Wijsvinger-ringvinger-index

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Hand met een kleinere wijsvinger t.o.v. de ringvinger, wat resulteert in een lage 2D:4D-ratio, wat wijst op een grotere blootstelling aan testosteron in de baarmoeder.

De wijsvinger-ringvinger-index verwijst naar de verhouding tussen de wijsvinger (2D) en de ringvinger (4D), en wordt ook wel als 2D:4D weergegeven. Er zijn sterke aanwijzingen dat de lengte van de wijsvinger beïnvloed wordt door de hoeveelheid geslachtshormonen waar de foetus in de baarmoeder aan wordt blootgesteld. Deze geslachtshormonen beïnvloeden tevens verschillende persoonlijkheidseigenschappen.

De index vormt slechts een benadering voor de hoeveelheid geslachtshormonen waaraan een foetus is blootgesteld. Grofweg kan gesteld worden dat personen die een relatief korte wijsvinger hebben, en dus een lage wijsvinger-ringvinger-index hebben, in de baarmoeder waarschijnlijk een grotere blootstelling hebben gehad aan geslachtshormonen.

De index geldt niet alleen voor mensen, maar lijkt ook bij andere primaten een indicatie voor prenatale hormoonblootstelling.

De wijsvinger-ringvinger-index is onder meer gekoppeld aan de mate van seksuele activiteit en de hoeveelheid partners die een persoon heeft.[1][2]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Emma Nelson, Campbell Rolian, Lisa Cashmore, and Susanne Shultz (2010) "Digit ratios predict polygyny in early apes, Ardipithecus, Neanderthals and early modern humans but not in Australopithecus," Proceedings of the Royal Society B, November 3, 2010
  2. NU.nl, Neanderthalers hadden wisselende sekscontacten, 3 november 2010