Wewelsburg

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wewelsburg
Wewelsburg
"Obergruppenführersaal"

Wewelsburg is een kasteel in het Duitse Noordrijn-Westfalen, gebouwd in de vorm van een driehoek. Het is gebouwd tussen 1603 en 1609 door de Vorst-bisschop van Paderborn.In 1934 werd het gebouw door Himmler aangewezen als een centraal religieus oord waarin de heidense Germaanse elementen van het Nazisme zouden worden verzameld en verder ontwikkeld. Wewelsburg zou, na een verbouwing van ongeveer 20 jaar, moeten gaan dienen als het nieuwe occulte centrum van de wereld nadat de Nazis de oorlog zouden hebben gewonnen.

Bedoeling van de SS[bewerken]

Wiligut wist Himmler in 1933 ervan te overtuigen dat het historische erfgoed in Wewelsburg een belangrijke symbolische waarde had voor de Nazi ideologie. Ze geloofden dat de burcht was gebouwd in 930 als bolwerk tegen Hongaren en de Hunnen. In de burcht moesten allerlei christelijke elementen een nieuwe Germaanse invulling krijgen of vervangen worden door mythische elementen. Zo werd het christelijke kruis eerder al vervangen door het hakenkruis, ofwel de swastika uit het hindoeïsme. Wewelsburg zou al een belangrijke functie hebben gehad in de Middeleeuwen toen de Hunnen en de Hongaren werden verslagen. Zo zou Wewelsburg een Germaans bastion worden voor de enorme strijd tussen Europa en Azië. Wewelsburg zou de burcht van de Graal worden. Dit was een verwijzing naar de graal van het laatste avondmaal van Jezus Christus. Jezus gaf toen aan dat zijn bloed zou worden vergoten voor de mensheid. Volgens de Nazi ideologie zou de graal verwijzen naar het menselijk bloed dat vergoten zou worden voor de Lebensraum van de Ariërs[1] Tevens moest Wewelsburg dienst doen als verzamelplaats van historisch materiaal uit de Germaanse oergeschiedenis, de periode voordat het Duitse Rijk werd gechristianiseerd.

In 1934 werd het kasteel voor honderd jaar gehuurd door Reichsführer-SS Heinrich Himmler die het wilde ombouwen tot een Reichsführerschule SS voor de toekomstige SS-officieren. Hiermee zou het kasteel een Ordensburg worden. De Wewelsburg was ook het hoofdkwartier van de SS. Vanaf 1939 tot 1943 werd het meeste constructiewerk door dwangarbeiders uitgevoerd. Dit waren vaak politieke gevangenen en krijgsgevangenen.

Inrichting[bewerken]

In de grote toren, de Nordturm, werd een marmeren mozaïek aangelegd van een Schwarze Sonne of Sonnenrad. Himmler gebruikte deze ruimte, de Obergruppenführersaal geheel volgens de gebruiken van de Ridders van de Ronde Tafel van Koning Arthur, dus met slechts twaalf gasten rondom zijn tafel, en Himmler zelf als dertiende. Dertien personen kan ook een parodie zijn op het Laatste Avondmaal of Himmler als de zwarte zon omringd door de tekens van de dierenriem. Deze ruimte werd het centrum voor belangrijke riten en bijeenkomsten. Twaalf leiders met de meeste verdiensten, gunstelingen van Himmler, zaten met hem aan een ronde zware eikenhouten tafel, met verguld hout in ruime varkenslederen stoelen met hoge ruggen, iedere stoel had een zilveren plaatje, met de naam van degene wiens vaste plaats het was, op de rugleuning. Naast ieder van hen stond een zilveren schaal waarin hun naam gegraveerd was. Onder de Nordturm, die verder uitgebouwd had moeten worden tot het Mittelpunkt der Welt, ligt de Gruft, een gewijde ruimte voor overleden SS-officieren. In het voorjaar van 1940 werd vlak bij het kasteel ook het concentratiekamp Niederhagen in gebruik genomen.

Huidige situatie[bewerken]

In 1945 gaf Himmler opdracht het kasteel op te blazen. Dit is deels gelukt: alleen de grote noordelijke toren is vernietigd. In 1973 is men begonnen met de restauratie van de Nordturm. In 1977 is besloten om het hele kasteel te restaureren om het als oorlogsmonument te behouden met museum en jeugdherberg.


Externe links[bewerken]

  1. P. Pierik, Hitlers Lebensraum. De geestelijke wortels van de veroveringsveldtocht naar het oosten. Aspekt Soesterberg 1999 ISBN 90-75323-46-8. pag. 142-148