Whitney Houston

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Whitney Houston
Whitney Houston tijdens het "Welcome home heroes"-concert in het "Naval Air Station", in Norfolk, Virginia op 31 maart 1991
Whitney Houston tijdens het "Welcome home heroes"-concert in het "Naval Air Station", in Norfolk, Virginia op 31 maart 1991
Algemene informatie
Volledige naam Whitney Elizabeth Houston
Bijnaam Nippy, The Voice
Geboren 9 augustus 1963
Overleden 11 februari 2012
Land Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Werk
Jaren actief 1977-2012
Genre(s) Pop, soul, r&b en gospel
Label(s) SonyBMG
Arista
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Whitney Elizabeth Houston (Newark, 9 augustus 1963Beverly Hills, 11 februari 2012) was een Amerikaans zangeres en actrice.

Biografie[bewerken]

1963-1984[bewerken]

Houston was een dochter van Cissy Houston (achtergrondzangeres van onder anderen Elvis Presley en Aretha Franklin) en John Houston en een nicht van de zangeres Dionne Warwick. Houston kwam al vroeg in aanraking met muziek. Samen met haar moeder toerde ze als tiener langs diverse nachtclubs en ontwikkelde daarmee haar zangstem. Als veertienjarig meisje was ze in 1977 de leadvocaliste op het nummer 'Life's A Party' van de Michael Zager Band. Frontman Zager regelde een platencontract voor de zangeres, maar haar moeder vond dat Houston eerst haar school moest afronden, voordat ze zich in mogelijk succes zou storten. In 1978 was Houston een van de achtergrondzangeressen op Chaka Khans I’m Every Woman, dat Houston in de jaren negentig in een eigen versie zou opnemen voor de soundtrack van de film The Bodyguard. Ook op de platen van Jermaine Jackson en Lou Rawls was Houston te horen. Begin jaren tachtig kwam haar carrière als fotomodel van de grond. Ze poseerde voor Seventeen en was een van de eerste vrouwen met een donkere huidskleur op de omslag. In 1983 zag Gerry Griffith (werkzaam bij platenlabel Arista Records) Houston optreden met haar moeder in een New Yorkse nachtclub. Hij was onder de indruk van haar talent en bracht Houston in contact met Clive Davis, het hoofd van het label. Na een showcase was ook Davis in de ban van haar talent, waarna al snel een platencontract volgde. Tijdens de The Merv Griffin Show maakte Houston haar Amerikaanse televisiedebuut.

1985-1986: eerste succes[bewerken]

Hoewel Houston in 1983 bij Arista een contract tekende voor meerdere albums, werd er niet meteen een begin gemaakt met haar eerste lp. Clive Davis wilde het juiste materiaal voor de zangeres hebben en dat kostte tijd. Houston nam als eerste het nummer Hold Me op, een duet met Teddy Pendergrass dat in 1985 op haar album terechtkwam. Het nummer verscheen ook op single en werd een top 5-r&b-hit in de Verenigde Staten; voor Houston haar eerste succes in de hitlijsten. In februari 1985 verscheen Houstons titelloze debuutalbum, geproduceerd door Michael Masser, Kashif, Jermaine Jackson en Narada Michael Walden. De leadsingle Someone For Me flopte en het album dreigde daardoor dezelfde kant op te gaan. De daaropvolgende single You Give Good Love bereikte de derde plaats in de Billboard Hot 100 en bezorgde Houston haar doorbraak. Hierna steeg het album steeds hoger in de Amerikaanse albumlijst. Het jazzy Saving All My Love For You was het volgende succes. Houston behaalde er haar eerste Amerikaanse nummer 1-hit mee. Ook in Engeland behaalde dit nummer de eerste positie in de hitlijsten. De single How Will I Know (tevens nummer 1 in de VS) vormde met zijn videoclip MTV, een zeldzame prestatie, aangezien er in die tijd nog vrij weinig clips van Afro-Amerikanen op de muziekzender getoond werden[bron?]. Voor Houston was het haar debuut bij een groot publiek. In 1986, bijna een jaar na de verschijning van haar debuutalbum, stond dit 14 weken op de eerste plaats in de Amerikaanse albumlijst. Met “Greatest Love Of All” scoorde Houston hierna haar derde nummer 1. Tijdens de Grammy Awards in '86 ontving Houston haar eerste Grammy: Best Pop Vocal Performance voor Saving All My Love For You. Hierna volgden onder andere een aantal American Music Awards en een MTV Video Music Award. Het album was destijds het best verkopende debuutalbum van een vrouwelijke artieste ooit

