Willemiet

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Willemiet, gevonden in 1901 in New Jersey
Willemiet, gevonden in 1907 in New Jersey

Het mineraal willemiet is een zink-silicaat met de chemische formule Zn2(SiO4). Het behoort tot de nesosilicaten.

Eigenschappen[bewerken]

Het witte, gele, groene, roodbruine tot zwarte willemiet heeft een slechte splijting volgens kristalvlakken [0001] en [1120] en een witte streep. De gemiddelde dichtheid is 4,05 en de hardheid van willemiet is 5,5. Het kristalstelsel is trigonaal en het mineraal is niet radioactief.

Naamgeving[bewerken]

Willemiet is genoemd naar de Nederlandse koning Willem I (1772 - 1843) door de ontdekker ervan, de in Brussel gevestigde Franse mineraloog Armand Lévy (1795-1841). Die ontdekte het in België in 1830, toen Willem I nog heerste over België, in de zinkmijn van Vieille Montagne.[1]

Voorkomen[bewerken]

Willemiet wordt gevonden in metamorfe gesteenten in de VS en in Tsumeb, Namibië. De typelocatie is in Franklin, New Jersey, VS.

Industriële toepassing[bewerken]

Willemiet wordt gemijnd als zinkerts. Het wordt in de omgeving van de typelocatie gedolven door het Amerikaanse bedrijf Franklin and Sterling Hill.

Zie ook[bewerken]

Externe links[bewerken]

(en) Willemiet op Webmineral.com


Bronnen, noten en/of referenties