Willem van Tetrode

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Willem van Tetrode (ca. 1525-1588) was een Nederlands beeldhouwer. Waarschijnlijk is hij geboren in Delft, waar zijn beide ouders ook woonden. Hij ging in zijn woonplaats Delft in de leer bij een nu onbekende beeldhouwer. Omstreeks 1545 rondde hij zijn opleiding af met een reis naar het zuiden. In Parijs en later in Florence trad Tetrode in dienst van de Florentijn Benvenuto Cellini. Hij werkte mee aan de restauratie van antieke marmeren beelden en aan de opdrachten die Cellini ontving van de Florentijnse hertog Cosimo I de' Medici. Waarschijnlijk heeft Willem van Tetrode daar meegewerkt aan een aantal grote projecten, zoals de Neptunusfontein op het Piazza della Signoria in Florence, onder leiding van de bekende beeldhouwer Bartolomeo Ammanati. In Italië werd Willem Tetrode, Guglielmo Fiammingo genoemd, letterlijk vertaald Willem de Vlaming. 'Fiammingo' werd In Italië echter meestal gebruikt als een algemene aanduiding voor 'Noorderlingen', mensen afkomstig uit de Nederlanden. Omstreeks 1551 verruilde Tetrode Cellini's werkplaats voor het atelier van Guglielmo della Porta in Rome. Daar ontwikkelde hij zich verder in het restaureren en het vervaardigen van bronzen kopieën van antieke beelden.

Rond 1567 keerde Tetrode terug naar Delft. Daar maakte hij een nieuw hoofdaltaar voor de Oude Kerk, dat niet lang heeft bestaan. Waarschijnlijk werd het verwoest in 1573, toen in Delft voor de tweede keer een beeldenstorm woedde. In 1574 en 1575 werkte Tetrode in Keulen. Tetrode was een veelzijdig beeldhouwer, die verschillende materialen gebruikte. Hij haalde zijn onderwerpen voornamelijk uit de klassieke mythologie en de bijbel. Veel van zijn figuren staan met hun benen gespreid, het bovenlichaam gedraaid ten opzichte van het onderlichaam. Tetrode was een van de kunstenaars die de maniëristische beeldhouwkunst in Nederland introduceerden.