1987-1991: status van een superster[bewerken]

Houstons tweede album, simpel "Whitney" genaamd, verscheen in juni 1987. De productie was in handen van dezelfde mensen die verantwoordelijk waren voor de sound op haar debuutalbum. In de VS en het Verenigd Koninkrijk debuteerde de cd op nummer 1 in de albumlijsten. Houston was daarmee de allereerste zangeres die dit voor elkaar kreeg. Ook in andere landen bereikte het album de top. De vier uitgebrachte singles I Wanna Dance With Somebody (Who Loves Me), Didn’t We Almost Have It All, So Emotional en Where Do Broken Hearts Go bereikten allemaal de eerste plaats in de VS. In totaal stond Houstons nummer 1-succes daardoor op zeven stuks, een record waarmee ze The Beatles en Elvis Presley versloeg die ieder zes nummer 1-hits achter elkaar behaalden. Ze is tot de dag van vandaag de enige artiest die zeven opeenvolgende nummer 1-hits had. Love Will Save The Day was de laatste single die van dit album werd getrokken. Het behaalde niet de eerste plaats maar werd wel een Amerikaanse Top 10-hit. Het duet met haar moeder I know him so well is alleen in sommige Europese landen op single uitgebracht. Whitney behaalde negen keer platina voor de verkoop van 9 miljoen stuks in de VS alleen al. Tot nu toe is het album wereldwijd 25 miljoen keer verkocht. Tijdens de Grammy’s in 1988 ontving de zangeres haar tweede award voor Best Pop Vocal Performance voor I Wanna Dance With Somebody (Who Loves Me). Kort na de verschijning van het album ging Houston tevens voor de eerste maal op tournee met de 'Moment Of Truth World Tour'. In april 1988 stond Houston viermaal in een uitverkocht Ahoy Rotterdam.

Voor de Olympische Zomerspelen 1988 zong de zangeres het nummer One Moment In Time in, dat wederom een grote hit werd. Het kwam niet tot de eerste plaats in de Verenigde Staten (Top 5) maar wel in onder andere Duitsland en het Verenigd Koninkrijk. Met het succes van twee albums op haar naam werd Houston gezien als de grootste sensatie sinds Michael Jackson. Op haar derde album I’m Your Baby Tonight dat in 1990 verscheen ging de zangeres een wat meer urban-achtige kant op. Het titelnummer en All The Man that I Need werden wereldhits en Houstons achtste en negende Amerikaanse nummer 1-hit. Andere singles als My name is not Susan, Miracle, I Belong to you en We didn't know (duet met Stevie Wonder) werden minder grote hits. Toch evenaarde de verkoop van het album het succes van de voorgaande cd’s niet. Er zijn er wereldwijd zo'n 10 miljoen van verkocht. In 1991 kreeg Houston de kans om tijdens de Super Bowl XXV het Amerikaanse volkslied (The Star-Spangled Banner) te zingen voor een miljoenenpubliek. Haar opname van het nummer verscheen ook op single en haalde de Amerikaanse Top 20, waarmee ze de eerste artieste ooit was die het met het volkslied in popversie tot de hitlijsten schopte. In september 1991 stond Houston zesmaal in een uitverkocht Ahoy.

1992-1994: huwelijk met Bobby Brown en The Bodyguard[bewerken]

