Wuppertaler Schwebebahn

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Wuppertaler Schwebebahn
Totale lengte 13,3 km
Geopend 1901
Huidige status in gebruik
Geëlektrificeerd ja
Aantal sporen 2
Baanvaksnelheid 60 km/h
Traject
uKDSTa depot en keerlus
uHST 0,0 Oberbarmen
uHST Wupperfeld
ueGRENZE grens Oberbarmen / Barmen
uHST Werther Brücke
uHST Alter Markt
uHST Adlerbrücke
uHST Loher Brücke
uHST Völklinger Straße
ueGRENZE grens Barmen / Elberfeld
uHST Landgericht
uHST Kluse/Schauspielhaus
uHST Wuppertal Hbf (Döppersberg)
uHST Ohligsmühle/Stadthalle
ueGRENZE grens Elberfeld / Elberfeld-West
uHST Robert-Daum-Platz
uHST Pestalozzistraße
uHST Westende
uHST Varresbecker Straße
umKRZu Spoorlijn Aken - Kassel
uHST Zoo/Stadion
ueDST vroeger keerlus / draaischijf
uSTR 10,0 Beginn der Landstrecke
uHST Sonnborner Straße
uSTR Überquerung der A 46
uHST Hammerstein An gleicher Stelle:
ueGRENZE grens Elberfeld-West / Vohwinkel
uHST Bruch
uHST 13,3 Vohwinkel
uKDSTe werkplaats, depot en keerlus

De Wuppertaler Schwebebahn (zweeftrein) is een hangende monorail in de Duitse stad Wuppertal, ontworpen door ingenieur Eugen Langen en geopend op 1 maart 1901 door keizer Wilhelm II. Het bouwwerk is sinds mei 1997 een monument. De lijn is 13,3 kilometer lang en telt 20 stations.

De Wuppertaler Stadtwerke A.G. exploiteerd de lijn onder het lijnnummer 60 comform het lijnnummerschema van het Verkehrsverbund Rhein-Ruhr, dat echter niet op de wagens staat vermeld omdat men deze herkenbaar genoeg acht. Het staat echter wel op de haltevertrekstaten en in de dienstregeling vermeld. De lijn is in bedrijf van ca. 5.00 tot ca. 23.00 uur met op de drukste tijden een frequentie van 3 tot 5 minuten en in de stille uren ten minste elke 15 minuten. Na 23.00 uur en in het weekeinde ook in de vroege ochtend rijdt er een nachtbuslijn. De Schwebebahn vervoert dagelijks (op werkdagen) ca. 82.000 reizigers en de tarieven van het VRR zijn van kracht.

De Einschienige Hängebahn System Eugen Langen is met 470 stalen dragers op 12 meter hoogte gebouwd boven rivier de Wupper en heeft één rail per rijrichting met keerlussen aan de eindpunten. De wagens hebben op het dak eenheden met motor en stalen wiel met aan beide zijden een wielflens. De wagens kunnen enigszins heen en weer zwaaien (pendelen). Omdat het systeem geen gelijkvloerse kruisingen kent met ander verkeer, kan het systeem een metro genoemd worden.

Wuppertaler Schwebebahn.

Geschiedenis[bewerken]

In het industriegebied Wuppertal bestond dringend behoefte aan grootschalig transport voor de aanvoer van grondstoffen en de uitvoer van producten. De keuze voor een Hochbahn kwam voort uit ruimtegebrek. De rivier de Wupper was in het dichtbebouwde gebied de enige plek die nog vrij was voor een spoorbaan. Ondernemer Friedrich Harkort liet in 1826 op eigen kosten een proefopstelling bouwen in Elberfeld. In 1887 werd door de zustersteden Barmen en Elberfeld een commissie opgericht die investeerders zocht en opdracht gaf. De bouw verliep in etappes en de totale bouwtijd nam zes jaar in beslag.

Het Schwebebahn traject is 13,3 kilometer lang en voert van Wuppertal-Vohwinkel in het westen via Wuppertal Hauptbahnhof naar Wuppertal-Oberbarmen in het oosten. De lijn loopt over een lengte van 10 kilometer boven de rivier en in stadsdeel Vohwinkel 3 kilometer in lengte boven de straat.

Tussen 1972 en 1974 werden door MAN SE 28 nieuwe rijtuigen gebouwd. Sinds het ongeluk in 1999 waren er er nog 27 van in dienst. De wagens zijn dubbelgeleed met alleen aan de blinde zijde dubbele bankjes behalve in de kleine middenbak die langsbanken en geen deuren heeft. Inmiddels zijn ook wagen 19 en 21 afgevoerd en zijn er nog 25 wagens beschikbaar. De wagen waarin de keizer de openingsrit voor het eerste traject ondernam is behouden en rijdt als Kaiserwagen bij bijzondere gelegenheden.

Perrons[bewerken]

Er zijn geen verhoogde perrons zoals bij de gewone spoorwegen. De vloer van een trein is immers niet veel hoger dan de onderkant van de trein. Wel geldt echter dat het hele systeem, dus ook de perrons, zich hoog boven het maaiveld bevindt.

De perrons aan weerszijden van het spoor zijn met metaalgaas aan elkaar verbonden. Dit gaas beschermt de onvoorzichtige passagier die naast het perron stapt en daardoor meters naar beneden zou vallen. Aan de andere kant zullen de passagiers niet vrijwillig over het gaas lopen, zodat de weg vrij blijft voor de treinen.

Ongeval[bewerken]

De Schwebebahn is in de loop der jaren een relatief veilig vervoermiddel gebleken. Het enige ernstige ongeluk hiermee vond plaats op 12 april 1999, toen wagen 4 ontspoorde en in de Wupper viel. Bij dit ongeval vielen vijf doden en 46 gewonden. De oorzaak van dit ongeval was een stuk gereedschap dat door een spoorwerker op het spoor was achtergelaten. Het ongeval heeft het vertrouwen in de Schwebebahn nauwelijks aangetast. Direct na de heropening werd er volop gebruikgemaakt van het vervoermiddel.

Afbeeldingen[bewerken]

Externe links[bewerken]