar haalde in het hete Orlando ongeschonden de kwartfinales.

Brazilië - Verenigde Staten[bewerken]


4 juli 1994
12:35
Brazilië Vlag van Brazilië 1 – 0 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Stanford Stadium, Stanford
Toeschouwers: 84.147
Scheidsrechter: Joël Quiniou (Vlag van Frankrijk Frankrijk)
Bebeto Goal 72' wedstrijdverslag

Op Independance Day hoopte heel de Verenigde Staten op een voetbalwonder tegen het grootste voetballand van de wereld Brazilië. Amerika begon goed, een afzwaaiende voorzet ging rakelings naast het doel, maar daarna groef Amerika zich in, geheel volgens de filosofie van coach Bora Milutinovic. Braziliē had ook wat zekerheden ingebouwd, de teleurstellend spelende Raï werd vervangen door de degelijke Mazinho. In de eerste helft moest Braziliē met tien man verder, Leonardo verloor zijn beheersing in een fel duel met Tab Ramos en sloeg met zijn elleboog hem buiten bewustzijn, Ramos zou nog wekenlang in het ziekenhuis liggen. Aan het spelbeeld veranderde weinig, Romário schoot op de paal na een sterk staaltje lichaamsbeheersing. Braziliē moest het zowiezo hebben van momenten van zijn sterke aanvaller, want de ploeg speelde een matige wedstrijd. In de tweede helft begon Romário een solo, die Bebeto in de gelegenheid te stelde de winnende treffer te scoren. De Verenigde Staten waren niet meer in staat de wedstrijd om te buigen, zeker nadat Fernando Clavijo uit het veld werd gestuurd.

Nigeria - Italië[bewerken]


5 juli 1994
13:05
Vlag van Nigeria Nigeria 1 – 2
(nv)
Vlag van Italië Italië Foxboro Stadium, Foxborough
Toeschouwers: 54.367
Scheidsrechter: Arturo Brizio Carter (Vlag van Mexico Mexico)
Amuneke Goal 25' wedstrijdverslag R. Baggio Goal 88'102' (pen.)

Na de slechte eerste ronde keek Italië met angst en beven uit naar de wedstrijd tegen Nigeria. Echter, het rommelde hevig in het Nigeriaanse kamp. De Nigeriaanse selectie had wekenlang als een monnik geleefd onder de strenge disipline van Clemens Westerhof. Een minister bezocht het trainingskamp van de Nigerianen en gaf als cadeau een aantal prostituees mee. De selectie ging compleet los en Westerhof vertrok uit het hotel. Hij zat nog wel op de bank tegen Italië, maar de ploeg was geen eenheid meer. Nigeria speelde veel minder als in de eerste ronde, maar kwam op voorsprong dankzij een misser in de Italiaanse verdediging. Italië viel wanhopig aan, maar kon weinig uitrichten. Tot overmaat van ramp werd de net ingevallen Gianfranco Zola uit het veld gestuurd, omdat een onschuldig duwtje door de scheidsrechter zwaar bestraft werd. De Nigerianen dachten, dat de wedstrijd gespeeld was en gingen de bal wat arrogant rond spelen, vooral Jay-Jay Okocha probeerde de Italianen te vernederen. De Italianen putten weer wat moed en twee minuten voor tijd zorgde de tot dusverre matig spelende Roberto Baggio voor opluchting op het Apenijnse schiereiland: 1-1. In de verlenging benutte Baggio een strafschop en Nigeria kon naar huis. Dat gold ook voor Clemens Westerhof, zonder afscheid te nemen vertrok hij na vijf jaar Afrika naar Amsterdam.

Mexico - Bulgarije[bewerken]


5 juli 1994
16:35
Mexico Vlag van Mexico 1 – 1
(nv)
Vlag van Bulgarije Bulgarije Giants Stadium, East Rutherford
Toeschouwers: 71.030
Scheidsrechter: Jamal Al Sharif (Vlag van Syrië Syri ë)
García Aspe Goal 18' (pen.) wedstrijdverslag Stoichkov Goal 6'
  Strafschoppen  
García Aspe Gemiste strafschop
Bernal Gemiste strafschop (saved)
Rodríguez Gemiste strafschop (saved)
Suárez Gescoord met penalty
1 – 3 Gemiste strafschop (saved) Balakov
Gescoord met penalty Guentchev
Gescoord met penalty Borimirov
Gescoord met penalty Letchkov

