Westelijke Kaukasus

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Westelijke Kaukasus
Werelderfgoed natuur
RitsaMounts.jpg
Land Vlag van Rusland Rusland
UNESCO-regio Europa en Noord-Amerika
Criteria ix, x
Inschrijvingsverloop
UNESCO-volgnr. 900
Inschrijving 1999 (23e sessie)
UNESCO-werelderfgoedlijst
Belakajaberg (3861 meter) in de bergregio Dombaj

De Westelijke Kaukasus (Russisch: Западный Кавказ) is een 280.335 hectare groot natuurlijk UNESCO Werelderfgoedmonument. Het is gelegen in Rusland, 50 kilometer ten noorden van de Russische badplaats Sotsji. Het omvat de meest westelijke uitloper van het Kaukasusgebergte liggend aan de noordoostkust van de Zwarte Zee. Het gebied kreeg de status van werelderfgoed in 1999.

Volgens UNESCO onderzoekers is het het enige grote berggebied in Europa dat geen grote menselijke invloed heeft ondergaan. Ook zijn de habitats van het gebied zeer verscheiden voor een dergelijk klein gebied, variërend van laaglanden tot gletsjers.

In mei 1924 ontstond zapovednik Kavkazki (natuurreservaat Kaukasus) in opdracht van de RSFSR, nadat de Russische Academie der Wetenschappen druk had uitgeoefend om een aantal 85 meter hoge exemplaren van de Nordmann-spar te beschermen, die werden beschouwd als de hoogste bomen van Europa. In 1979 kreeg het de status van Biosfeerreservaat.

Het werelderfgoedmonument Westelijke Kaukasus bestaat uit meerdere natuurgebieden:

Ongeveer een derde van de plantensoorten in het hooggebergte zijn inheems. De Westelijke Kaukasus is ook de plek waar de wisent (Europese bizon) zijn oorsprong heeft. De laatste wilde wisent ter wereld werd in dit gebied gedood door stropers in 1927. Enkele decennia later werd deze hier geherintroduceerd.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]