William Halsey

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
William Frederick Halsey, Jr.
Admiraal Halsey in ca. 1945
Admiraal Halsey in ca. 1945
Bijnaam "Bull" Halsey
Geboren 30 oktober 1882
Elizabeth (New Jersey)
Overleden 16 augustus 1959
Fishers Island (New York)
Begraven Arlington National Cemetery
Land/partij Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Onderdeel US Naval Jack 48 stars.svg United States Navy
Dienstjaren 1904-1959
Rang US-O11 insignia.svg Vlootadmiraal
Slagen/oorlogen Eerste Wereldoorlog
Tweede Wereldoorlog
Onderscheidingen Navy Cross
Navy Distinguished Service Medal
Army Distinguished Service Medal
Presidential Unit Citation
Mexican Service Medal
World War I Victory Medal
American Defense Service Medal
Asiatic-Pacific Campaign Medal
World War II Victory Medal

William Frederick Halsey, Jr. (Elizabeth (New Jersey), 30 oktober 1882 - Fishers Island (New York), 16 augustus 1959) was een Amerikaans admiraal in de Amerikaanse marine. In de Tweede Wereldoorlog was hij commandant van de Amerikaanse derde vloot in de Stille Oceaan.

Leven[bewerken]

Halsey werd geboren als zoon van een marinekolonel. Hij ging naar de Pingry School en studeerde in 1900 medicijnen aan de Universiteit van Virginia. Hierna ging hij tot 1904 naar de United States Naval Academy. Hij bracht de jaren hierna onder andere door op het slagschip Missouri, waarmee hij tussen 1907 en 1909 mee rond de wereld voer. Hij voerde in 1912 het commando over een torpedoboot en in 1913 als Lieutenant Commander over een vlootverband van torpedoboten.

Tijdens de Eerste Wereldoorlog voerde hij onder andere het commando over de torpedobootjager USS Shaw, waarmee hij op de Atlantische Oceaan transportschepen escorteerde. Hiervoor ontving hij de Navy Cross.

Tussen 1922 en 1925 werkte Halsey als marineattaché, waarna hij het commando voerde over twee torpedobootjagereskaders. In 1927 werd hij bevorderd tot kapitein-ter-zee en gedurende de jaren 30 kreeg hij het commando over USS Saratoga en het Naval Air Station Pensacola.

In 1938 volgde zijn bevordering tot schout-bij-nacht en in 1940 werd hij vice-admiraal, waarna hij het bevel voerde over vliegdekschepen uit de United States Pacific Fleet. Op het moment van de aanval op Pearl Harbor, bevond Halsey zich met USS Enterprise nabij Wake, om deze luchtsteun te kunnen bieden. Hierdoor was de Enterprise na de aanval nog een van de weinige schepen in de westelijke Stille Oceaan die slagvaardig was.

Gedurende de eerste zes oorlogsmaanden voerde Halsey met de onder hem gestelde vloot van vliegdekschepen luchtaanvallen uit op de door Japan bezette eilanden, onder andere bij Doolittle Raid. Tijdens de Slag om Midway bevond hij zich echter voor een medische behandeling in de Verenigde Staten.

In oktober 1942, tijdens de Slag om Guadalcanal, volgde hij Robert L. Ghormley op als commandant van het Zuid-Pacifische gebied en daarvoor op 19 november 1942 tot admiraal bevorderd. In 1943 kreeg hij het bevel over de nieuw gevormde Amerikaanse derde vloot, die onder zijn bevel aan Operatie Carthweel deelnam. Hij wisselde dit commando af met admiraal Raymond Spruance, onder wiens leiding dit eskader bekend stond als de Amerikaanse vijfde vloot.

Onder Halseys leiding kwam de vloot op 18 december 1944 terecht in de typhoon Cobra, waarbij drie torpedobootjagers kapseisden, negen schepen zwaar beschadigd raakten en 790 zeelieden omkwamen. Hierna speelde de vloot nog een grote rol in de Slag in de Golf van Leyte en bij aanvallen op landdoelen in de Zuid-Chinese Zee en de Japanse eilanden. Op 29 augustus voer Halsey aan boord van zijn vlaggenschip USS Missouri de Baai van Tokio binnen, waar op 2 september de overgave van Japan ondertekend werd.

Na de oorlog werd Halsey op 21 december 1945 als vierde en laatste officier benoemd tot vlootadmiraal. In maart 1947 ging hij met pensioen.

Tot 1957 zat hij in de raad van ITT. Op 16 augustus 1959 stierf hij op Fishers Island, waarna hij begraven werd op Arlington National Cemetery.

Nagedachtenis[bewerken]

Literatuur[bewerken]

  • Elmer B. Potter, Bull Halsey. A Biography. Annapolis: Naval Institute Press, 1985. ISBN 0-87021-146-3.
  • Walter R. Borneman, The Admirals. Nimitz, Halsey, Leahy and King – The Five-Star Admirals who won the War at Sea. New York: Little Brown and Company, 2012. ISBN 978-0-316-09784-0.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties