Ivonne Lex
| Yvonne Lex | ||||
| Afbeelding gewenst | ||||
| Algemene informatie | ||||
| Land | .svg){kind=small} België |
|||
|
||||
Ivonne Lex, geboren als Yvonne Douliez, (Deurne, 24 december 1927 - Brasschaat, 19 januari 1996) was een Vlaams film- en toneelactrice en regisseuse.
Yvonne Lex was de dochter van Hélène Van Herck, ook een Vlaamse actrice.
Na haar opleiding aan het Hoger Instituut voor Toneel en Regie in Antwerpen werd ze actief in de Antwerpse muziekscene van de jaren 50. In 1958 startte ze haar carrière als dramaturg aan de Koninklijke Vlaamse Schouwburg (KVS) in Brussel. In 1969 richtte ze haar eigen Theatergezelschap Ivonne Lex op, kortweg TIL. In 1986 werd ze directeur van de Antwerpse KNS (Koninklijke Nederlandse Schouwburg), een positie die ze niet met succes bekleedde.
Enkele toneelstukken waarin Lex gespeeld heeft zijn: George Bernard Shaws Jeanne d'Arc, Georges Bernanos' De laatste op het schavot en Bertolt Brechts Moeder courage. Ivonne Lex heeft ook vertaald, liedjes geschreven en als televisie-omroepster gewerkt.
Een woordspeling met 'Ivonne Lex' treedt enkele malen op in de Nero-strips op momenten dat er een rechtszaak gaande is. De rechter spreekt dan de Latijnse spreuk uit "Lex dura, sed lex" ("De wet is hard, maar zo is de wet."), waarna iemand er "Ivonne Lex" aan toevoegt (onder andere in De Geschiedenis van Sleenovia (1965) en De Straal van Oemtata (1975)).
Externe link [bewerken]
- (en)
Ivonne Lex in de Internet Movie Database
Geraadpleegde literatuur [bewerken]
- Ruud van Capelleveen, 'Ivonne Lex (1927-1996) Biografie. Belgische actrice, regisseuse en theaterleidster' op Website Cultuurarchief.nl (geraadpleegd 31 januari 2013).
