Werner Egk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Werner Egk op een Duitse postzegel.

Werner Egk (Auchsesheim (Beieren), 17 mei 1901Inning (am Ammersee), 10 juli 1983), geboren als Werner Joseph Mayer, was een Duitse componist en dirigent.

Biografie[bewerken]

Hij studeerde compositie, dirigeren en theorie (1921) bij Carl Orff in München, sindsdien is zijn naam nauw verbonden aan die van Carl Orff, tevens werkte hij tegelijkertijd als toneelmeester, decorschilder en invaldirigent aan het theater in Schwabing. In 1922 begon hij een studie filosofie en muziekgeschiedenis, bij Adolf Sandberger aan de universiteit van München.

Hij trouwde in 1923 met de violiste Elisabeth Karl en noemde zich sindsdien Werner Egk. Van 1926 tot 1927 verbleef hij in Italië en werd nadat hij teruggekeerd was naar München, dirigent van een bioscooporkest. Tot zijn kennissenkring behoorden onder anderen Kurt Weill, Paul Hindemith, Alban Berg, Igor Stravinsky en Bertolt Brecht, die hij in Berlijn ontmoet had en met wie hij nauw contact onderhield.

In 1932 ging hij voor de Beierse radio werken en componeerde daartoe een zevental operawerken (radio-opera's), waaronder Columbus. Zijn doorbraak kwam in 1935 met de opera Die Zaubergeige, en werd een van de populairste opera's in het toenmalige Duitsland. Peer Gynt, zijn volgende opera, gebaseerd op het werk van Ibsen (Berlijn, 1938) werd ook door de toenmalige machthebbers bewonderd.[1] Pas begin jaren vijftig kwam hij met nieuwe opera's en werd hij bekend als de Komponist der Wiederaufbau.

Werken[bewerken]

Opera's[bewerken]

  • Die Zaubergeige (1935)
  • Peer Gynt (1938)
  • Circe (1948)
  • Irische Legende (1955)
  • Der Revisor (1957)
  • 17 Tage und 4 Minuten (1966)

Balletten[bewerken]

  • Joan van Zarissa (1939)
  • Abraxas (1948)
  • Ein Sommertag (1950)
  • Die chinesische Nachtigall (1953)
  • Danza (1960)
Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Werner Egk op ort.org