Western blot

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een elektroforeseopstelling. Door de gel loopt een stroom waardoor de eiwitten migreren.

Een western blot is een biochemische techniek waarmee een specifiek eiwit in een mengsel van eiwitten door middel van antilichamen gedetecteerd kan worden. In het algemeen worden de eiwitten in het eiwitmengsel (bijvoorbeeld een cellysaat) eerst gescheiden op basis van hun grootte of beter gezegd, moleculair gewicht door middel van een SDS-PAGE-gel (gelelektroforese). Vervolgens worden de eiwitten die gescheiden zijn op grootte van de gel "overgebracht" naar een nitrocellulose- of PVDF- membraan waar ze vervolgens aan hechten. Dit proces wordt blotten genoemd. Vervolgens wordt het eiwit waarin men geïnteresseerd is gedetecteerd met een voor dat eiwit specifiek antilichaam. Het antilichaam is gelabeld zodat men precies kan zien wanneer en waar het antilichaam gebonden is.