Wittekind van Waldeck-Pyrmont

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Wittekind Adolf Hendrik George-Willem vorst van Waldeck en Pyrmont (Arolsen, 9 maart 1936) is een Duitse prins en sinds 1967 het hoofd van het huis Waldeck-Pyrmont.

Ouders en familie[bewerken]

Wittekind, lid van de familie Zu Waldeck und Pyrmont, is het vierde kind, en de enige zoon van prins Jozias van Waldeck-Pyrmont en diens vrouw Altburg Marie van Oldenburg. Zijn peetooms waren Adolf Hitler en Heinrich Himmler. Zijn vader was in de Tweede Wereldoorlog SS-Obergruppenführer en werd na de oorlog veroordeeld tot een gevangenisstraf.

Wittekind is zowel via de Nederlandse koningin Emma als via prins Hendrik gelieerd aan het huis van Oranje. Hij was te gast op het huwelijk van prins Willem Alexander en bij de begrafenis van prins Claus.

Levensloop[bewerken]

Wittekind studeerde bedrijfskunde in Frankfurt am Main en Keulen en werkte bij verschillende ondernemingen, voor hij in 1967 het beheer van het familievermogen overnam van zijn vader. Sindsdien zet hij zich in Hessen in voor het behoud van cultuurhistorische plaatsen en gebouwen.

Ook houdt hij zich intensief bezig met natuurbescherming. Verschillende stichtingen die tot doel hebben het Hessische natuurbezit te beschermen, werden door hem opgericht. Voor deze inspanningen ontving hij in 2001 uit handen van de Hessische ministerpresident Roland Koch een onderscheiding in de Orde van Verdienste van de Bondsrepubliek Duitsland.

Huwelijk[bewerken]

Van Waldeck is getrouwd met de twintig jaar jongere restauratrice gravin Cecilia Goeß-Saurau (23 augustus 1956). Het paar heeft drie kinderen, onder wie een tweeling:

  • Carl-Anton Christian Gustav Clemens Alexander van Waldeck-Pyrmont (25 december 1991)
  • Josias Christian Alexander van Waldeck-Pyrmont (7 juli 1993)
  • Johannes Eberhard Wittekind van Waldeck-Pyrmont (7 juli 1993)