Willem van Oranje-Nassau (1840-1879)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Prins Willem
1840 – 1879
KroonprinsWillemderNederlanden.jpg
Prins van Oranje
Periode 1849 – 1879
Voorganger Willem III
Opvolger Alexander
Vader Willem III
Moeder Sophia van Württemberg
Dynastie Oranje-Nassau

Willem Nicolaas Alexander Frederik Karel Hendrik (Den Haag, 4 september 1840Parijs, 11 juni 1879), prins van Oranje, prins der Nederlanden, prins van Oranje-Nassau, was sinds 17 maart 1849 de kroonprins en dus vermoedelijke troonopvolger van Nederland en Luxemburg.

Biografie[bewerken]

Een jonge prins Willem

Prins Willem was de oudste zoon van koning Willem III en koningin Sophie. Zijn roepnaam was Wiwill. Sinds 1849, na het overlijden van zijn grootvader Willem II, was hij de vermoedelijke opvolger van zijn vader.

Zijn opvoeding in Victoriaanse stijl door twee met elkaar ruziënde ouders zou desastreus blijken, al werd hem wel een scherp verstand toegedicht. Zijn intellectuele opvoeding kreeg prins Willem deels van zijn gouverneur jhr. Eduard de Casembroot die hem ook begeleidde tijdens de jaren 1851-1854 op Instituut Noorthey en van L.A. te Winkel, die in die tijd aan het Stedelijk Gymnasium Leiden verbonden was.

Prins Willem en zijn vader koning Willem III hadden een verre van goede relatie, culminerend in zelfgekozen ballingschap nadat de koning en de koningin de huwelijksplannen van prins Willem met Mathilde gravin van Limburg Stirum hadden afgekeurd. Vanuit het toenmalige standsperspectief was een dergelijk huwelijk een grove mésalliance. Mogelijk heeft er ook mee te maken gehad dat Willem III zelf een relatie zou hebben gehad met "Matties" moeder en prins Willem wellicht met zijn half-zus zou trouwen.[bron?] Willem III zag onderwijl liever dat zijn zoon zou trouwen met een buitenlandse prinses. De tweede dochter van de Engelse koningin Victoria, Alice, was even als zodanig in beeld, maar de slechte reputatie van Prins Willem was hem reeds vooruit gesneld en de Britse vorstin zag niets in een verbintenis van haar dochter met de prins. Ook de Russische grootvorstin Maria Aleksandrovna, een dochter van Alexander II, leek een geschikte kandidate, maar ook hier kwam het niet tot een huwelijk. "De boerin wil mij niet",zou de prins bij zijn terugkeer uit St.Petersburg hebben gezegd. Deze Maria Alexandrovna zou later trouwen met prins Alfred, een zoon van koningin Victoria.

Willem vertrok daarop naar Parijs. De Parijse boulevardpers was gek op Le Prince de Citron, en wijdde met enige regelmaat grote scandaleuze verhalen aan zijn volgens de geruchten liederlijke handel en wandel. Op 11 juni 1879 stierf prins Willem, 38 jaar oud aan een combinatie van tyfus, een leveraandoening en uitputting. Hij zou zijn vader dus niet opvolgen, net zomin als zijn twee jongere broers dat deden. Koning Willem III overleefde ook prins Alexander (1851-1884) en prins Maurits (1843-1850). Toch had hij ook in Parijs nooit geheel en al zijn statuur verloren; bij zijn baar lag een krans van ex-keizerin Eugénie van Frankrijk en een van de Engelse kroonprins Eduard. Hij werd bijgezet in de grafkelder van Oranje-Nassau in de Nieuwe Kerk te Delft op 26 juni 1879. Zijn jongere broer Alexander volgde hem op als Prins van Oranje.

Voorouders[bewerken]

Württembergische Königskrone-MFr-3.jpgKoning Frederik I van Württemberg
(1754-1816)
 
Hertogin Augusta Caroline van Brunswijk
(1764-1788)
 
Russian Imperial Crown.svgTsaar Paul I van Rusland
(1754-1801)
 
Prinses Sophia Dorothea van Württemberg
(1759-1828)
 
Royal Crown of the Netherlands (Heraldic).svgKoning Willem I der Nederlanden
(1772-1843)
 
Prinses Wilhelmina van Pruisen
(1774-1837)
 
George II van Waldeck-Pyrmont (1789-1845)
 
Emma van Anhalt-Bernburg-Schaumburg-Hoym (1802-1858)
 
Willem van Nassau-Weilburg (1792-1839)
 
Pauline van Württemberg (1810-1856)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Württembergische Königskrone-MFr-3.jpgKoning Willem I van Württemberg
(1781-1864)
 
Grootvorstin Catharina Paulowna van Rusland
(1788-1819)
 
 
 
 
 
Grootvorstin Anna Paulowna van Rusland
(1795-1865)
 
Royal Crown of the Netherlands (Heraldic).svgKoning Willem II der Nederlanden
(1792-1849)
 
 
 
 
 
George Victor van Waldeck-Pyrmont (1831-1893)
 
 
 
 
 
Helena van Nassau-Weilburg (1831-1888)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Prinses Sophie van Württemberg
(1818-1877)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Royal Crown of the Netherlands (Heraldic).svgKoning Willem III der Nederlanden
(1817-1890)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Emma van Waldeck-Pyrmont (1858-1934)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Willem
(1840-1879)
 
Maurits
(1843-1850)
 
Alexander
(1851-1884)
 
Royal Crown of the Netherlands (Heraldic).svgWilhelmina der Nederlanden (1880-1962)
Bronnen, noten en/of referenties
  • Simone Schell, Wiwill, kroonprins van Oranje. Kind tussen twee vuren (1994). Amsterdam: Uitgeverij Balans. ISBN 90-5018-257-7