World Cup of Golf

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De World Cup of Golf was een jaarlijkse golfwedstrijd waarbij ieder deelnemend land één team van twee spelers mocht laten deelnemen. De formule blijft hetzelfde maar na 2009 wordt de World Cup alleen nog om het jaar gespeeld, in de oneven jaren. De volgende editie is in 2013.

De World Cup heette van 1953-1967 de Canada Cup, en daarna de World Cup. Initiatiefnemer was de Canadees John Jay Hopkins, die hoopte via dit sportieve evenement internationale vriendschapsbanden aan te leggen. In 1993 werd de naam gewijzigd in World Cup of Golf. De eerste twee Canada Cups werden gespeeld in Montreal, daarna heeft het toernooi altijd in andere landen plaatsgevonden.

In totaal is t/m 2009 de World Cup 55 keer gespeeld, en daarvan heeft het team van de Verenigde Staten 23 keer gewonnen. Vier keer wonnen Jack Nicklaus en Arnold Palmer, vier keer wonnen Fred Couples en Davis Love III.

Nederland is bij de World Cup onder andere vertegenwoordigd geweest door Jan Dorrestein (1970-1973), Robert-Jan Derksen en Maarten Lafeber (2004), Rolf Muntz (1994, 1995), Joost Steenkamer (1995), Chris van der Velde (1993, 1994) en Constant Smits van Waesberghe (1993, 1994). Het best behaalde resultaat is een gedeeld 4de plaats in 2011 door Robert-Jan Derksen en Joost Luiten.

Het beste resultaat van België was een gedeeld 4de plaats in 1955 door Flory Van Donck en Arthur De Vulder.

In 2014 zal golf deel uitmaken van de Olympische Zomerspelen 2016.

Jaar Winnaar Spelers Gastland
Canada Cup
1953 Vlag van Argentinië Argentinië Roberto de Vincenzo en Antonio Cerdá Montreal, Canada
1954 Vlag van Australië Australië Peter Thomson en Kel Nagle Montreal, Canada
1955 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Ed Furgol en Chick Harbert Washington DC, VS
1956 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Ben Hogan en Sam Snead Wentworth, Engeland
1957 Vlag van Japan Japan Torakichi Nakamura en Koichi Ono Tokio, Japan
1958 Vlag van Ierland Ierland Harry Bradshaw en Christy O'Connor Mexico City
1959 Vlag van Australië Australië Peter Thomson en Kel Nagle Australië
1960 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Arnold Palmer en Sam Snead Portmarnock GC, Ierland
1961 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Sam Snead en Jimmy Demaret Puerto Rico
1962 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Arnold Palmer en Sam Snead Buenos Aires,Argentinië
1963 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Jack Nicklaus en Arnold Palmer Parijs, Frankrijk
1964 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Jack Nicklaus en Arnold Palmer Hawaï
1965 Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika Gary Player en Harold Henning Club de Campo, Madrid, Spanje
1966 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Jack Nicklaus en Arnold Palmer Japan
1967 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Jack Nicklaus en Arnold Palmer Mexico City
World Cup
1968 Vlag van Canada Canada Al Balding en George Knudson Olgiata, Rome, Italië
1969 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Lee Trevino en Orville Moody Singapore
1970 Vlag van Australië Australië David Graham en Bruce Devlin Argentinië
1971 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Jack Nicklaus en Lee Trevino Palm Beach, Florida, VS
1972 Vlag van Taiwan Taiwan Hsieh Min-Nan en Lu Liang-Huan Australië
1973 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Johnny Miller en Jack Nicklaus Marbella, Spanje
1974 Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika Bobby Cole en Dale Hayes Venezuela
1975 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Johnny Miller en Lou Graham Bangkok, Thailand
1976 Vlag van Spanje Spanje Manuel Piñero en Severiano Ballesteros Verenigde Staten
1977 Vlag van Spanje Spanje Antonio Garrido en Severiano Ballesteros Filipijnen
1978 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten John Mahaffey en Andy North Hawaï
1979 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten John Mahaffey en Hale Irwin Glyfada Golf Club, Athene, Griekenland
1980 Vlag van Canada Canada Dan Halldorson en Jim Nelford Colombia
1981 niet gespeeld
1982 Vlag van Spanje Spanje Manuel Piñero en José Maria Cañizares Mexico
1983 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Rex Caldwell en John Cook Jakarta
1984 Vlag van Spanje Spanje José Maria Cañizares en José Rivero Rome, Italië
1985 Vlag van Canada Canada Dave Barr en Dan Halldorson Verenigde Staten
1986 niet gespeeld
1987 Vlag van Wales Wales Ian Woosnam en David Llewellyn Kapalua Resort, Hawaï
World Cup of Golf by Philip Morris
1988 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Ben Crenshaw en Mark McNulty Royal Melbourne, Australië
1989 Vlag van Australië Australië Peter Fowler en Wayne Grady Las Brisas, Marbella, Spanje
World Cup of Golf by Kraft General Foods
1990 Vlag van Duitsland Duitsland Bernhard Langer en Torsten Giedeon Grand Cypress, Florida, Verenigde Staten
World Cup of Golf by Philip Morris
1991 Vlag van Zweden Zweden Per-Ulrik Johansson en Anders Forsbrand La Querce, Rome, Italië
1992 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Fred Couples en Davis Love III La Moraleja Golf, Madrid, Spanje
WGC - World Cup by Heineken
1993 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Fred Couples en Davis Love III Lake Nona, Verenigde Staten
1994 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Fred Couples en Davis Love III Dorado Beach, Puerto Rico
1995 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Fred Couples en Davis Love III Mission Hills, Shenzhen, China
World Cup of Golf
1996 Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika Ernie Els en Wayne Westner Erinvale, Kaapstad, Zuid-Afrika
1997 Vlag van Ierland Ierland Pádraig Harrington en Paul McGinley Kiawah Island, Verenigde Staten
1998 Vlag van Engeland Engeland Nick Faldo en David Carter Gulf Harbour, Nieuw-Zeeland
1999 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Tiger Woods en Mark O'Meara Mines Resort, Kuala Lumpur, Maleisië
2000 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten David Duval en Tiger Woods Argentinië
2001 Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika Ernie Els en Retief Goosen Japan
2002 Vlag van Japan Japan Toshimitsu Izawa en Shigeki Maruyama Mexico
2003 Vlag van Zuid-Afrika Zuid-Afrika Trevor Immelman en Rory Sabbatini Verenigde Staten
2004 Vlag van Engeland Engeland Paul Casey en Luke Donald Spanje
2005 Vlag van Wales Wales Stephen Dodd en Bradley Dredge Victoria Course, Portugal
2006 Vlag van Duitsland Duitsland Bernhard Langer en Marcel Siem Sandy Lane Resort, Barbados
Omega Mission Hills World Cup
2007 Vlag van Schotland Schotland Colin Montgomerie en Marc Warren Mission Hills, Shenzhen, China
2008 Vlag van Zweden Zweden Robert Karlsson en Henrik Stenson Mission Hills, Shenzhen, China
2009 Vlag van Italië Italië Edoardo Molinari en Francesco Molinari Mission Hills, Shenzhen, China
2011 Vlag van Verenigde Staten Verenigde Staten Matt Kuchar en Gary Woodland Mission Hills Haikou, China
2013 Melbourne, Australië

