Yannis Rítsos

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Het graf van Yannis Ritsos in Monemvasia

Yánnis Rítsos (Grieks: Γιάννης Ρίτσος) (Monemvasia, 1 mei 1909Athene, 11 november 1990) was een geëngageerd Nieuwgrieks dichter.

Hij werd geboren in Monemvasia. Hij debuteerde in 1934 met de bundel Traktoren en trad nog datzelfde jaar toe tot de communistische beweging. Deze keuze leidde voor hem herhaaldelijk tot grote politieke tegenkanting, onder andere van het rechtse Metaxás-regime en later onder de Kolonelsdictatuur (1967–1974). Hij zat een gevangenisstraf uit op het beruchte eiland Jaros, maar kwam vrij in 1972 onder druk van de gemobiliseerde wereldopinie. In 1975 ontving hij een eredoctoraat van de Universiteit van Thessaloníki, in 1977 van de Universiteit van Birmingham. Rítsos overleed te Athene op 81-jarige leeftijd.

Ritsos’ inspiratiebron lag in de vele vormen van onderdrukking en verdriet in de wereld; hij verklankte zijn gedachten meestal in een rijk geschakeerde lyriek, met een directe en geïnspireerde zeggingskracht. Veel van zijn werk werd vertaald en raakte in West-Europa bekend door de toonzettingen van Mikis Theodorákis, onder andere Epitáphios (= Dodenklacht), Romiosýni (= Griekendom).