ZLinux

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

zLinux is een term die gebruikt wordt voor versies van het besturingssysteem Linux die gecompileerd zijn om op een mainframe van IBM te werken. Andere namen voor zLinux zijn onder andere Linux/390, Linux op een z9 Systeem en z/Linux.

Het porten van Linux naar mainframes van IBM begon in 1998 met een project gelieerd aan het Marist College in Poughkeepsie. Aan dit project deden ook werknemers van IBM mee in hun eigen tijd. De bedoeling van het project was de kernel van Linux alsmede de belangrijke ontwikkeltools zoals gcc en binutils aan te passen voor mainframes. Onverwacht echter maakte IBM in december 1999 bekend dat het zelf de noodzakelijke aanpassingen aan de kernel en de ontwikkeltools had gedaan en de patches beschikbaar stelde. Sommige van deze Linux-patches voor de zSerie kwamen aanvankelijk uit zonder broncode, maar zLinux is tegenwoordig volledig open source via de GNU General Public License.

Werking[bewerken]

Linux werkt als een normaal besturingssysteem, niet als een emulator. De gemakkelijkste Linuxconfiguratie draait dan direct op de hardware (bare metal) en heeft de mogelijkheid om het hele mainframe in te nemen. Deze configuratie is ongewoon en economisch niet zinvol: IBM Systeem Z-servers kunnen juist ongebalanceerde werkverdelingen aan, waarbij meerdere instanties van verschillende besturingssystemen op dezelfde machine draaien door middel van virtualisatie. Dit gebeurt hetzij door het verdelen van een machine in maximaal 60 logische delen (LPARs), waarbij ieder deel een virtuele machine is met een eigen besturingssysteem, hetzij door het gebruik van z/VM, een mainframebesturingssysteem dat de schakel vormt tussen de hardware en de verschillende erop draaiende systemen, onder meer door virtuele machines te leveren en beheren. Op deze manier kan men honderden (en in principe zelfs tienduizenden[1]) instanties van Linux op een enkele machine draaien.

Hardware[bewerken]

De hardware voor zLinux wordt meestal een IFL (Integrated Facility for Linux) genoemd. Het is een mainframe die gemaakt is om linux te draaien, zowel gewoon als zonder z/VM. Een IFL is goedkoper dan een CP (Centrale Processor), en laat tevens onze zLinux sneller werken. De microcode die men gebruikt is het enige verschil met andere zSeries Processoren. zLinux is beschikbaar in een 31-bit en een 64-bit formaat. De 64-bit versie is populairder omdat de ESA/390 structuur ervoor zorgt dat de 64-bit versie ook 32-bit applicaties ondersteund. De kernel (Linux 2.6.x) zorgt voor een mainframe support, zoals ESCON, FICON en SCI-opslagaparaten.

Ondersteuning[bewerken]

Zoals de meeste Linux versies, is zLinux gelicenseerd onder de GPL freeware licentie. Complete source code's zijn beschikbaar via verscheidene communities. De voornaamste groep die zLinux voortbrengt is IBM maar dat wilt niet zeggen dat ze de enige speler op de markt zijn. Commerciële linuxverkopers als Novell Suze en Red HAT geven ondersteuningen tot 24x7 hulpverlening. Standaard zLinux softwarepakketten zijn voorgecompileerd, met als voorbeeldenWebSphere, DB2/Oracle databases, SAP R/3, en IBM's Java Developer's Kit (JDK).

Bron[bewerken]

(en) Mark Post, Linux for S/390

Referentie[bewerken]

  1. Matt Michie, Linux Kernel 2.4 Ascends The Big Iron

Externe links[bewerken]