Net als buurman Roemenië was het sterke punt van Bulgarije de tegenaanval en dat bewezen ze in de zesde minuut in de wedstrijd tegen Mexico: na een snelle aanval haalde Hristo Stoichkov verwoestend uit: 1-0. Bulgarije was in het begin veel sterker, kopte op de paal via Emil Kostadinov, maar Mexico werd gered door de scheidsrechter: een licht vergrijp leverde een strafschop op, die door Garcia Aspe werd benut. Vlak daarna vond er een opmerkelijk incident plaats: om een doelpunt te voorkomen vernielde een Mexicaanse verdediger per abuis het doel, maar door een efficënte organisatie was er binnen korte tijd een nieuw doel beschikbaar. De tweede helft werd ontsierd door twee merkwaardige beslissingen van de scheidsrechter, hij stuurde van beide teams een speler uit het veld, terwijl er bijna niets gebeurde. De aardige eerste helft werd nu gevolgd door een armoedige tweede helft en verlengingen, Mexico domineerde zonder echter gevaarlijk te worden, Bulgarije dacht nauwelijks nog aan aanvaller. In de strafschopserie misten liefst drie Mexicanen achter elkaar een strafschop, waarna Yordan Letchkov de beslissende strafschop benutte en Bulgarije zich plaatste voor de kwartfinales.

Samenvatting achtste finales[bewerken]

Zeven Europese landen haalden de kwartfinales, vorig WK zes. Duitsland en Italië waren er opnieuw bij, de plaatsen van Engeland, Ierland, Joegoslaviē en Tsjecho-Slowakije werden ingenomen door Spanje, Nederland, Roemenië, Zweden en Bulgarije. De plaats van Zuid-Amerika werd overgenomen door Brazilië in plaats van Argentiniē, Afrika had geen vertegenwoordiger meer (vorig WK Kameroen). Van de afvallers was het behalen van de achtste finales voor Zwitserland, Verenigde Staten en vooral Saoedi-Arabië een goede prestatie, Ierland en Mexico voldeden aan de verwachtingen, Belgiē en Nigeria teleurstelden en Argentinië overtuigde kwa spel, maar het resultaat was teleurstelend.

Van de kwartfinalisten maakten Brazilië, Duitsland en Roemenië de beste indruk, Italië en Nederland haalden de kwartfinales zonder te imponeren. Spanje voldeed aan de verwachtingen, Zweden en Bulgarije leverden een goede prestatie.

Kwartfinales[bewerken]

Italië - Spanje[bewerken]

In de eerste helft was de strijd van de Zuid-Europese grootmachten Spanje en Italië een gelijkopgaande strijd, alleen Dino Baggio wist te scoren met een machtig afstandschot. In de tweede helft drukten de Spanjaarden door en scoorde de gelijkmaker via de Spaanse relevatie van het toernooi, José Luis Caminero. Italië was rijp voor de sloop, maar de Spanjaarden konden het niet afmaken. Invaller Julio Salinas miste volledig vrijstaand voor de doelman een kans en Alessandro Costacurta haalde een poging van Miguel Ángel Nadal van de lijn. Zoals vaker viel het doelpunt bij de tegenstander: Giuseppe Signori bediende de weer onzichtbare Roberto Baggio en hij was net als tegen Nigeria in de slotfase trefzeker. In de blessure-tijd werd Spanje zwaar onrecht aangedaan, in een duel in het strafschopgebied van de Italianen bezorgde de Italiaanse verdediger Mauro Tassotti Luis Enrique een gebroken neus, maar de scheidsrechter gaf geen strafschop en stuurde Tassotti niet van het veld. Voordat Enrique op het brandcard lag, wilde hij Tassotti nog te lijf gaan, maar niets help, Italië haalde strompelend de halve finale. Tassotti werd alsnog voor acht wedstrijden geschorst, maar Spanje en Luis Enrique hadden daar niets aan.


