William Merritt Chase

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
William Merritt Chase, zelfportret, 1915

William Merritt Chase (Williamsburg, Johnson County (Indiana), 1 november 1849New York, 25 oktober 1916) was een Amerikaans impressionistisch schilder.

Leven en werk[bewerken]

Chase was de zoon van een damesschoenmaker en studeerde onder andere aan de National Academy of Design. In 1871 ondernam hij een door zijn familie gefinancierde meerjarige reis naar Europa, waar hij de grote Hollandse meesters bestudeerde (Frans Hals) en onder invloed kwam van het naturalisme van Gustave Courbet. In 1876 won hij een gouden medaille op de Centennial Exposition, waarmee zijn internationale roem een aanvang nam. In latere jaren schoof hij qua stijl op naar het impressionisme en groeide hij uit tot een van de invloedrijkste Amerikaanse schilders van zijn generatie.

Chase schilderde in olie, pastel, inkt, acryl, en op allerlei ondergronden. De onderwerpen en thema’s van zijn schilderwerken en tekeningen zijn uiterst divers: landschappen, stillevens, portretten. Diverse beroemdheden stonden voor hem model.

Chase werd in de jaren 1880 een geroemd leraar aan de Art Students League of New York, stichtte later zijn eigen Chase School of Art, leidde de Society of American Artists, en had als zodanig grote invloed op een hele generatie na hem komende Amerikaanse kunstschilders, zoals Charles Demuth, Marsden Hartley, Georgia O'Keeffe, Pauline Palmer, die leerlingen van hem waren. Hij was lid van de National Academy of Design en de Ten American Painters.

Chase was gehuwd met Alice Gerson, met wie hij acht kinderen had. Zijn dochters stonden meermaals voor hem model.

Galerij[bewerken]

Externe links[bewerken]