Wilde cichorei

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wilde cichorei
Wilde cichorei
Wilde cichorei
Taxonomische indeling
Rijk: Plantae (Planten)
Stam: Embryophyta (Landplanten)
Klasse: Spermatopsida (Zaadplanten)
Clade: Bedektzadigen
Clade: 'nieuwe' Tweezaadlobbigen
Clade: Campanuliden
Orde: Asterales
Familie: Asteraceae (Composietenfamilie)
Onderfamilie: Cichorioideae
Geslachtengroep: Cichorieae
Geslacht: Cichorium (Cichorei)
Soort
Cichorium intybus
L. (1753)
Wilde cichorei
Portaal  Portaalicoon   Biologie

Wilde cichorei of wegenwachter (Cichorium intybus) is een overblijvende plant uit de composietenfamilie (Asteraceae).

Kenmerken[bewerken]

De plant is 30-120 cm hoog, heeft een sterke penwortel en een sterk vertakte stengel. De 3-5 cm grote bloemhoofdjes zijn lichtblauw en bevat alleen lintbloemen. Het hoofdje is enkel in de ochtend geopend. De vruchten zijn nootjes. Deze zijn 2-3 mm lang en hebben een schubbig pappus.

Voorkomen[bewerken]

Van oorsprong komt de plant uit het Middellandse Zeegebied.[bron?] In Nederland en België is de plant echter al vele eeuwen lang aanwezig en waarschijnlijk door de Romeinen meegebracht. Komt voor in wegbermen, maar ook langs dijken, in droog grasland, bij muren en op vuilnisbelten kan ze worden aangetroffen. De bloeiperiode loopt van juli t/m augustus.

Naam wegenwachter[bewerken]

De volksnaam wegenwachter (Duits: Gemeine Wegwarte) verwijst naar het gedrag van de plant om zich massaal in bermen langs (auto)wegen te verspreiden.

Voeding[bewerken]

De gemalen wortels werden, vooral in de negentiende eeuw, en worden als koffiesubstituut gebruikt door het hoge gehalte aan inuline. Nu wordt deze cichorei weer op vrij grote schaal verbouwd voor de productie van inuline. Hiervoor zijn verschillende rassen geselecteerd, die een betere wortelvorm, een hogere wortelproductie en een hoger gehalte aan inuline hebben dan de oorspronkelijk wilde cichorei.

De bloeistengels kunnen gekookt gebruikt worden. Vaak worden ze dan met een vinaigrette, room of een andere saus overgoten. Soms worden ze ook gegratineerd geserveerd.

De jonge cichoreibladeren kunnen in het voorjaar gebruikt worden in salades, maar ze hebben een licht bittere smaak. Daarnaast kunnen ze ook gekookt gebruikt worden. Tijdens het Paasfeest werden de bladeren gegeten bij het gebraden lam.

Fytotherapie[bewerken]

Cichorei wordt in de volks- en plantgeneeskunde gebruikt bij maag- en leverklachten, verstoppingen en een gebrek aan eetlust.[1]

Uit de plant kan een versterkings- en kalmeringsmiddel worden gemaakt in de vorm van een likkepot. Hiervoor moet één deel verse bloemen worden kleingesneden en in een vijzel worden fijngestampt. Daarna dienen drie delen suiker te worden toegevoegd totdat er een mengsel ontstaat. Dit moet in een goed afgesloten pot enige tijd in de zon worden gezet en daarna koel en donker worden bewaard.

Werkzame stoffen[bewerken]

Cichorei bevat onder andere de volgende werkzame stoffen:[1]

Het chromosomenaantal van de cichorei is 2n = 18.

Variëteiten[bewerken]

Externe link[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties
  1. a b Furlenmeier, M. (1978). De wonderlijke wereld der geneeskruiden. Antwerpen/Amsterdam: Uitgeverij C. de Vries-Brouwers p.v.b.a. ISBN 9061741432
  2. http://objectief.be/Aspergechicorei-Cichorium-intybus.html