9 juli 1994
12:05
Italië Vlag van Italië 2 – 1 Vlag van Spanje Spanje Foxboro Stadium, Foxborough
Toeschouwers: 53.400
Scheidsrechter: Sándor Puhl (Vlag van Hongarije Hongarije)
D. Baggio Goal 25'
R. Baggio Goal 88'
wedstrijdverslag Caminero Goal 58'

Nederland - Brazilië[bewerken]

Na een meer spannende dan fraaie eerste helft barstte het spektakel los in de tweede helft. In de opstelling van Nederland verkoos coach Dick Advocaat de tegen Ierland geschorste Jan Wouters boven Frank de Boer, ondanks het feit, dat Wouters een matig toernooi speelde en geen echte verdediger was. Dat werd een probleem in de tweede helft, waar Brazilië constant profiteerde van balverlies van de Nederlanders en Jan Wouters te langzaam was voor Bebeto. Na onnodig balverlies van een andere teleurstellende routinier Frank Rijkaard klopte Bebeto Wouters op snelheid en Romário klopte mandekker Stan Valckx: 1-0. Valcx en Romário waren vrienden in hun periode bij PSV Eindhoven en moesten nu tegen elkaar spelen. Na de 1-0 had Nederland het zwaar en had Brazilië de wedstrijd kunnen beslissen, Bebeto raakte de paal na weer een snelle uitbraak en Romário werd gestuit door Ed de Goey na een sterke, individuele actie. De 2-0 viel uiteindelijk toch, maar was te danken aan een scheidsrechtelijke dwaling, een grenssrechter uit Bahrein zag een duidelijke buitenspelsituatie over het hoofd, de Nederlandse stopte met anticiperen en Bebeto kon vrij voor de Goey scoren. Met nog een half uur te gaan, besloot Nederland eindelijk alle schroom van zich af te spelen en vlak daarna scoorde Dennis Bergkamp na goed doorzetten. De Nederlanders deden weer, waar ze het beste in waren, aanvallen en de Brazilianen hadden het niet meer en begonnen foutjes te maken. In de 76e minuut kopte Aaron Winter de gelijkmaker binnen na een hoekschop van Dennis Bergkamp. Vreemd genoeg namen daarna de Brazilianen weer het intiatief, Branco schoot een vrije trap net naast. De vervanger van de geschorste Leonardo zette daarna door inclusief een vermeende overtreding op Mark Overmars en lokte een nieuwe vrije trap uit. Hij nam hem opnieuw zelf en Ed de Goey reageerde net te laat op het schot. Nederland kon geen vuist meer maken, maar kon met opgeheven hoofd het toernooi verlaten. Het nam afscheid van de laatste representanten van het team, dat in 1988 Europees kampioen werden: Rijkaard, Wouters en Ronald Koeman speelden alle drie een minder toernooi en het werd tijd voor een nieuwe generatie, die zich af en toe liet gelden dit toernooi.


9 juli 1994
14:35
Nederland Vlag van Nederland 2 – 3 Vlag van Brazilië Brazilië Cotton Bowl, Dallas
Toeschouwers: 63.500
Scheidsrechter: Rodrigo Badilla (Vlag van Costa Rica Costa Rica)
Bergkamp Goal 64'
Winter Goal 76'
wedstrijdverslag Romário Goal 53'
Bebeto Goal 63'
Branco Goal 81'

Bulgarije - Duitsland[bewerken]

Duitsland bewees, dat de goede wedstrijd tegen Belgiē een incident was en speelde opnieuw matig. In de eerste helft kreeg Bulgarije de beste kans, maar Krasimir Balakov schoot op de paal. De tweede helft begon met een vertrouwd tafereel, Jürgen Klinsmann liet zich makkelijk vallen in een duel met Letchkov, de scheidsrechter zag er een strafschop in en Lothar Matthäus benutte de kans. Bij de vorige kwartfinale op een WK tegen een andere Oost-Europees land (Tsjecho-Slowakije) was precies hetzelfde gebeurd, alleen de uitkomst was anders. Eerst schoot Thomas Hässler op de paal en Rudi Völler benutte de re-bound. Iedereen telde hem al, zelfs het score-bord gaf al 2-0 aan, maar de scheidsrechter keurd hem (terecht) af. De Bulgaren putten moed, Hristo Stoichkov liet zich makkelijk vallen, kreeg een vrije trap en schoot hem zelf in, waarbij doelman Bodo Illgner een passieve indruk maakte. Vlak daarna kwam de grote verrassing, uitgerekend de bij Hamburger SV spelende en veroorzaker van de strafschop Yordan Letchkov scoorde met het hoofd en de Duitsers konden de wedstrijd niet meer omzetten. Heel Duitsland eiste het hoofd van coach Berti Vogts, maar hij zou gewoon aanblijven.


