William Desmond Taylor

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
William Desmond Taylor
Williamdesmondtaylor.jpg
Volledige naam William Cunningham Deane-Tanner
Geboren 26 april 1872
Overleden 1 februari 1922
Geboorteland Ierland
Verenigde Staten
(en) IMDb-profiel
Portaal  Portaalicoon   Film

William Desmond Taylor (Carlow, 26 april 1872 - Los Angeles, 1 februari 1922), geboren als William Cunningham Deane-Tanner, was een Amerikaans filmregisseur, acteur en producer, afkomstig uit Ierland.

Carrière[bewerken]

Taylor werd geboren in Ierland, maar verhuisde in 1890 naar de Verenigde Staten met een zeilboot. Voordat hij op 7 december 1901 trouwde met Ethel May Harrison, probeerde hij een carrière als acteur te krijgen.

Harrisons vader stond Taylor financieel bij en zorgde er voor dat hij een baan kreeg. In 1908 verliet hij op een abrupte manier zijn vrouw en kind. De familie ging er van uit dat hij dit deed door zijn afasie.

Nadat hij de naam "William Desmond Taylor" aannam, ging hij in 1912 naar Hollywood. Voordat hij zijn regiedebuut maakte met The Awakening (1914), was hij er werkzaam als acteur. Taylor groeide al snel uit tot een befaamde regisseur en werd een officier van de British Army.

Taylor was de oprichter van de Motion Picture Directors Association en regisseerde acteurs en actrices die in die tijd bekend waren, waaronder Mary Pickford, Wallace Reid, Dustin Farnum en Mary Miles Minter.

Dood en moordzaak[bewerken]

Desmond stierf plotseling op de ochtend van 1 februari 1922. Zijn lichaam werd gevonden in zijn bungalow op de Alvarado Court Apartments, wat ligt in Los Angeles. Vijf dagen na zijn dood werd Minter geïnterviewd. Zij vertelde dat een week voor zijn dood regisseur Marshall Neilan zei dat Taylor er op achteruit ging op sociaal gebied.

De pers en politie hebben uiteindelijk tientallen verdachten ondervraagd. Enkele van dezen staan hieronder.

Edward Sands[bewerken]

Sands werd al eerder veroordeeld voor verduistering, vervalsing en een desertie van het Amerikaanse leger. Hij had meerdere namen en sprak met een cockney accent. Hij was werkzaam als een hotelbediende en kok van Taylor, totdat hij hem, zeven maanden voor zijn dood, ontsloeg. Terwijl Taylor op vakantie was in Europa, had Sands zijn rekeningen vervalst en vandalisme gepleegd op zijn automobiel. Later brak hij in Taylors bungalow in, waarna hij sporen achterliet. Na de dood van Taylor heeft niemand ooit nog iets van Sands vernomen.

Henry Peavey[bewerken]

Peavey was de Afrikaans-Amerikaanse vervanger van Sands die het lichaam van Taylor heeft gevonden. Peavey was een analfabeet en biseksueel. Hij werd eerder gearresteerd vanwege afdwaling en openbare seksuele handelingen met minderjarige jongens. Peavey stierf in 1931. Hij heeft na de dood van Taylor zelf stug volgehouden dat Mabel Normand de dader was.

Mabel Normand[bewerken]

Mabel Normand

Normand was een populaire comédienne en een goede vriendin van Taylor. Er wordt tegenwoordig nog regelmatig gespeculeerd dat ze een affaire zouden hebben gehad. Normand was de laatste die Taylor ooit levend zag en verliet zijn huis op de ochtend van 1 februari 1922 op een vrolijke bui, ondanks een ruzie die ze een nacht eerder met hem had. Verscheidene schrijvers en ook de politie hebben haar nooit als een serieuze verdachte gezien. Dit was niet Normands eerste schandaal. Het was bekend dat ze last had van een drugsverslaving, hetgeen niet geaccepteerd werd in die tijd. Daarnaast schoot haar chauffeur een man neer waar ze een relatie mee had. Al deze schandalen belemmerde haar carrière en populariteit. Uiteindelijk stierf ze in 1930 aan tuberculose.

