Witgoud

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
witgouden ring

Witgoud is een legering van goud en palladium of nikkel en wordt nogal eens verward met platina of zilver omdat ze qua kleur op elkaar lijken.

Vroeger werd meestal nikkel gebruikt voor het legeren van witgoud, dit omdat het goedkoper is dan palladium. Tegenwoordig wordt veel meer palladium gebruikt, omdat witgoud met (veel) nikkel in verband met de nikkelafgifte binnen de Europese Unie niet meer mag worden toegepast. Meestal wordt er een afwerklaag van rhodium voor een meer witte glans toegepast. Dat proces wordt rhodineren genoemd. Deze laag slijt er echter met gebruik vanaf, waardoor de echte kleur van witgoud weer te zien is.

Er wordt vaak beweerd dat de laag rhodium ervoor zorgt dat het sieraad minder krasgevoelig wordt en dus ook minder slijt, maar dat is in zeer beperkte mate waar. Er wordt gezocht naar alternatieven zoals legeren met mangaan en dergelijke omdat palladium door koerswijzigingen erg duur kan worden. Daarnaast worden ook zogenaamde hybride witgoudlegeringen gebruikt, waar zowel nikkel als palladium in zijn verwerkt. Het gebruik van nikkel heeft als voordeel dat het een veel wittere legering oplevert dan een legering met palladium. Deze legeringen zijn grijzer van kleur. Daarnaast geeft nikkel hardheid en slijtvastheid aan de legering. Witgoudlegeringen met palladium zijn zachter en worden daarom gebruikt in zettingen van (edel)stenen.

Trivia[bewerken]

Ook waterkracht, cocaïne (witte goud)[1] asperges en sneeuw (economie van de wintersport) worden wel als 'wit goud' aangeduid.

Bronnen, noten en/of referenties