Wijsheid van de massa

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De wijsheid van de massa is de titel van een boek van James Surowiecki (The Wisdom of the Masses) waarin hij het standpunt verdedigt dat een grote groep leken in bepaalde omstandigheden meer weten dan enkele deskundigen. De titel is een toespeling op het boek van de Schotse journalist Charles Mackay Extraordinary Popular Delusions and the Madness of Crowds, dat in 1841 werd gepubliceerd. Dat boek was juist uiterst kritisch over uitingen van de massa, zoals economische zeepbellen, heksenjacht, bijgeloof etc.

Algemeen[bewerken]

Over de vraag of de mensen ‘met zijn allen’ slimmer of wijzer zijn dan een paar deskundige individuen zijn de meningen verdeeld. Velen weten meer dan een. Dat is een wijsheid als een koe. Maar wat stelt die collectieve kennis nu voor? Volgens Syrowiecki zijn massa’s in bepaalde omstandigheden beter geïnformeerd en in staat tot het nemen van betere beslissingen dan goed geïnformeerde individuen of experts. Dit geldt zijns inziens vooral voor groepen met een losse organisatie waarbij men zich niet of weinig bewust is van het groepsverband. Hij noemt daarbij als voorbeeld een anekdote van de Engelse geleerde Francis Galton. Deze had ooit vastgesteld dat een groep mensen op een marktplein verrassend goed in staat was het gewicht van een stier te schatten. Het juiste gewicht (op een weegschaal gemeten) bleek namelijk vrijwel identiek aan de mediaan van de individuele schattingen. Groepsbeslissingen oogsten het meest vruchtbare resultaat in groepen met een grote diversiteit aan meningen en onafhankelijk denkende individuen. Bij te weinig diversiteit aan meningen kunnen factoren als groepsdruk, kuddegedrag en conformisme de besluitvorming gaan beïnvloeden.

Kennisnetwerken[bewerken]

Collectieve kennis kan de vorm aannemen van een netwerken van kennis zoals die bijvoorbeeld via Internet beschikbaar zijn. Hierdoor kan een relatief grote groep mensen beschikken over kennis van allerlei onderwerpen die door allerlei individuele experts of leken is verzameld. Een ander voorbeeld van moderne collectieve kennis zijn medische expertsystemen die soms tot betere adviezen in staat zijn dan individuele artsen. Maar in dit geval is die kennis natuurlijk wel door deskundigen, en niet door leken verzameld. Ook wordt soms beweerd dat in de moderne maatschappij het aantal deskundige individuen is toegenomen, vanwege internet en allerlei sociale media.

Bronnen[bewerken]

  • The Wisdom of Crowds: Why the Many Are Smarter Than the Few and How Collective Wisdom Shapes Business, Economies, Societies and Nations Doubleday ISBN 0-385-50386-5
  • Oinas-Kukkonen, Harri (2008). Network analysis and crowds of people as sources of new organisational knowledge. In: A. Koohang et al. (Eds): Knowledge Management: Theoretical Foundation. Informing Science Press, Santa Rosa, CA, US, pp. 173-189.