10 juli 1994
12:05
Bulgarije Vlag van Bulgarije 2 – 1 Vlag van Duitsland Duitsland Giants Stadium, East Rutherford
Toeschouwers: 72.000
Scheidsrechter: José Torres Cadena (Vlag van Colombia Colombia)
Stoichkov Goal 75'
Letchkov Goal 78'
wedstrijdverslag Matthäus Goal 47' (pen.)

Roemenië - Zweden[bewerken]

Roemenië bewees andermaal, dat het moeite had om het spel te maken, tegenstander Zweden speelde namelijk vooral fysiek en defensief. Dat leverde lange tijd een matige wedstrijd op, waarin niet veel kansen waren, de beste kans was voor Martin Dahlin van Zweden, die op de paal kopte. De uitblinker van de wedstrijd tegen Argentinië, Ilie Dumitrescu was onzichtbaar en regisseur Gheorge Hagi kon de wedstrijd niet naar zijn hand zetten. Zweden leek de wedstrijd te winnen door in de 78e minuut voor te komen via een goed ingestudeerde vrije trap afgerond door Tomas Brolin, maar Florin Răducioiu scoorde vlak voor tijd de gelijkmaker om vroeg in de verlenging de Roemenen op voorsprong te schieten. De Roemenen liepen echter meer achteruit dan vooruit, zelfs toen Stefan Schwarz uit het veld werd gestuurd na twee gele kaarten. Vier minuten voor tijd liet doelman Florin Prunea zich makkelijk aftroeven in een luchtduel met Kenneth Anderson, hetgeen de Zweedse gelijkmaker opleverde. In dee strafschoppenserie groeide de Zweedse doelman Thomas Ravelli uit tot held van de natie, door twee strafschoppen te keren, het moment werd zelfs uitgekozen tot Zweeds sportmoment van de eeuw.


10 juli 1994
12:35
Roemenië Vlag van Roemenië 2 – 2
(n.v.)
Vlag van Zweden Zweden Stanford Stadium, Stanford
Toeschouwers: 83.500
Scheidsrechter: Philip Don (Vlag van Engeland Engeland)
Rǎducioiu Goal 88'101' wedstrijdverslag Brolin Goal 78'
K. Andersson Goal 115'
  Strafschoppen  
Răducioiu Gescoord met penalty
Hagi Gescoord met penalty
Lupescu Gescoord met penalty
Petrescu Gemiste strafschop (saved)
Dumitrescu Gescoord met penalty
Belodedici Gemiste strafschop (saved)
4 – 5 Gemiste strafschop Mild
Gescoord met penalty K. Andersson
Gescoord met penalty Brolin
Gescoord met penalty Ingesson
Gescoord met penalty R. Nilsson
Gescoord met penalty Larsson

Halve Finales[bewerken]

Bulgarije - Italië[bewerken]

Eindelijk liet Italië goed voetbal zien, in de eerste helft werd Bulgarije weggespeeld met fraai combinatie-spel. Grote man was opnieuw Roberto Baggio, die met twee sterke individuele acties binnen vijf minuten twee keer scoorde. Demetrio Albertini schoot op de paal en doelman Michailov redde prima op schoten van Roberto Donadoni en opnieuw Albertini. Vlak voor rust kwam Bulgarije terug in de wedstrijd, Nasko Sirakov begon een solo, die gestuit werd door Alessandro Costacurta, waarna Hristo Stoichkov de strafschop benutte. Het was het zesde doelpunt van Stoickov, die daarmee met de Rus Salenko topscorer zou worden. In de tweede helft gebeurde niet veel meer, Bulgarije kon niet veel meer en Italië vond het prima, ook de hitte werkte niet mee. Wel had Bulgarije een strafschop kunnen hebben, toen Costacurta hands maakte. Grote schrik was er vlak voor tijd bij de Italianen, Roberto Baggio viel geblesseerd uit en er werd gevreesd, dat hij de finale niet zou halen.


