Witgoud

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Witgoud is een legering van goud en palladium of nikkel en wordt nogal eens verward met platina.

Vroeger werd meestal nikkel gebruikt voor het legeren van witgoud. Tegenwoordig wordt veel meer palladium gebruikt, omdat witgoud met (veel) nikkel i.v.m. de nikkelafgifte binnen de EU niet meer mag worden toegepast. Meestal wordt er een afwerklaag van rhodium, voor een meer witte glans toegepast. Deze laag slijt er echter met gebruik vanaf, waardoor de echte kleur van witgoud weer te zien is. Er wordt vaak beweerd dat de laag rhodium ervoor zorgt dat het sieraad minder krasgevoelig wordt en dus ook minder slijt, maar dat is in zeer beperkte mate waar. Op dit moment wordt er naarstig gezocht naar alternatieven zoals legeren met mangaan etc. om reden dat palladium door koerswijzigen erg duur kan worden. Daarnaast worden ook zogenaamde hybride witgoudlegeringen gebruikt, waarin zowel nikkel als palladium in zijn verwerkt. Het gebruik van nikkel heeft als voordeel dat het een veel wittere legering oplevert dan een legering met palladium. Deze legeringen zijn grijzer van kleur. Daarnaast geeft nikkel hardheid en slijtvastheid aan de legering. Witgoudlegeringen met palladium zijn zachter en worden daarom gebruikt in zettingen van (edel)stenen.

Wit goud wordt ook als bijnaam gebruikt voor waterkracht en voor asperges.