Work First

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Work First[1] is een uit de Verenigde Staten afkomstige methodiek (waar het bekend staat als Workfare) waarbij men werklozen laat werken voor hun uitkering.

Het idee erachter is dat werklozen hierdoor arbeidsritme opdoen en daarna zelfstandig een baan vinden, wat in de praktijk vaak niet gebeurt aangezien voor veel mensen de afstand tot de arbeidsmarkt te groot is.

Op re-integratietrajecten is veel kritiek[2][3] vanwege de hoge kosten en geringe efficiëntie ervan (re-integratiebureaus krijgen alleen al voor het aanmelden van werklozen forse premies ook al doen ze weinig voor hun cliënten) en de verdringing van gewone banen door goedkope arbeidskrachten. In 2008 bracht de Socialistische Partij een kritisch rapport uit over de re-integratiebranche.[4]

Work First is te vergelijken met de vroegere werkverschaffing uit het begin van de 20e eeuw. Het wordt ook wel als dwangarbeid beschouwd en er zijn pogingen geweest om dit gerechtelijk aan te tonen,[5] aangezien dwangarbeid volgens de mensenrechten is verboden.

Op 8 februari 2010 heeft de Centrale Raad van Beroep te Utrecht geoordeeld dat er geen sprake is van dwangarbeid in het geval van een Work First-traject, maar dat er wel rekening moet worden gehouden met de persoonlijke omstandigheden van de werkzoekende zoals opleidingsniveau en beperkingen.[6] Na deze uitspraak is er beroep ingesteld bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens te Straatsburg.[7] Bij de beantwoording van de vraag of een op de in de Wet Werk en Bijstand (WWB) neergelegde regeling inzake arbeidsinschakeling gebaseerd concreet besluit verenigbaar is met artikel 4 van het EVRM (het verbod op dwangarbeid) en het overeenkomstige art. 8 IVBPR, komt in elk geval aan de volgende omstandigheden betekenis toe:

  • de aard, de plaats, de duur en de werktijden van de in het kader van de aangeboden voorziening te verrichten werkzaamheden in relatie tot de mogelijkheden, de werkervaring, de opleiding en de gezinssituatie van de betrokkene,
  • de duur van de werkloosheid van de betrokkene,
  • of en zo ja, hoe de aangeboden voorziening kan bijdragen aan de arbeidsinschakeling van de betrokkene,
  • de zwaarte van de sanctie bij niet meewerken aan de aangeboden voorziening. (Rechtsoverweging 9.4.11).

Inmiddels heeft het Europees Hof voor de Rechten van de Mens op 4 mei 2010 in de zaak Schuitemaker (een andere zaak dan de hiervoor genoemde) beslist dat er geen sprake is van dwangarbeid bij de verplichting tot het aanvaarden van algemeen geaccepteerde arbeid bij een bijstandsuitkering.[8]

Een variant van Work First is loon voor uitkering, waarbij er sprake is van een arbeidscontract en men niet meer geregistreerd staat als uitkeringsgerechtigde.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties