West-Oost-pijpleiding

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De West-Oost-pijpleiding (WEPP, Chinees: xi qi dong shu 西气东输) is een 4000 km lange pijplijn die loopt van Luntai County in Sinkiang (West-China) naar het terminal Baihe in Shanghai (Oost-China). De pijplijn heeft een diameter van 1016 millimeter.

De pijlijn passeert 66 counties in 7 provincies, 2 autonome regio’s en stad Shanghai in China. De West-Oost Aardgas Pijplijn is via de 886 km lange zijlijn Ji Ning aangesloten op Shaan-Jing Parallel Pijplijn. De West-Oost Aardgas Pijplijn is sinds 30 december 2005 operationeel tussen het Qingshan Distributie Station en het Anping Distributie Station.

Geschiedenis[bewerken]

De bouw van de West-Oost Aardgas Pijplijn begon in 2002 en de lijn werd op 1 oktober 2004, op de Nationale Dag van China, in gebruik genomen. De hele pijplijn is het eigendom van Natural Gas and Pipeline Company, een dochterbedrijf van PetroChina. De lijn wordt ook beheerd door dit bedrijf. Oorspronkelijk was het de bedoeling dat PetroChina 50% van de aandelen zou bezitten, terwijl die andere helft zou worden verdeeld onder het Royal Dutch Shell, Gazprom en ExxonMobil met elke partij 15% aandelen. Het overige 5% zou worden ingenomen door Sinopec. Echter deze overeenkomst werd in augustus 2006 door PetroChina, vermoedelijke uit strategische overweging, beëindigd.

Algemeen[bewerken]

Het aardgas van deze lijn zou gebruikt worden voor elektriciteitsproductie in de Yangtze Delta. Er bestaat een plan om het kolengebruik voor de elektriciteitproductie en huishoudelijk gebruik in 2010 te vervangen door het milieuvriendelijker aardgas. De pijplijn wordt gevoerd door het Tarimbekken Gasveld in provincie Sinkiang. Het Changqing Gasveld is de andere toevoerbron. In de toekomst zou ook de reed geplande Kazachstan-China Aardgas Pijplijn aansluiten op West-Oost Aardgas Pijplijn. De West-Oost Aardgas Pijplijn heeft een capaciteit van 12 bcm. Dit bouwwerk heeft PetroChina in totaal 5,7 miljard Amerikaanse dollar gekost. Eind 2007 moet de capaciteit van de pijplijn 17 bcm bereiken. Om deze capaciteit te bereiken zullen er 10 nieuwe gas compressor stations gebouwd moeten worden. Bovendien zullen de 8 bestaande compressor stations opgewaardeerd worden. Ook bestaat er plan om een tweede, parallelle West-Oost Aardgas Pijplijn te bouwen om de toenemende energievraag uit de kustregio te voldoen.

Geografische omstandigheid[bewerken]

Deze lange pijplijn kruist door de 10 provincies verschillende soorten ondergrond. Het gaat 1450 km door de Gobi Woestijn, 215 km door de zandduinen, 160 km grasland, 392 km oases, 563 km Löss Plateau, 90 km bos, 826 km (alluviale) bekkens en ten slotte 708 km door de natuurreservaten. De Chinese overheid heeft grote inspanning gedaan om de milieueffecten van dit project te beperken maar toch is het ecologische effect van de bouw van deze lijn, volgens het onderzoek van KVA (Zweedse KNAW) enorm en diepgaand. Ecologische verstoringen treden op door onder andere de constructie zelf, bouwrijp maken van de gebieden rond de lijn, het graven van gleuf van 2,4m die dwars door waterwegen gaan. De constructie van zulke grote projecten verstoort niet alleen de flora en fauna maar ook het hele ecologisch en landschappelijk systeem. De ‘construction footprint’ en ecologische footprint is veel groter dan zichtbaar is op het eerste oog.

Externe links[bewerken]