Willem van Brederode (1380-1451)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Willem van Brederode (1380 - Frankrijk 1451) was een belangrijke Hoekse leider tijdens de Hoekse en Kabeljauwse twisten. Hij was admiraal-kapitein bij de verloren gegane slag bij Wieringen.

Biografie[bewerken]

Hij was een zoon van Reinoud I van Brederode en Jolanda van Gennep van der Eem. Willem werd in 1402 tot ridder geslagen door Willem VI van Holland. In 1417 aanvaardde hij de voogdij over de minderjarige kinderen van zijn net overleden broer Walraven I van Brederode. Willem was een verwoede Hoek en steunde Jacoba van Beieren in haar erfrechten op Holland en Zeeland, hij was aanwezig bij het beleg van Haarlem als leider van de vloot die langs het Spaarne gelegen lag. Kort daarop moest hij erop toezien, dat het ouderlijk slot Brederode door de Kabeljauwen uit Haarlem werd verwoest (1426).

Hij verloor een zeeslag bij Wieringen (1427) maar verkreeg zijn vrijheid vanwege zijn adellijke afkomst. Hij steunde Jacoba opnieuw tijdens het beleg van Gouda, maar deze ging ook verloren. De opvoeding van Walraven II zijn kinderen (het ging hier om Reinoud II en Gijsbrecht) kwam merendeels in handen van zijn vrouw Margretha, omdat Willem diversen keren in gevangenschap geraakte.

Van Brederode huwde met Margaretha van Merwede en Stein. Zij was de dochter van Daniël VII van Merwede, dijkgraaf van de Groote Waard in Zuid-Holland en heer van Steyn. Het huwelijk bleef echter kinderloos. Opnieuw vrijgelaten trok hij in 1450 met zijn vrouw naar Rome om een jubilee-aflaat te verdienen. Op de thuisreis zijn beide in Frankrijk enkele dagen na elkander aan de pest gestorven. Willem was 71 jaar oud toen hij overleed.

Referenties[bewerken]

  • Willem van Brederode
  • Bockenberg, Historia Brederodiorum (Lugd. Bat. 1587), 23-25
  • P. Voet, Oorspronck der Heeren van Brederode (Utrecht 1656), 63-71.