Windjammer (zeilschip)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Viermaster bark Herzogin Cecilie, een archetypische windjammer

Een windjammer is de term voor een, meestal dwarsgetuigd, groot zeilschip (een tallship) dat in de negentiende en het begin van de twintigste eeuw werd gebruikt voor de handel.

Een vaak gehoorde, maar foutieve, volksetymologische verklaring beweert dat de term verwijst naar het typische geluid dat ontstaat, wanneer sterke wind door een tuigage van staaldraad waait (huilen of jammeren van de wind). In werkelijkheid is de term uit het Engels ontleend en bestaat ze uit de onderdelen wind (wind) + to jam (doordouwen).[1][2]

Met de term worden uitsluitend koopvaardijschepen aangeduid, meer speciaal de grotere types, die vanaf de jaren 80 van de 19e eeuw hun intrede deden, na het verdwijnen van de klippers. In de 19e eeuw kwam het woord windjammer wel voor, maar werd onder andere als een scheldwoord voor een schip gebruikt dat slecht onderhouden was.

Bronnen, noten en/of referenties