World Baseball Classic

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De World Baseball Classic (WBC) is een vierjaarlijks internationaal honkbaltoernooi voor landenteams. Het toernooi wordt gespeeld onder auspiciën van de International Baseball Federation (IBAF) en is geïnitieerd door de Major League Baseball, de Major League Baseball Players Association en andere professionele baseballcompetities en hun spelersorganisaties over de hele wereld.

De World Baseball Classic is het eerste toernooi waarin ook (prof)spelers uit de Major League Baseball (MLB) meedoen. Zo ontbraken deze spelers in het verleden altijd op de Olympische Spelen omdat deelname aan het toernooi hen door hun clubs werd verboden, omdat het niet paste in het seizoen van de Major League clubs. Tot 1998 was het wereldkampioenschap honkbal enkel voorbehouden voor amateursspelers, maar ook hierna stond de MLB ook hier niet toe dat hun (belangrijkste) spelers hieraan deelnamen.

Nadat in 2011 het laatste WK-toernooi werd georganiseerd wordt de winnaar van de WBC als de nieuwe wereldkampioen aangemerkt.[1]

Historie[bewerken]

De eerste WBC werd aangekondigd in 2005. Eigenaars, voornamelijk New York Yankees' eigenaar George Steinbrenner, waren bezorgd dat één van hun sterspelers een blessure zou oplopen tijdens dit internationale toernooi. Dit was trouwens ook een zorg van de baseball-unie, maar hun doel was de dopingcontroles in te voeren in dit toernooi. Uiteindelijk werd een doel bereikt over een speler-verzekering en een standaard dopingcontrole.

De eerste editie van dit toernooi vond, met een jaar uitstel, plaats in 2006, het tweede werd in 2009 gespeeld. Aan beide edities namen dezelfde zestien landen deel.

De derde editie van dit toernooi vond plaats in 2013. Voor het toernooi van 2013 liet de IBAF de twaalf landen die op de editie van 2009 tenminste een wedstrijd hadden gewonnen direct toe tot de deelnemende zestien. De vier landen die geen enkele wedstrijd hadden gewonnen (Canada, Panama, Taiwan en Zuid-Afrika) moesten met twaalf daartoe uitgenodigde landen kwalificatiewedstrijden spelen voor vier plaatsen bij de laatste zestien. Canada en Taiwan slaagden erin zich alsnog te plaatsen. Brazilië en Spanje kwalificeerden zich voor hun eerste deelname aan de WBC.

Voor de editie in 2017 zijn de twaalf landen die in de eerste ronde als 1e, 2e en 3e eindigden in hun groep direct gekwalificeerd voor het hoofdtoernooi. De vier landen die als 4e eindigden spelen kwalificatiewedstrijden.

Finales[bewerken]

Jaar Editie Plaats Winnaar Uitslag Finalist
2006 I Vlag van Verenigde Staten San Diego Vlag van Japan Japan 10-6 Vlag van Cuba Cuba
2009 II Vlag van Verenigde Staten Los Angeles Vlag van Japan Japan 05-3 (10) Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
2013 III Vlag van Verenigde Staten San Francisco Vlag van Dominicaanse Republiek Dominicaanse Republiek 03-0 Vlag van Puerto Rico Puerto Rico

Deelnemers[bewerken]

2006[bewerken]

Land Prestatie
Vlag van Japan Japan Winnaar
Vlag van Cuba Cuba Finalist
Vlag van Dominicaanse Republiek Dom. Republiek
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
Halve finalisten
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Puerto Rico Puerto Rico
Vlag van Venezuela Venezuela
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
2e ronde
Vlag van Australië Australië
Vlag van Canada Canada
Vlag van China China
Vlag van Italië Italië
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Panama Panama
Vlag van Taiwan Taiwan
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
1e ronde

2009[bewerken]

Land Prestatie
Vlag van Japan Japan Winnaar
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea Finalist
Vlag van Venezuela Venezuela
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
Halve finalisten
Vlag van Cuba Cuba
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Nederland Nederland
Vlag van Puerto Rico Puerto Rico
2e ronde
Vlag van Australië Australië
Vlag van Canada Canada
Vlag van China China
Vlag van Dominicaanse Republiek Dom. Republiek
Vlag van Italië Italië
Vlag van Panama Panama
Vlag van Taiwan Taiwan
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
1e ronde

2013[bewerken]

Land Prestatie
Vlag van Dominicaanse Republiek Dom. Republiek Winnaar
Vlag van Puerto Rico Puerto Rico Finalist
Vlag van Japan Japan
Vlag van Nederland Nederland
Halve finalisten
Vlag van Cuba Cuba
Vlag van Italië Italië
Vlag van Taiwan Taiwan *
Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten
2e ronde
Vlag van Australië Australië
Vlag van Brazilië Brazilië *
Vlag van Canada Canada *
Vlag van China China
Vlag van Mexico Mexico
Vlag van Spanje Spanje *
Vlag van Venezuela Venezuela
Vlag van Zuid-Korea Zuid-Korea
1e ronde
Vlag van Colombia Colombia
Vlag van Duitsland Duitsland
Vlag van Filipijnen Filipijnen
Vlag van Frankrijk Frankrijk
Vlag van Verenigd Koninkrijk Groot-Brittannië
Vlag van Israël Israël
Vlag van Nicaragua Nicaragua
Vlag van Nieuw-Zeeland Nieuw-Zeeland
Vlag van Panama Panama
Vlag van Thailand Thailand
Vlag van Tsjechië Tsjechië
Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika
kwalificatie
* via kwalificatie
Bronnen, noten en/of referenties
  1. World Baseball Classic - IBAF. IBAF Geraadpleegd op 14 maart 2013