Willem Andriessen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Willem Andriessen
Willem Andriessen in 1908
Willem Andriessen in 1908
Algemene informatie
Volledige naam Willem Christiaan Nicolaas Andriessen
Geboren 25 oktober 1887
Overleden 29 maart 1964
Land Vlag van Nederland Nederland
Werk
Genre(s) symfonische muziek, kerkmuziek
Beroep componist, muziekpedagoog, dirigent, pianist
Instrument(en) piano
Portaal  Portaalicoon   Muziek

Willem Christiaan Nicolaas Andriessen (Haarlem, 25 oktober 1887Amsterdam, 29 maart 1964) was een Nederlands componist, dirigent en pianist. Willem Andriessen werd geboren als zoon van de organist, koordirigent en componist Nico Andriessen en de schilderes Gesina Vester. Zijn broers waren de componist Hendrik Andriessen en de beeldhouwer Mari Andriessen.

Levensloop[bewerken]

Andriessen ontving zijn eerste muziekonderwijs van zijn vader. Hij studeerde vanaf 1903 bij Jean Baptiste Charles de Pauw (piano) en bij Bernard Zweers (compositie) aan het Amsterdams Conservatorium (diploma in 1906). Op aanraden van de heer D. de Lange en Jean Baptiste Charles de Pauw studeerde hij nog verder en behaalde in 1908 de Prix d'Excellence met zijn Pianoconcert in Des, het 5e pianoconcert van Ludwig van Beethoven en nog andere kleinere werkjes.

In de jaren 1908, 1909 en 1910 trad hij als solist op in Berlijn, Frankfurt am Main, Dresden, Leipzig en in verschillende steden van Nederland. Een uitnodiging in april 1910 om hoofd van een muzikale inrichting in Baltimore heeft hij niet aangenomen. Willem Andriessen werd in 1910 docent piano aan het Koninklijk Conservatorium in Den Haag en aan het Rotterdams Conservatorium, voordat hij in 1937 als opvolger van Sem Dresden benoemd werd tot directeur van het Amsterdams Conservatorium.

In 1962 verscheen een bloemlezing (Mensen in de muziek) van zijn publicaties over muzikale onderwerpen in de Het Haarlemsche Dagblad.

Andriessen overleed op 76-jarige leeftijd, nadat hij tijdens een pianotentamen onwel was geworden.

Composities[bewerken]

Werken voor orkest[bewerken]

  • 1908 Concert in Des majeur, voor piano en orkest
  • Ouverture in C majeur, voor orkest
  • Scherzo, voor orkest

Missen en andere kerkmuziek[bewerken]

  • Mis, voor solisten, gemengd koor en orkest

Vocale muziek[bewerken]

Werken voor koor[bewerken]

  • Groeningens Grootheid, of de Slag van de Gulden Sporen, voor solisten, gemengd koor en orkest

Liederen[bewerken]

  • Bij de wieg, voor zang en piano
  • Bruidsliederen, voor zang en piano
  • Drie liederen, voor zangstem en piano
  • Twee liederen, voor mezzosopraan (of bariton) en piano
  • Twee liederen, voor zangstem en piano
  • Vier liederen, voor zangstem en piano
    1. Voor de liefste
    2. Druiventrossen
    3. Oud liedeken
    4. Mijn troost
  • Wiegelied, voor mezzosopraan (of bariton) en piano

Werken voor piano[bewerken]

  • Sonate

Publicaties[bewerken]

  • 100 opstellen over muziek. 1. (1953-1954), 2. (1955-1956), Amsterdam: Broekmans & Van Poppel 1959. 110, 110 p.

Bibliografie[bewerken]

  • Agnes van der Horst: De Andriessens. Een kleurrijke familie van muzikanten en kunstenaars. Lias, Hilversum, 2013. ISBN 978 90 8803 020 8
  • Wouter Paap: In Memoriam Willem Andriessen, in: Mens en Melodie. 19 (1964), pp. 107-109.
  • Karel Philippus Bernet Kempers, J. A. Abbing, Coenraad Lodewijk Walther Boer, N. Steuer-Wagenaar, Petrus Johannes Witteman: Willem Andriessen 1887-1964. Gedenkboek, 's-Gravenhage: Krusemann 1964. 125 p.
  • Jos Wouters: Musical performers, Amsterdam: J. M. Meulenhoff, 1959, 57 p.
  • Onze musici : portretten en biografieën, Rotterdam: Nijgh & Van Ditmar, 1923. 232 p.
  • J.H. Letzer: Muzikaal Nederland. 1850-1910. Bio-bibliographisch woordenboek van Nederlandsche toonkunstenaars en toonkunstenaressen - Alsmede van schrijvers en schrijfsters op muziek-literarisch gebied, 2. uitgaaf met aanvullingen en verbeteringen. Utrecht: J. L. Beijers, 1913. 220 p.
  • Alan Kelly, Jaques Kloters: His Master's Voice : De Stem Van Zijn Meester. The Dutch catalogue. A complete numerical catalogue ..., Westport, Connecticut: Greenwood Press, 1997, 151 p.
  • Lyle G. Wilson: A dictionary of pianists, London: Robert Hale, 1985.
  • Peter Muck: Einhundert Jahre Berliner Philharmonisches Orchester. Darstellung in Dokumentation im Auftrag des Berliner Orchesters. Dritter Band: Die Mitglieder des Orchesters, die Programme, die Konzertreisen ..., Tutzing: Hans Schneider Verlag, 1982, 509 p.

Externe links[bewerken]