Over Houstons liefdesleven werd van begin af aan gespeculeerd in de media. Zo had ze ooit een date met acteur Eddie Murphy. Uiteindelijk viel ze voor de charmes van r&b-ster Bobby Brown in 1989. Na drie jaar traden zij in het huwelijk. Door het succes van haar muziek werden Houston diverse filmaanbiedingen gedaan, maar ze voelde er in eerste instantie niet veel voor, omdat ze te onervaren was.[bron?] In 1984 speelde ze een kleine rol in de televisieserie Gimme a Break!. In 1992 maakte Houston haar filmdebuut naast Kevin Costner in de thriller The Bodyguard. Hierin speelde ze de succesvolle zangeres Rachel Marron, die last kreeg van een stalker en daardoor een innige band opbouwde met haar lijfwacht. Voor de gelijknamige soundtrack nam Houston een aantal nieuwe nummers op: I Will Always Love You (coverversie van het nummer van Dolly Parton uit 1974), I’m Every Woman (coverversie van het nummer van Chaka Khan, die zelf ook te horen is op de achtergrond), Run To You, I Have Nothing en Queen Of The Night. Alle scoorden wereldwijd enorm hoog in de hitlijsten en van de soundtrack van The Bodyguard werden 42 miljoen exemplaren verkocht. Het leverde Houston ook weer een aantal Grammies op. 'I Will Always Love You' werd een nog groter succes dan het origineel van Dolly Parton en wordt nog altijd gezien als een van Houstons grootste hits met een wereldwijde nummer 1-notering. De single is de bestverkochte single van een vrouwelijke artiest ooit. De soundtrack is de best verkochte soundtrack ooit.

In maart 1993 werd haar dochter geboren.

1995-1997: Waiting to Exhale, The Preacher’s Wife en Cinderella[bewerken]

In 1995 speelde Houston naast Angela Bassett, Loretta Devine en Lela Rochon in Waiting to Exhale, een dramafilm over vier Afro-Amerikaanse vrouwen en hun omgang met relaties. Het succes van de film was minimaal in vergelijking met kaskraker The Bodyguard. Voor de soundtrack van de film nam ze het nummer Exhale (Shoop Shoop) op. Het nummer werd een wereldhit rond kerst 1995 en was haar elfde Amerikaanse nummer 1-hit in de Billboard Hot 100. Hierna haalde Houston geen nummer 1-noteringen meer. Exhale stond een week op nummer 1. Het brak daarna een record als de langste nummer 2-notering ooit. De single Why does it hurt so bad werd enkel in de VS uitgebracht. Het duet Count on me met Cece Winans werd een bescheiden hit. Eind 1996 verscheen The Preacher's Wife in de bioscopen, wederom niet zo succesvol als The Bodyguard. Met het nummer Step By Step (van de gelijknamige filmsoundtrack) behaalde Houston zowel in Amerika als in veel Europese landen een top 20-hit. Ook de single I believe in you and me werd een grote hit. Hierna volgde haar rol als de Goede Fee in de televisiemusical Cinderella (Assepoester), een film waarin ze speelde naast Brandy, Jason Alexander en Whoopi Goldberg.

1998-2000: My Love Is Your Love en The Greatest Hits[bewerken]

Nadat het begin van de jaren negentig voornamelijk in het teken stond van films en bijhorende soundtracks, keerde Houston in 1998 terug naar de studio voor haar eerste album sinds acht jaar. My Love Is Your Love verscheen eind dat jaar. In eerste instantie werd een greatest hits-cd gepland maar uiteindelijk was er genoeg materiaal over voor een nieuw album. De singles It’s Not Right, But It’s Okay, Heartbreak Hotel, When You Believe (duet met Mariah Carey voor de animatiefilm The Prince Of Egypt), My Love Is Your Love en I Learned From The Best werden wereldwijd grote hits. Van het album werden 10 miljoen exemplaren verkocht en daarmee slaagde Houstons comeback. De clips werden veelvuldig op MTV vertoond, waardoor Whitney aansluiting vond bij een jonger publiek. Na een wat moeizame start schoot het album dankzij de titelsong in Nederland naar de eerste plek in de album charts. De Europese tournee in het najaar van 1999 was de succesvolste arenatournee van het jaar: alle avonden waren ruim van tevoren uitverkocht. Ook Ahoy was tweemaal uitverkocht. In 2000 volgde het eerder geplande The Greatest Hits met alle grote successen en een aantal nieuwe nummers, waaronder het duet met Enrique Iglesias: Could I Have This Kiss Forever, dat in Nederland op nummer 1 belandde. Ook het duet met George Michael, If I told you that werd een grote Europese hit. Van Whitney the greatest hits zijn wereldwijd zo'n 12 miljoen exemplaren verkocht.

