Xerostomie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Esculaap     Neem het voorbehoud bij medische informatie in acht.
Raadpleeg bij gezondheidsklachten een arts.
Xerostomie
Coderingen
ICD-10 K11.7, R68.2
ICD-9 527.7
DiseasesDB 17880
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Xerostomie, hyposalivatie of drogemondsyndroom is een aandoening waarbij er door de speekselklieren te weinig speeksel gevormd wordt en er aldus een droge mond ontstaat.

De normale gemiddelde dagelijkse speekselproductie bedraagt 1,2 à 1,5 liter per dag. Wanneer er te veel speeksel geproduceerd wordt, spreekt men van speekselvloed, sialorrhoe of hypersalivatie. Wanneer er anderzijds te weinig speeksel geproduceerd wordt, spreekt men van drogemondsyndroom of xerostomie, wat heel wat ongemakken kan zorgen.
Secundair kunnen ten gevolge van een droge mond nog andere pathologieën zich manifesteren, zoals slijmvliesatrofie, mondbranden, candidose en verhoogde cariësgevoeligheid ten gevolge van de verminderde bufferende werking van het speeksel.

De oorzaken van een drogemondsyndroom[bewerken]

Behandeling[bewerken]

De behandeling van het drogemondsyndroom bestaat in het bepalen van de oorzaak van droge mond en indien mogelijk de oorzaak opheffen. Indien het op deze manier niet kan verholpen worden, is de patiënt meestal aangewezen op kunstspeeksel, dat via de apotheek te verkrijgen is. Ook het kauwen van kauwgom of zuurtjes kan de speekselproductie stimuleren. Daarnaast kan pilocarpine voorgeschreven worden, vooral wanneer de droge mond het gevolg is van het syndroom van Sjögren of na bestraling van hoofd- en halsgebied. Verder kunnen voor het voorkomen van cariësgevoeligheid aangepaste fluorbehandelingen ondergaan worden met Elmex, een speciale gel op basis van fluoride.

Zie ook[bewerken]