Winnie Sorgdrager
| Winnie Sorgdrager | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Naam | Winnifred Sorgdrager | |||
| Geboren | 6 april 1948 | |||
| Partij | D66 (1968-1971, vanaf 1994), VVD (1973-1983) |
|||
| Titulatuur | mr. | |||
| Politieke functies | ||||
| 1994-1998 | Minister van Justitie | |||
| 1999 | Eerste Kamer | |||
| 2005-heden | Raad van State | |||
| Parlement & Politiek - biografie | ||||
|
||||
Winnifred (Winnie) Sorgdrager (Den Haag, 6 april 1948) is een Nederlandse juriste en voormalig politica voor D66. Als zodanig is zij oud-procureur generaal en oud-minister van justitie. Op dit moment is zij lid van de Raad van State en vervult ze diverse bestuursfuncties.
Inhoud |
[bewerken] Biografie
Na het gymnasium gevolgd te hebben in Arnhem van 1960 tot 1966, ging Sorgdrager studeren aan het conservatorium die zij echter niet afrondde. Vervolgens studeerde zij geneeskunde aan de Rijksuniversiteit Leiden, waarin zij haar propedeuse behaalde, en tussen 1967 en 1971 Nederlands recht aan Rijksuniversiteit Groningen, waarin zij haar doctoraalexamen behaalde. Van 1971 tot 1979 werkte zij in diverse functies aan de Universiteit Twente en van 1979 tot 1986 was zij officier van justitie bij de rechtbank van Almelo. In 1991 werd zij advocaat-generaal aan het gerechtshof in Arnhem en in 1994 procureur-generaal in Den Haag.
Als procureur-generaal werd zij gezien als een toekomstig politiek gezicht van D66. Als minister van justitie in het eerste kabinet-Kok (Paars I) in 1994 daalde haar ster echter snel. Zij kreeg achtereenvolgens te maken met de uitkomsten van de IRT-enquête, de gouden handdruk voor oud-procureur-generaal Van Randwijck en de "opstand der PG's" onder leiding van Arthur Docters van Leeuwen. Aan het eind van de avondvergadering waarin de opstand bekend werd gemaakt sprak de minister nog tegen de pers: "Wat mij betreft is de gang van zaken absoluut normaal". Geconfronteerd met de bijverdiensten van haar hoogste dienaren zei Sorgdrager in de Tweede Kamer: "De oren vielen mij van mijn hoofd". Als minister van Justitie moest ze zich ook internationaal verantwoorden over het gevoerde drugsbeleid, dat met name in Frankrijk op onbegrip stuitte, en over de euthanasiewetgeving.
Een ander pijnlijk moment voor Sorgdrager was het stuklopen van de vervolging van Desi Bouterse voor zijn aandeel in de decembermoorden. Haar partijgenoot Hans van Mierlo, op dat moment minister van Buitenlandse Zaken, besloot in 1997 in overleg met de Amerikaanse regering om Bouterse niet te laten arresteren in Brazilië.
In 1998 stapte zij uit de politiek. Ze werd voorgedragen voor de functie van Nationale Ombudsman, maar zag daarvan af wegens het verzet in de Tweede Kamer.
Ze werd enkele maanden lid van de Eerste Kamer voor D66 en was van 1999 tot 2006 voorzitter van de Raad voor Cultuur. Thans is zij (onder andere) lid van de Raad van Toezicht van de Universiteit Twente, lid van de Raad van Toezicht van het Leids Universitair Medisch Centrum en lid van de Europese Commissie tegen Racisme en Intolerantie.
Sinds maart 2008 volgde Winnie Sorgdrager Cees Fasseur op als voorzitter van het Multatuli-genootschap, en werd zo de eerste vrouw in die functie. [1]
[bewerken] Onderscheidingen
- Officier in de Orde van Oranje-Nassau (30 oktober 1998)
[bewerken] Publicaties
Sorgdrager heeft enkele publicaties op haar naam staan. Haar eerste roman (Ongeschreven wetten) werd uitgebracht onder het pseudoniem Victor ten Hove.
- Een experiment in het bos : de eerste jaren van de Technische Hogeschool Twente, 1961-1972 (1981) ISBN 90-14-03176-9
- Een verantwoordelijke minister : opstellen over justitie en politiek (1999) ISBN 90-5226-706-5
- De macht van het beeld : over de invloed van de media en de controle daarop (2001) ISBN 90-5625-110-4
- Zonde, zeden en strafrecht (2003) ISBN 90-445-0304-9
- Grenzen aan de kunst : de vrijheid van expressie in relatie tot andere grondrechten (2006) ISBN 90-71853-24-1
- Ongeschreven wetten (2006; als Victor ten Hove) ISBN 90-445-0475-4
[bewerken] referenties
| Voorganger: Aad Kosto |
Minister van Justitie 1994-1998 |
Opvolger: Benk Korthals |
 |
Leden van de Nederlandse Raad van State |  |
|---|---|---|
|
Piet Hein Donner (vice-president) · Hans Borstlap · Wim Deetman · Pieter van Dijk · Joke van der Meer · Kamiel Mortelmans · Kees Schuyt · Hanna Sevenster · Winnie Sorgdrager · Yvonne Timmerman-Buck · Ben Vermeulen · Jan-Kees Wiebenga · Sylvia Wortmann |
||