2000-2005: Just Whitney, drugsgebruik en persoonlijke problemen[bewerken]

Houstons gedrag veranderde na 2000. Concerten en tv-optredens werden geannuleerd en voor fotosessies, repetities en interviews kwam ze vaak uren te laat. Ze begon ook nog eens gewicht te verliezen. De media zaten er eveneens flink bovenop. In januari 2000 werden Houston en Brown op een vliegveld in Hawaï betrapt met marihuana in hun bagage. Ze ontkende in eerste instantie verslaafd te zijn. Tijdens de 30th Anniversary Special voor Michael Jackson in september 2001 trad een broodmagere Houston op voor het publiek en de foto’s vulden de dagen erna de kranten. Houstons woordvoerster gaf aan: “Whitney lijdt aan stress door persoonlijke problemen binnen haar familie en door stress eet ze niet”. In 2002 gaf Houston een interview voor Diane Sawyer om haar nieuwste album in de spotlight te zetten. Echter, tijdens het interview werd er meer ingegaan op haar ervaringen met drugs en alcohol, dan op een nieuwe cd. De uitspraken “We don't do crack. We don't do that. Crack is wack." werden wereldwijd uitgemeten in de pers en zorgden voor heel wat persiflages. Eind 2002 verscheen het album Just Whitney waarvan 4 miljoen exemplaren verkocht werden. De singles Whatchulookinat, Try It On My Own en One Of Those Days flopten. Eind 2003 volgde het kerstalbum One Wish: The Holiday Album, wederom geen schot in de roos.

2006-2012: scheiding en I Look to You[bewerken]

Na jaren van geruchten en speculaties in de media was de echtscheiding tussen Houston en Brown in september 2006 een feit. Hierna ging de zangeres met de man die haar groot maakte (Clive Davis) de studio in om een nieuw album op te nemen. Na drie jaar muzikaal experimenteren, met onder andere Alicia Keys, Danja, Stargate, David Foster en Akon, was Houston in 2008 klaar om een comeback te maken met I Look to You. De single Million Dollar Bill werd door velen gezien als haar beste werk sinds tijden. Het succes van het nummer viel in de charts tegen, en ook de verkoop van het nieuwste album met 2,5 miljoen exemplaren was niet vergelijkbaar met het succes van de albums uit de jaren tachtig en negentig, maar Houstons label bleek wel tevreden met de resultaten gezien de toenmalige muziekmarkt. I Look to You behaalde in veel landen de album-top 10 en was in de VS Houstons eerste nummer 1-album sinds de soundtrack van 'The Bodyguard' in 1992.

Begin september 2009 gaf de zangeres in een interview tijdens The Oprah Winfrey Show, haar eerste openbare interview sinds zeven jaar op de televisie. Er werd dieper ingegaan op Houstons scheiding en drugsverleden. Het interview was in de Verenigde Staten een kijkcijferhit. Om haar comeback te vieren lanceerde Houston in 2009 haar eerste wereldtournee sinds 10 jaar. De Nothing But Love World Tour bracht haar naar diverse uithoeken van de wereld. Ook het Antwerpse Sportpaleis kreeg haar over de vloer. De recensies rondom haar laatste optredens waren slecht, wat resulteerde in veel boegeroep tijdens concerten in onder meer Engeland en fans die vroegtijdig de zaal verlieten omdat de zangeres haar glorie had verloren en de hoge noten van weleer niet meer kon halen. Op haar website was te lezen dat zij werkte aan een comeback op het witte doek. Ze speelde Emma in de film Sparkle.

Privéleven[bewerken]

De laatste jaren kwam Houston vooral in het nieuws door problemen met haar echtgenoot Bobby Brown en geruchten over drugsgebruik. In 2005 was ze afgekickt in het Crossroads Centre op het Caribische eiland Antigua. Op 24 april 2007 scheidde ze van Brown en kreeg ze de voogdij over hun dochter Bobbi Kristina.

Overlijden[bewerken]

Houston overleed op 11 februari 2012 op 48-jarige leeftijd.[1] De zangeres werd dood gevonden in het bad in haar hotelkamer in het Beverly Hilton Hotel in Beverly Hills.[2] Volgens de lijkschouwer stierf Houston door verdrinking, mogelijk na een hartaanval te wijten aan een medisch probleem en het gebruik van drugs.[3] Binnen een week na haar dood werden ruim 1 miljoen exemplaren van haar oudere werk verkocht. Veel singles kwamen opnieuw de hitlijsten binnen; in Nederland verschenen er bijvoorbeeld elf in de top 100. Met in totaal ruim 200 miljoen verkochte platen is Houston een van de best verkopende zangeressen ooit.

