William Lipscomb
| 9 december 1919 - 14 april 2011 | ||
| Geboorteland | Verenigde Staten | |
| Geboorteplaats | Cleveland | |
| Plaats van overlijden | Cambridge | |
| Nobelprijs voor de | Scheikunde | |
| In | 1976 | |
| Reden | "Voor zijn studie naar de structuur van boranen." | |
| Voorganger(s) | John Cornforth Vladimir Prelog |
|
| Opvolger(s) | Ilya Prigogine | |
William Nunn Lipscomb (Cleveland, 9 december 1919 – Cambridge, 14 april 2011) was een Amerikaanse anorganisch chemicus, die werkte in de experimentele en theoretische chemie en in de biochemie. In 1976 ontving hij de Nobelprijs voor de Scheikunde.
Hij werd geboren in Cleveland, maar zijn familie verhuisde al toen hij nog jong was naar Lexington. In 1941 behaalde hij zijn bachelor aan de University of Kentucky en in 1946 behaalde hij zijn doctoraal aan het California Institute of Technology. Van 1946 tot 1959 gaf hij les aan de University of Minnesota. Sinds 1959 is hij professor in de scheikunde aan de Harvard University.
In de jaren '50 ontrafelde hij de molecuulstructuur van boranen door gebruik te maken van röntgenkristallografie en hij ontwikkelde theorieën om de bindingen van boranen te verklaren. Later paste hij dezelfde methode toe voor soortgelijke problemen, waaronder de structuur van carboranen waarmee hij het onderzoek van toekomstig Nobelprijswinnaar Roald Hoffmann stuurde. Het latere onderzoek van Lipscomb richt zich de atomaire structuur van eiwitten en hoe enzymen werken.
In 1976 kreeg Lipscomb de Nobelprijs voor de Scheikunde voor zijn studie naar de structuur van boranen. Hij overleed op 91-jarige leeftijd.