Faith Cole MacLean[bewerken]

Een minder bekende verdachte is Faith Cole MacLean, de vrouw van acteur Douglas MacLean en buurvrouw van Taylor. Ze werden de avond voor zijn dood opgeschrokken door een hard geluid. Ze besloot bij hem aan te bellen en werd abrupt gepasseerd door een onbekend persoon, waarvan ze later zei dat ze dacht dat het een dief was. Tegen de politie vertelde ze dat ze het idee kreeg dat het een vrouw was die zich vermomde als een man.

Charles Eyton[bewerken]

Eyton was de manager van Paramount Pictures. Verscheidene bronnen vertellen dat enkele uren na de dood van Taylor, Eyton in beeld stapte. Hij zou met andere werknemers van Paramount zijn huis zijn binnengestapt en voorwerpen hebben meegenomen. Dit deed hij voordat de politie kwam. Het is niet bekend of hij toestemming had van de politie om dit te doen.

Mary Miles Minter[bewerken]

Minter

Minter was een bekende actrice en populaire tieneridool wiens carrière voornamelijk te danken is aan Taylor. Ze werd op jonge leeftijd verlaten door haar vader en was slechts drie jaar ouder dan de dochter die Taylor verliet in New York City. Gecodeerde brieven die in Taylors huis zijn gevonden doen suggereren dat Minter en Taylor een affaire zouden hebben gehad. Minter was 19 jaar toen Taylor op 49-jarige leeftijd stierf. Ze zouden hun affaire zijn begonnen toen Minter slechts 17 jaar oud was. Niet lang na het schandaal werd Minter door Paramount ontslagen. Ondanks veel aanbiedingen te hebben gekregen, besloot ze met pensioen te gaan en leidde ze sindsdien een teruggetrokken bestaan.

Charlotte Shelby[bewerken]

Shelby was Minters moeder die volledige controle had over de carrière van haar dochter, ondanks persoonlijke conflicten. Ze staat er om bekend veel leugens tegen de politie te hebben verteld over de moordzaak en de affaire tussen Minter en Taylor. Bronnen vertellen dat Shelby een pistool had die dezelfde kogels afvuren, waarmee Taylor werd gedood. Nadat dit bekend werd gemaakt, zou ze de pistool in een rivier hebben gegooid. Shelbys andere dochter Margaret Shelby beschuldigde haar moeder in 1938 publiekelijk van de moord. Shelby was een van de hoofdverdachtes, maar werd nooit veroordeeld.

Margaret Gibsons bekentenis[bewerken]

Gibson was een actrice die met Taylor in zijn beginjaren in Hollywood samenwerkte. In 1917 werd ze aangeklaagd voor prostitutie. Ook al werd ze vrijgesproken, was het toch een schandaal. Ze veranderde haar naam dan ook naar Patricia Palmer. In 1923 werd ze gearresteerd en moest ze de gevangenis in, omdat ze aangeklaagd werd voor afpersing.

Gibson was 27 jaar oud toen Taylor overleed. Ze was nooit een verdachte en kreeg vlak na zijn dood een contract bij Famous Players-Lasky. In 1934 vluchtte ze, zoals ze het zelf noemde, van de Verenigde Staten. Ze keerde echter weer terug in 1940 vanwege medische redenen.

In 1999 werd bekendgemaakt dat Shelby op haar sterfbed de bekentenis heeft gemaakt Taylor te hebben neergeschoten en vermoord. Ze bekende ook andere zaken, die de getuige naar eigen zeggen niet begreep.

Desondanks staat de zaak tot op het heden nog steeds open.

Filmografie[bewerken]

Taylors filmografie als regisseur: