Wil Schuurman

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wil Schuurman
Afbeelding gewenst
Algemene informatie
Naam Wilhelmina Berendina Schuurman
Geboren Amsterdam, 6 maart 1943
Partij Centrum Partij 1982-1986, Centrum Democraten 1986-2002
Politieke functies
1990-1998 lid gemeenteraad Den Haag
1994-1998 lid Tweede Kamer der Staten-Generaal
Parlement & Politiek - biografie
Portaal  Portaalicoon   Politiek
Nederland

Wilhelmina Berendina (Wil) Schuurman (Amsterdam, 6 maart 1943) is een voormalig Nederlands politica. Namens de Centrum Democraten (CD) zat ze van 1994 tot 1998 in de Tweede Kamer.

Biografie[bewerken]

In haar jeugd was Schuurman actief bij de jongerenvereniging van de Communistische Partij van Nederland (CPN). Begin jaren 70 werd ze lid van de Partij van de Arbeid, later van de Centrumpartij (CP). In die tijd werkte ze als verkoopster bij een modezaak (Maison de Bonneterie) in Den Haag en later als administratief medewerkster bij De Bijenkorf.

Na haar overstap naar de Centrum Democraten werd ze secretaresse van Hans Janmaat. Schuurman werd bekend toen ze bij een gezamenlijke bijeenkomst van Centrum Democraten en Centrumpartij op 29 maart 1986 in een hotel in Kedichem haar rechterbeen verloor, nadat antifascistische actievoerders brand hadden gesticht en met zwavelzuur bommen gooiden om de samenkomst te verstoren. Hierbij raakte Schuurman blijvend invalide doordat zij bij het afdalen vanuit een open raam zo ongelukkig terecht kwam dat later in het ziekenhuis één van haar benen moest worden geamputeerd[1][2]. Theatermakers Marjolijn van Heemstra en Sadettin Kirmiziyüz zetten dit in hun voorstelling Jeremia uiteen[3].

In 1990 werd ze voor de Centrum Democraten lid van de gemeenteraad van Den Haag. Vier jaar later werd Schuurman gekozen tot lid van de Tweede Kamer. In 1994 probeerde ze als lijsttrekker vergeefs ook in het Europese Parlement te worden gekozen. Als Tweede Kamerlid voerde ze nauwelijks het woord. Ze werd op 28 maart 1995 veroordeeld tot een boete van 1000 gulden vanwege discriminerende uitspraken tijdens t.v.-uitzendingen. In juni 1996 trouwde ze met Janmaat, die fractievoorzitter was. Zij noemde in oktober 1996 het GroenLinks-raadslid Roozenburg een stads- en landverrader, waarop haar het woord werd ontnomen. Bij de verkiezingen van 1998 werd Schuurman niet herkozen en verdwenen de Centrum Democraten uit de Tweede Kamer.

Hoewel Wil Schuurman in het voorjaar van 1986 na de aanslag op het hotel in Kedichem haar rechterbeen had verloren, kreeg zij tijdens haar tijd als Tweede Kamer-lid geen andere werkkamer toegewezen dan de gebruikelijke zolderkamer van de Centrum Democraten, zonder lift. Dit had gevolg dat zij elke werkdag door twee bewakers naar haar werkkamer moest worden gedragen.[4] Zelf beklaagde zij zich erover dat niemand uit de Tweede Kamer enig blijk van medeleven had gegeven. Naar eigen zeggen zou zij, toen zij de eerste keer met kunstbeen de Tweede Kamer betrad, zelfs door leden van de VVD-fractie zijn uitgelachen.[5]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. Afschuw over actie tegen Centrumpartij Nieuwsblad van het Noorden (1 april 1986)
  2. Ex-secretaresse Janmaat vordert 2 miljoen Nieuwsblad van het Noorden (13 april 1998)
  3. De vrouw van Janmaat is lief, zo blijkt nu, NRC Handelsblad (14 februari 2014)
  4. Meindert Fennema, De Tweede Kamer is vaak niet veel beter dan een schoolklas, Volkskrant, 22 februari 2014, zie hier
  5. Martin Bosma, De schijn-élite van de valse munters, (Prometheus, 2010). ISBN 978-90-3513604-5, hoofdstuk 6, zie hier