William Seward
| William Seward | ||||
| Geboren | 16 mei 1801 Florida, New York |
|||
| Gestorven | 10 oktober 1872 Auburn, New York |
|||
| Politieke partij | Whig, Republikein | |||
| Partner | Frances Adeline Seward | |||
| Religie | Episcopaals | |||
| 24e minister van Buitenlandse Zaken | ||||
| Aangetreden | 5 maart 1861 | |||
| Einde termijn | 4 maart 1869 | |||
| Voorganger | Jeremiah S. Black | |||
| Opvolger | Elihu B. Washburne | |||
| Senator namens New York | ||||
| Aangetreden | 4 maart 1849 | |||
| Einde termijn | 4 maart 1861 | |||
| Voorganger | John A. Dix | |||
| Opvolger | Ira Harris | |||
| 12e gouverneur van New York | ||||
| Aangetreden | 1 januari 1839 | |||
| Einde termijn | 31 december 1842 | |||
| Voorganger | William L. Marcy | |||
| Opvolger | William C. Bouck | |||
|
||||
William Henry Seward (Florida (New York), 16 mei 1801 - Auburn (New York), 10 oktober 1872) was een Amerikaans politicus die als minister van Buitenlandse zaken onder presidenten Abraham Lincoln en Andrew Johnson diende.
William Seward genoot onderwijs aan het Union College in Schenectady, New York en begon zijn carrière als advocaat. In 1830 begon hij zijn politieke loopbaan als senator in de senaat van de staat New York. In 1839 werd hij gekozen als gouverneur van diezelfde staat, een positie die hij 4 jaar zou uitoefenen. Al vroeg kreeg hij een sterke afkeer van het instituut van de slavernij, iets dat zijn verdere loopbaan zou bepalen. In 1848 werd Seward gekozen tot de senaat waar hij de anti-slavernij fractie van de Whig Party aanvoerde. Hij steunde Zachary Taylor's kandidatuur voor het presidentschap en keerde zich tegen zowel de Fugitive Slave Act (de ontsnapte slavenwet) en het Compromis van 1850.
In 1855 keerde hij de Whig Partij de rug toe en sloot zich aan bij de nieuw gevormde Republikeinse Partij. Hij werd herkozen als senator in het daarop volgende jaar. In zowel 1856 als 1860 deed hij een gooi naar het presidentschap, maar in beide jaren kozen de Republikeinen een andere kandidaat. In 1860 schaarde hij zich tenslotte achter Lincoln, de uiteindelijke winnaar van de presidentsverkiezingen. Lincoln benoemde Seward tot zijn Secretary of State (minister van Buitenlandse Zaken) in wiens capaciteit hij tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog instrumenteel was om de grotere Europese mogendheden buiten de oorlog te houden.
Na de moord op Lincoln bleef Seward, die zelf ook doelwit van de samenzwering tegen Lincoln was, aan als minister in het kabinet van Johnson en in 1867 concludeerde hij onderhandelingen met Rusland over de aankoop van Russisch Noord-Amerika, het huidige Alaska. De Verenigde Staten kochten het territorium voor 7,2 miljoen dollar van de Russen. Daar velen Alaska als een noordelijk ijslandschap met weinig potentieel zagen werd de aankoop denigrerend afgedaan als Seward's Folly of Seward's Icebox.
Met het aantreden van president Grant in 1869 nam Seward afscheid van de politiek. Op 10 oktober 1872 overleed hij in zijn huis in Auburn, New York. William Seward werd 71 jaar oud.
| Amerikaanse minister van Buitenlandse Zaken | |
|---|---|
|
Jefferson · Randolph · Pickering · Marshall · Madison · Smith · Monroe · Adams · Clay · Van Buren · Livingston · McLane · Forsyth · Webster · Upshur · Calhoun · Buchanan · Clayton · Webster · Everett · Marcy · Cass · Black · Seward · Washburne · Fish · Evarts · Blaine · Frelinghuysen · Bayard · Blaine · Foster · Gresham · Olney · Sherman · Day · Hay · Root · Bacon · Knox · Bryan · Lansing · Colby · Hughes · Kellogg · Stimson · Hull · Stettinius · Byrnes · Marshall · Acheson · Dulles · Herter · Rusk · Rogers · Kissinger · Vance · Muskie · Haig · Shultz · Baker · Eagleburger · Christopher · Albright · Powell · Rice · Clinton · Kerry |
| Zie de categorie William H. Seward van Wikimedia Commons voor meer mediabestanden. |