William Jones (wiskundige)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
William Jones

William Jones (16753 juli 1749) was een Welsh wiskundige, geboren in Llanfihangel Tre'r Beirdd, een dorpje op Anglesey.

Als wiskundige is hij het bekendst vanwege zijn voorstel het symbool π (de Griekse letter pi) te gebruiken ter weergave van de verhouding van de omtrek en de diameter van een cirkel. Hij raakte bevriend met Sir Isaac Newton en Sir Edmund Halley. In 1712 werd hij een Fellow van de Royal Society, en werd er later de vicepresident van.

Jones publiceerde in 1706 de Synopsis Palmariorum Matheseos, een werk bedoeld voor beginners met onder andere theorema's betreffende de differentiële calculus en oneindige reeksen. Navigatie had ook de aandacht van Jones; zijn eerste publicatie daarover was A New Compendium of the Whole Art of Navigation. In 1731 gaf hij de Discourses of the Natural Philosophy of the Elements uit.

Hij dankte zijn geslaagde loopbaan gedeeltelijk aan de begunstiging door de vooraanstaande Bulkeley-familie van noord-Wales en later door de graaf van Macclesfield.

Jones diende op zee tussen 1695 en 1702 en gaf aan boord les in wiskunde. Nadien werd hij wiskundeleraar in Londen en bekleedde een aantal functies in dienst van de regering.

Zijn zoon, die ook William Jones heette, werd later een beroemd taalkundige die de Indo-Europese talen zou ontdekken. Jones sr. overleed echter toen zijn zoontje pas drie jaar oud was.

Externe links[bewerken]