Whiteout

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Whiteout op Antarctica.

Een whiteout is een meteorologisch verschijnsel, dat vooral in poolgebieden en hooggebergte voorkomt.

Het gaat om een bijzondere vorm van helderheid die men bij een combinatie van een besneeuwde bodem en gedempt zonlicht (door bewolking, nevel of sneeuwval) kan waarnemen. Door de sterke maar diffuse reflectie van het zonlicht doet zich een sterke vermindering van contrast voor, waardoor de ganse omgeving gelijkmatig helder lijkt te zijn en de horizon verdwijnt: bodem en lucht gaan naadloos in elkaar over. Contouren en schaduwen zijn quasi onzichtbaar. De toeschouwer lijkt zich in een lege, oneindige, lichtgrijze ruimte te bevinden, wat psychisch moeilijk te verwerken is. Het leidt tot desoriëntering en evenwichtsstoornissen.