Wilmarsdonk

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wilmarsdonk in havengebied, in 2008
De Wilmarsstraat in 1899

Wilmarsdonk is een verdwenen Belgisch polderdorp ten noorden van de stad Antwerpen. In de jaren zestig werd het ontruimd, toen het plaats moest maken voor de uitbreiding van de haven van Antwerpen. In 1966 werden de laatste resten van het het dorp gesloopt, alleen de Gotische toren van de St. Laurentiuskerk bleef staan.

Het grondgebied van de vroegere gemeente Wilmarsdonk vormt (samen met dat van de vroegere gemeenten Oorderen en Oosterweel) onder het postnummer 2030 nu een deel van het district Antwerpen.

Geschiedenis[bewerken]

De plaats werd samen met Ekeren in 1155 voor het eerst vermeld in oorkonden van de Sint-Michielsabdij en fuseerde in 1929 met Antwerpen. Het was gelegen op een zandige opduiking (donk) en was verbonden met Oorderen door de Oordersedijk.

De beruchte slag bij Ekeren op 30 juni 1703, tussen de legers van de Twee Kronen (Frankrijk en Spanje) en de legers van de bondgenoten (de Republiek en Engeland) vond plaats tussen Muisbroek (Ekeren) en Wilmarsdonk - Oorderen.

In de verschillende archieven werden volgende schrijfwijzen gevonden: Wilmardunc, Wilmarsdunc, Wilmarsdonc, Wilmaersdonck, Wilmaersdonc, Wilmerdonck, Willemerdonck, Wilmersdonck, Wilmarsdonck en Wilmarsdonk.

De inwoners van Wilmarsdonk stonden ook onder hun bijnaam "paddenbuiken" bekend. Deze benaming komt van een Antwerps patriciërsgeslacht Paddebuc, waarvan de voornaam van een zekere Wilmarus Paddebuc de familienaam Wilmaers werd. Van de familie Wilmaers zijn velen schepen van de stad Antwerpen geweest en zij bezaten veel gronden in het noorden van Antwerpen. Waarschijnlijk ligt hier de oorsprong van de benaming Wilmarsdonk.

Bezienswaardigheden[bewerken]

De Wilmarsstraat in Wilmarsdonk, ca. 1965. Het gebouw rechts met de Belgische vlag is het politiebureau.
Wilmarsdonk tijdens de afbraak in 1966.
De kerktoren van Wilmarsdonk staat er verlaten bij in het (nog) onopgespoten landschap. Aan de rechterkant is de industrie in aanbouw.
  • Van het vroegere dorp bleef slechts de kerktoren tussen de huidige Wilmarsstraat (in het noorden) en de Nietweg (in het zuiden) als monument bewaard.
  • Bospolder (ligt gedeeltelijk op voormalig -voor 1927- Wilmarsdonks grondgebied)
  • Recreatiegebied Muisbroek (Ekerse Putten) (ligt gedeeltelijk op voormalig -voor 1927- Wilmarsdonks grondgebied)

Zie ook[bewerken]