Op 18 februari 2012 vond in de New Hope Baptist Church te Newark in New Jersey de begrafenisplechtigheid plaats. In die kerk had Whitney als kind in het gospelkoor gezongen. De plechtigheid werd bijgewoond door in totaal zo'n 1500 genodigden, onder wie Alicia Keys, Stevie Wonder, Beyoncé, Jay-Z, Elton John en Kevin Costner. Fans waren niet welkom bij de plechtigheid, ook de straten in de omgeving waren hierom afgesloten. Men kon alles wel live via internet en de Amerikaanse televisie volgen. Op 19 februari werd Whitney op het kerkhof te Westfield begraven, waar ze naast haar vader ligt.

In augustus 2012 is "Sparkle" uitgekomen, de film waarvan de opnames kort voor het overlijden van Whitney zijn afgerond. Whitney had twee nummers voor de soundtrack opgenomen: de single Celebrate met Jordin Sparks, slechts 4 dagen voor haar overlijden afgerond en het laatste dat Whitney heeft opgenomen, en His eye is on the sparrow. Celebrate is sinds juni 2012 verkrijgbaar en de andere track sedert juli 2012. Voor Celebrate werd een clip opgenomen waarin de castleden van Sparkle de stukken die Whitney zong opvulden.

Discografie[bewerken]

Albums[bewerken]

Album met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Album Top 100
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
Whitney Houston 21-02-1985 30-03-1985 6 63 Platina
Whitney 28-05-1987 13-06-1987 1(6wk) 106 Platina
I'm your baby tonight 04-11-1990 17-11-1990 4 25 Platina
The bodyguard 03-11-1992 28-11-1992 1(12wk) 82 Soundtrack "The Bodyguard" /
Bestverkochte album van 1993 /
5x Platina
Waiting to exhale 14-11-1995 25-11-1995 20 23 Soundtrack "Waiting to Exhale"
The preacher's wife 26-11-1996 07-12-1996 29 23 Soundtrack "The Preacher's Wife"
My love is your love 17-11-1998 28-11-1998 1(3wk) 75 Platina
VH-1 Divas live 99 02-11-1999 06-11-1999 41 12 met Cher, Tina Turner & Brandy /
Livealbum
The greatest hits 15-05-2000 20-05-2000 2 35 Verzamelalbum / Platina
Love, Whitney 30-11-2002 09-12-2002 24 7 Verzamelalbum
Just Whitney 20-09-2002 07-12-2002 70 4
I look to you 28-08-2009 12-09-2009 1(1wk) 25
I will always love you - The best of Whitney Houston 2012 17-11-2012 61 1*
Album met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 200 albums
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
The bodyguard 1992 16-09-1995 20 4 Soundtrack "The Bodyguard"
Waiting to exhale 1995 02-12-1995 33 9 Soundtrack "Waiting to Exhale"
The preacher's wife 1996 01-02-1997 34 6 Soundtrack "The Preacher's Wife"
My love is your love 1998 28-11-1998 2 44
The greatest hits 2000 20-05-2000 2 33 Verzamelalbum
I look to you 2009 12-09-2009 7 18
I will always love you - The best of Whitney Houston 2012 17-11-2012 99 14

Singles[bewerken]