Records[bewerken]

  • De Verenigde Staten hebben 23 keer gewonnen, Zuid-Afrika 5 keer, Spanje en Australië ieder 4 keer.
  • In 1996 wonnen Ernie Els en Wayne Westner met 18 slagen voorsprong voor eigen publiek.
  • In 2007 werd een 3-holes play-off gespeeld tegen Boo Keekley en Heath Slucum van de Verenigde Staten.
  • De World Cup zal twaalf keer op Mission Hills gespeeld worden.

Memorabele momenten[bewerken]

  • In 1954 en 1955 was er een Scandinavisch team namens Finland, Noorwegen, Zweden, IJsland en Denemarken, omdat de landen individueel geen spelers hadden van goed niveau. Het team bestond uit Carl Paulsen (D) en Arne Werkell (Z). In 1956 vormden Denemarken en Zweden ieder hun eigen team, in 1967 volgde Noorwegen en in 1977 IJsland.
  • De winnaars van 1961, Sam Snead en Jimmy Demaret, waren samen ruim 100 jaar oud. De 51-jarige Demaret verving op het laatste moment Arnold Palmer. Hij was de enige speler die in shorts verscheen. Zij bleven twaalf slagen voor op nummer twee, Australië.
  • In 1962 werd de Cup in Buenos AIres gespeeld. Naast de eerste tee stond de Cup opgesteld. De president van de federatie nam daar zijn strohoed af en legde hem in de Cup. Even later kwam er rook uit de Cup, de hitte van de zon had zijn hoed in brand gestoken.
  • Toen Fiji in 1977 voor het eerst een team afvaardigde, verschenen de spelers in klederdracht (omslagdoeken) en op blote voeten.
  • Flory van Donck was 67 jaar toen hij in 1979 meespeelde. Hij speelde met Philippe Toussaint. Van Donck maakte 75-76-75-76 en de 30-jarige Toussaint 79-79-79-77. België werd 17de, er waren 45 deelnemende landenteams.

Externe links[bewerken]