Druif

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
(Doorverwezen vanaf Wijnstok)
Ga naar: navigatie, zoeken
Icoontje doorverwijspagina Zie Druif (doorverwijspagina) voor andere betekenissen van Druif.
Wijnstok
Blauwe druiven
Blauwe druiven
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Rosiden
Orde: Vitales
Familie: Vitaceae (Wijnstokfamilie)
Geslacht: Vitis
soort
Vitis vinifera
L. (1753)
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Druivenbloeiwijze
Jonge druiven

De druif is de besvrucht van de plant Vitis vinifera die behoort tot de wijnstokfamilie (Vitaceae). De plant is een klimplant. Naast de wilde soort zijn er veel cultivars, die wordt verbouwd als druivenstok, ook wel wijnstok of wijnrank genaamd. Van deze in cultuur gebrachte variëteiten worden druiven voor meerdere doeleinden verbouwd.

Druiven in cultuur[bewerken]

Doel[bewerken]

De druif wordt verbouwd met meerdere doeleinden:

Consumptiedruiven[bewerken]

Om als fruit geteeld te worden, is het noodzakelijk dat de vruchten groot en sappig zijn en vooral een zoete smaak hebben. Er zijn tientallen cultivars, die voor het eten van de vruchten in aanmerking komen. Hiervoor worden zowel witte als blauwe druiven verbouwd.

De trossen moeten reeds vroeg in hun ontwikkeling geselecteerd worden op basis van hun standplaats en hun omvang. Een van de belangrijkste bewerkingen om mooie, volle trossen te ontwikkelen, is het "krenten" van de druiven. Deze behandeling bestaat erin alle overtollige druiven uit de tros weg te knippen met een speciaal daarvoor ontwikkeld, scherpgepunt schaartje, waarmee men de niet bevruchte en de slecht geplaatste druifjes elimineert. Doet men dit niet, dan krijgt men enerzijds vruchten die te klein blijven, en die anderzijds zeer onregelmatig kleuren. Dit krenten gebeurt voornamelijk in de maand juli en wordt ook wel de groene oogst genoemd. Het is van het grootste belang dat de druiven gelijkmatig, en gelijktijdig afrijpen, zodat de pluk in één keer kan gebeuren. Alle soorten druiven kunnen gebruikt worden om rozijnen te maken.

Voorkomen[bewerken]

De meeste druiven komen uit landen en gebieden met een mild tot mediterraan klimaat, bijvoorbeeld de landen in het Middellandse Zeegebied zoals Spanje, Frankrijk, Italië, Griekenland en Turkije. Bepaalde streken in Duitsland zoals langs de Rijn en de Moezel lenen zich ook goed voor de druiventeelt, doordat de temperatuur op de zuidelijke rivierhellingen altijd een paar graden hoger is dan in de gebieden daarbuiten. Druiven worden ook gekweekt in Vlaanderen in druivendorpen als Hoeilaart en Overijse in Vlaams-Brabant. De overgebleven druivenserres behoren tot het cultureel erfgoed van deze gemeenten en van de streek. De druiventeelt in het Hollandse Westland is bijna verdwenen.

Verse druiven bevatten circa 80 mg/kg proanthocyanidines[1].

Druivenpitolie[bewerken]

De druivenpitten worden verwerkt tot druivenpitolie. Deze olie is enigszins groenig tot vrijwel kleurloos en kan in cosmetica worden toegepast. Bij binnenshuis fonduen wordt deze olie veel gebruikt vanwege het hoge rookpunt, dus weinig oliewalm.

Symboliek[bewerken]

In de christelijke iconografie is een tros druiven het symbool van het Laatste Avondmaal en daarmee van het bloed van Jezus Christus.
Ook is een tros druiven het attribuut van Vincentius van Zaragoza, beschermheilige van de wijnbouwers.[2] Verder geldt de druiventros als een symbool van vreugde en vruchtbaarheid; als zodanig wordt hij bijvoorbeeld vaak afgebeeld in de Hoorn des overvloeds.

Trivia[bewerken]

'De druiven zijn zuur' zegt men als men iets zegt te versmaden wat men toch niet kan of mag krijgen. Een voorbeeld is iemand die op dieet is en fantaseert dat hij taart met slagroom niet lekker vindt.

De uitdrukking is ontleend aan een fabel van Aisopos: de vos kon niet bij de druiven en veronderstelde toen maar dat de druiven zuur waren.

Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. (en) Gu L., M.A. Kelm, J,F. Hammerstone, e.a. Concentrations of proanthocyanidins in common foods and estimations of normal consumption. (2004) J Nutr 134:613-617. PMID 14988456 gratis volledige artikel.
  2. Hall, J. (2000). Hall's Iconografisch Handboek. Leiden: Primavera Pers.
Wikibooks Wikibooks heeft een studieboek over dit onderwerp: Ecologisch tuinieren.
Zoek dit woord op in WikiWoordenboek