Single met eventuele hitnotering(en)
in de Nederlandse Top 40
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
All at once 24-03-1985 30-03-1985 5 12 Nr. 6 in de Single Top 100
Saving all my love for you 13-08-1985 14-12-1985 12 7 Nr. 16 in de Single Top 100
Hold me 1986 08-02-1986 22 6 met Teddy Pendergrass /
Nr. 24 in de Single Top 100 / Alarmschijf
How will I know 22-11-1985 01-03-1986 15 7 Nr. 12 in de Single Top 100
The greatest love of all 14-03-1986 31-05-1986 17 8 Nr. 24 in de Single Top 100
I wanna dance with somebody (Who loves me) 02-05-1987 23-05-1987 1(3wk) 13 Nr. 1 in de Single Top 100 / Goud
Didn't we almost have it all 13-08-1987 29-08-1987 20 5 Nr. 17 in de Single Top 100
So emotional 12-11-1987 14-11-1987 23 6 Nr. 18 in de Single Top 100
Where do broken hearts go 25-02-1988 02-04-1988 tip4 - Nr. 47 in de Single Top 100
Love will save the day 05-07-1988 25-07-1988 6 9 Nr. 6 in de Single Top 100
One moment in time 27-08-1988 24-09-1988 6 10 Nr. 6 in de Single Top 100
I know him so well 1988 07-01-1989 14 6 met Cissy /
Nr. 16 in de Single Top 100
It isn't, it wasn't, it ain't never gonna be 1989 19-08-1989 tip6 - met Aretha Franklin /
Nr. 40 in de Single Top 100
I'm your baby tonight 28-09-1990 27-10-1990 2 10 Nr. 2 in de Single Top 100 / Alarmschijf
All the man that I need 04-12-1990 05-01-1991 9 7 Nr. 11 in de Single Top 100
My name is not Susan 1991 22-06-1991 22 4 Nr. 28 in de Single Top 100
I belong to you 18-10-1991 - Nr. 79 in de Single Top 100
I will always love you 13-11-1992 14-11-1992 1(9wk) 22 Nr. 1 in de Single Top 100 / Platina
I'm every woman 02-01-1993 20-02-1993 3 10 Nr. 4 in de Single Top 100
I have nothing 20-02-1993 08-05-1993 22 5 Nr. 23 in de Single Top 100
Run to you 06-06-1993 07-08-1993 33 3 Nr. 47 in de Single Top 100
Queen of the night 13-10-1993 20-11-1993 21 3 Nr. 21 in de Single Top 100
Something in common 07-12-1993 19-02-1994 36 3 met Bobby Brown /
Nr. 40 in de Single Top 100
Exhale (Shoop shoop) 07-11-1995 18-11-1995 7 10 Nr. 12 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Count on me 04-03-1996 12-03-1996 30 4 met CeCe Winans /
Nr. 34 in de Single Top 100
Step by step 09-12-1996 11-01-1997 11 13 Nr. 13 in de Single Top 100
I believe in you and me 17-03-1997 22-03-1997 tip6 - Nr. 74 in de Single Top 100
When you believe 27-11-1998 12-12-1998 5 15 met Mariah Carey /
Nr. 4 in de Single Top 100 / Alarmschijf
It's not right, but it's okay 15-02-1999 13-03-1999 10 12 Nr. 12 in de Single Top 100
My love is your love 21-06-1999 10-08-1999 3 19 Nr. 2 in de Single Top 100 / Goud
I learned from the best 08-11-1999 11-12-1999 20 7 Nr. 34 in de Single Top 100 / Alarmschijf
If I told you that 06-05-2000 27-05-2000 19 7 met George Michael /
Nr. 31 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Could I have this kiss forever 25-07-2000 16-09-2000 1(1wk) 13 met Enrique Iglesias /
Nr. 2 in de Single Top 100 / Alarmschijf
Heartbreak hotel 2000 13-01-2001 35 2 met Faith Evans & Kelly Price /
Nr. 41 in de Single Top 100
Whatchulookinat 2002 10-08-2002 tip26 -
Whatchulookinat 16-09-2002 12-10-2002 tip24 - Nr. 29 in de Single Top 100
One of those days 29-10-2002 30-11-2002 tip6 - Nr. 80 in de Single Top 100
I look to you 02-10-2010 - Nr. 65 in de Single Top 100
Million dollar bill 18-08-2009 22-08-2009 tip9 - Nr. 58 in de Single Top 100
Single met hitnotering(en)
in de Vlaamse Ultratop 50
Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
Hoogste
positie
Aantal
weken
Opmerkingen
All at once 1985 30-03-1985 2 14 Nr. 2 in de Radio 2 Top 30
How will I know you 1985 22-06-1985 28 2 Nr. 20 in de Radio 2 Top 30
Saving all my love for you 1985 28-12-1985 9 8 Nr. 11 in de Radio 2 Top 30
Hold me 1986 22-02-1986 30 2 met Teddy Pendergrass /
Nr. 23 in de Radio 2 Top 30
The greatest love of all 1986 17-05-1986 31 3 Nr. 26 in de Radio 2 Top 30
I wanna dance with somebody (Who loves me) 1987 30-05-1987 1(3wk) 13 Nr. 1 in de Radio 2 Top 30
Didn't we almost have it all 1987 29-08-1987 16 5 Nr. 14 in de Radio 2 Top 30
So emotional 1987 21-11-1987 18 6 Nr. 17 in de Radio 2 Top 30
Where do broken hearts go 1988 02-04-1988 28 5 Nr. 22 in de Radio 2 Top 30
Love will save the day 1988 25-06-1988 7 10 Nr. 8 in de Radio 2 Top 30
One moment in time 1988 24-09-1988 3 12 Nr. 3 in de Radio 2 Top 30
I know him so well 1988 24-12-1988 129 9 met Cissy /
Nr. 23 in de Radio 2 Top 30
I'm your baby tonight 1990 27-10-1990 2 14 Nr. 2 in de Radio 2 Top 30
All the man that I need 1990 12-01-1991 14 10 Nr. 10 in de Radio 2 Top 30
My name is not Susan 1991 29-06-1991 43 1 Nr. 27 in de Radio 2 Top 30
I will always love you 1992 28-01-1992 1(6wk) 19 Nr. 1 in de Radio 2 Top 30
I'm every woman 1993 27-02-1993 2 12 Nr. 2 in de Radio 2 Top 30
I have nothing 1993 01-05-1993 16 9 Nr. 11 in de Radio 2 Top 30
Run to you 1993 07-08-1993 27 3 Nr. 19 in de Radio 2 Top 30
Queen of the night 1993 20-11-1993 20 9 Nr. 20 in de Radio 2 Top 30
Exhale (Shoop shoop) 1995 25-11-1995 22 10 Nr. 22 in de Radio 2 Top 30
Step by step 1996 28-12-1996 13 16 Nr. 13 in de Radio 2 Top 30
When you believe 1998 05-12-1998 5 19 met Mariah Carey /
Nr. 5 in de Radio 2 Top 30
It's not right, but it's okay 1999 03-04-1999 40 5
My love is your love 1999 03-07-1999 3 20 Nr. 3 in de Radio 2 Top 30
If I told you that 2000 17-06-2000 41 1 met George Michael
Could I have this kiss forever 2000 16-09-2000 8 15 met Enrique Iglesias /
Nr. 8 in de Radio 2 Top 30
Heartbreak hotel 2000 30-12-2000 tip12 - met Faith Evans & Kelly Price
Whatchulookinat 2002 12-10-2002 48 1 Nr. 20 in de Radio 2 Top 30
One of those days 2002 21-12-2002 tip11 -
I look to you 2009 05-09-2009 tip21 -
Million dollar bill 2009 19-09-2009 tip6 - Nr. 13 in de Radio 2 Top 30