13 juli 1994
16:05
Bulgarije Vlag van Bulgarije 1 – 2 Vlag van Italië Italië Giants Stadium, East Rutherford
Toeschouwers: 74.110
Scheidsrechter: Joël Quiniou (Vlag van Frankrijk Frankrijk)
Stoichkov Goal 44' (pen.) wedstrijdverslag R. Baggio Goal 21'25'

Zweden - Brazilië[bewerken]

In de groepswedstrijd tegen Zweden had Brazilië grote problemen met de Zweden en mocht het gelukkig zijn met een gelijkspel. In de halve finale was het echter eenrichtingsverkeer, de Zweden creëerde nauwelijks kansen

Zinho en

13 juli 1994
16:05
Zweden Vlag van Zweden 0 – 1 Vlag van Brazilië Brazilië Rose Bowl, Pasadena
Toeschouwers: 91.856
Scheidsrechter: José Torres Cadena (Vlag van Colombia Colombia)
wedstrijdverslag Romário Goal 80'

3e/4e plaats[bewerken]


16 juli 1994
12:35
Zweden Vlag van Zweden 4 – 0 Vlag van Bulgarije Bulgarije Rose Bowl, Pasadena
Toeschouwers: 91.500
Scheidsrechter: Ali Bujsaim (Vlag van Verenigde Arabische Emiraten Verenigde Arabische Emiraten)
Brolin Goal 8'
Mild Goal 30'
Larsson Goal 37'
K. Andersson Goal 40'
wedstrijdverslag

Finale[bewerken]

1rightarrow blue.svg Zie Finale wereldkampioenschap voetbal 1994 voor het hoofdartikel over dit onderwerp.

17 juli 1994
12:35 PST
Brazilië Vlag van Brazilië 0 – 0
(nv)
Vlag van Italië Italië Rose Bowl, Pasadena
Toeschouwers: 94.194
Scheidsrechter: Sándor Puhl (Vlag van Hongarije Hongarije)
wedstrijdverslag
  Strafschoppen  
Márcio Santos Gemiste strafschop (saved)
Romário Gescoord met penalty
Branco Gescoord met penalty
Dunga Gescoord met penalty
3 – 2 Gemiste strafschop Baresi
Gescoord met penalty Albertini
Gescoord met penalty Evani
Gemiste strafschop (saved) Massaro
Gemiste strafschop R. Baggio


1994 Wereldkampioen
Vlag van Brazilië
BRAZILIЁ
Vierde titel

Topscorers[bewerken]

No. Naam D W D/W¹ Land
1. Hristo Stoitchkov 6 Vlag van Bulgarije Bulgarije
Oleg Salenko 6 Vlag van Rusland Rusland
3. Romario 5 Vlag van Brazilië Brazilië
Roberto Baggio 5 Vlag van Italië Italië
Jürgen Klinsmann 5 Vlag van Duitsland Duitsland
Kennet Andersson 5 Vlag van Zweden Zweden
7. Gabriel Batistuta 4 Vlag van Argentinië Argentinië
Martin Dahlin 4 Vlag van Zweden Zweden
Florin Raducioiu 4 Vlag van Roemenië Roemenië

Statistieken[bewerken]

Aantal wedstrijden 52
Totaal aantal doelpunten 141
Eigen doelpunten 1
Aantal rode kaarten 15
Aantal gele kaarten 235
Doelpuntgemiddelde per wedstrijd 2,71
Toeschouwerstotaal 3.587.538
Toeschouwersgemiddelde 68.991

Spelers die tijdens dit WK voor een Belgische club speelden[bewerken]

Spelers die tijdens dit WK voor een Nederlandse club speelden[bewerken]

Trivia[bewerken]

  • Nederlands grensrechter Jan Dolstra vlagde op dit WK vijf wedstrijden, waarmee hij nog steeds het record voor aantal wedstrijden gevlagd op een WK door een Nederlander in handen heeft.
  • Argentijns sterspeler Diego Maradona werd na 2 wedstrijden positief getest op het gebruik van efedrine. Hij werd daarop door de FIFA geschorst. Zonder Maradona won Argentinië geen wedstrijd meer dit WK.
  • Michel Preud'homme won de 'Gouden Handschoen' voor beste doelman van het WK. Het was de eerste keer dat deze prijs werd uitgereikt.
  • Marc Overmars werd uitgeroepen tot "Best Young Player".

WK 1994 in beeld[bewerken]

Externe Links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties