Wheelers Raid

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wheeler's Raid
Onderdeel van de Amerikaanse Burgeroorlog
Datum 1-9 oktober 1863
Locatie Zuidoostelijk Tennessee
Resultaat onbeslist
Strijdende partijen
US flag 35 stars.svg
Verenigde Staten
Confederate States Naval Ensign after May 26 1863.svg
Geconfedereerde Staten
Commandanten
Robert Byington Mitchell
George Crook
Joseph Wheeler
Troepensterkte
delen van 2 cavaleriedivisies 2,5 cavaleriedivisie
Verliezen
533 soldaten
1.000 muildieren
500 bagagewagens
698 soldaten
6 kanonnen
Veldtocht ter heropening van de Tennessee

Wheelers Raid · Brown's Ferry · Wauhatchie
Chattanoogaveldtocht: Lookout Mountain · Missionary Ridge · Ringgold Gap

Wheeler's Raid vond plaats tussen 1 oktober9 oktober 1863 in zuidoostelijk Tennessee tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog. De Zuidelijke cavalerie onder leiding van generaal-majoor Joseph Wheeler behaalde enkele successen voor het serieuze verliezen leed toen ze de rivier de Tennessee probeerden te bereiken.

Achtergrond[bewerken]

Na de nederlaag bij Chickamauga trok het Noordelijke Army of the Cumberland onder leiding van generaal-majoor William S. Rosecrans zich terug naar Chattanooga, Tennessee. Deze stad werd omsingeld en belegerd door het Army of Tennessee onder leiding van de Zuidelijke generaal Braxton Bragg. Hoewel de Noordelijken nog een spoorlijn bij Bridgeport in handen hadden, dienden ze al hun voorraden aan te voeren met karren omdat de Zuidelijken het strategisch gelegen Lookout Mountain bezet hielden. Ook de Tennessee River kon gemakkelijk aangevallen worden door Zuidelijke eenheden. Daarom liet Rosecrans de broodnodige voorraden over een 90 km lange weg aanvoeren met karren. Wheeler kreeg het bevel van Bragg om met zijn cavaleriekorps de Noordelijke aanvoerlijn door te snijden.

Anderson's Cross Roads[bewerken]

Wheeler vertrok op 1 oktober met de divisies van brigadegeneraal Frank Crawford Armstrong en generaal-majoor William T. Martin. Ook een detachement van generaal-majoor John A. Whartons divisie werd meegestuurd. Wheeler brak kort daarop door het cavaleriescherm van brigadegeneraal George Crooks 2nd Cavalry Division bij Decatur, Tennessee. Op 2 oktober overviel hij bij Anderson’s Cross Roads een bagagetrein van 800 karren. De Zuidelijken namen de weinige bewakers gevangen. De muilezels werden afgemaakt en de karren werden na een acht uur durende plundering in brand gestoken. [1]

Kort daarop arriveerde de brigade van kolonel Edward M. McCook. In een reeks van schermutselingen verloor McCook 70 soldaten. Hij heroverde wel de overlevende muilezels en bracht verliezen toe aan de Zuidelijke cavalerie ter grootte van 270 soldaten. Wartons divisie rukte op naar McMinnville, Tennessee. Daar verloor hij 23 soldaten tegenover 388 Noordelijken. Ondertussen slaagde Crook erin om Wheelers hoofdmacht weg te houden van Murfreesboro, Tennessee, de grootste Noordelijke depot in de regio. [2]

Farmington[bewerken]

Rond 7 oktober concentreerde brigadegeneraal Robert Byington Mitchell McCook en Crooks eenheden bij Shelbyville, Tennessee. Die dag bracht Crook zware verliezen toe aan Henry B. Davidsons brigade (Whartons divisie) bij Farmington. De achtervolging werd ingezet in zeer slecht weer. Wheeler en de rest van zijn troepen ontsnapten over de Tennesseerivier op 9 oktober bij Rogersville, Alabama. [2]

Gevolgen[bewerken]

Wheeler kon aanzienlijke schade toebrengen aan Rosecrans bevoorradingslijn. Hij vernietigde 500 karren en ongeveer 1.000 muilezels. [2] Toch keerde zijn eenheid zwaar gehavend terug uit de strijd. [3] De volgende geplande raids van brigadegeneraal Phillip Roddey en generaal-majoor Stephen D. Lee werden afgelast.

Bronnen[bewerken]

  • Boatner, Mark M. III. The Civil War Dictionary. New York: David McKay, 1959. ISBN 0-679-50013-8
  • Cozzens, Peter. The Shipwreck of Their Hopes: The Battles for Chattanooga. Chicago: University of Illinois Press, 1994. ISBN 0-252-01922-9
Bronnen, noten en/of referenties
  1. Cozzens, p. 19.
  2. a b c Boatner, p. 911.
  3. Cozzens, p. 35.