Radio 2 Top 2000[bewerken]

Nummer met notering(en)
in de Radio 2 Top 2000
'99 '00 '01 '02 '03 '04 '05 '06 '07 '08 '09 '10 '11 '12 '13 '14
All at once - 1539 - - - - - - - - - - - 1910 - -
Could I have this kiss forever
(met Enrique Iglesias)
- - - - - - - - 1495 - - - - - - -
Greatest love of all 638 1321 1261 1639 1899 1877 - 1869 1784 1832 1847 1810 - 1651 1468 1502
How will I know 1399 - - - - - - - - - - - - - - -
I wanna dance with somebody (Who loves me) 872 1263 1723 - - - - - - - - - - 1412 1973 1883
I will always love you 131 405 476 551 537 463 636 513 483 505 505 534 687 401 433 446
One moment in time - 1041 1508 - 1596 1626 1903 1520 1337 1571 1824 1815 1948 1383 1415 1242

Dvd's[bewerken]

Dvd's met hitnoteringen in de Nederlandse DVD Music Top 30 Datum van
verschijnen
Datum van
binnenkomst
 Hoogste 
positie
 Aantal 
weken
 Opmerkingen 
Live - Her greatest performances 2014 15-11-2014 9 2

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Singer Whitney Houston dead at 48, Chicago Tribune, 11 februari 2012.
  2. Whitney Houston (48) overleden, NU.nl, 12 februari 2012.
  3. Whitney Houston overleden door verdrinking. Knack focus (23 maart 2012) Geraadpleegd op 25 maart 2012