Zaagschubadder

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zaagschubadder
IUCN-status: Niet geëvalueerd (2008)
Echis carinatus head sal.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Reptilia (Reptielen)
Orde: Squamata (Schubreptielen)
Onderorde: Serpentes (Slangen)
Superfamilie: Colubroidea
Familie: Viperidae (Adders)
Onderfamilie: Viperinae (Echte adders)
Geslacht: Echis
Soort
Echis carinatus
Schneider, 1801
Afbeeldingen op Wikimedia Commons Wikimedia Commons
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Herpetologie

De zaagschubadder[1] (Echis carinatus) is een zeer giftige slang uit de familie adders (Viperidae).[2] De naam zaagschubadder wordt ook gebruikt voor alle andere soorten uit het geslacht Echis, maar Echis carinatus is het bekendst.

Uiterlijke kenmerken[bewerken]

De slang wordt maximaal 80 centimeter lang, maar blijft gewoonlijk rond de 40 - 60 cm. De kleur is bruin, van lichtbruin tot meer roodbruin, met op de rug een regelmatige diamanttekening, zwartomzoomde witte dwarsstrepen die op de flanken doorlopen als donkere vlekken. Een ander kenmerk is de lichtere vlek op de kop, die de vorm heeft van een kruis.[3] Er is wel enige variatie en ook andere soorten hebben een dergelijke kruis-achtige vlek. De kop is erg rond en stomp en is makkelijk van het lichaam te onderscheiden. De naam zaagschubadder is te danken aan de tand-achtige rijen stekeltjes op de schubben van de flanken.

Voortbeweging[bewerken]

Net als sommige andere slangen, met als bekendste de sidewinder (Crotalus cerastes), kan de adder zich zijwaarts kronkelend over steile zanderige plaatsen bewegen, wat side-winding wordt genoemd. Hierbij tilt de slang zich als het ware op door zich op twee punten af te zetten op de grond. Vanwege de zanderige streken waar de soort voorkomt, wordt voornamelijk van deze techniek gebruikgemaakt, hoewel de adder ook gewoon kan kronkelen als andere slangen.

Algemeen[bewerken]

De zaagschubadder komt voor in veel landen van het Midden-Oosten en centraal Azië. Met de van tandenrijen voorziene schubben van het lichaam wordt bij verstoring een raspend geluid geproduceerd, net als een ratelslang waarschuwende geluiden maakt met de ratel. Het is één van de beruchtste soorten slangen die ieder jaar veel dodelijke slachtoffers maakt. Het feit dat de slang zich thuis voelt in gecultiveerde gebieden heeft daar mee te maken. De habitat bestaat uit schrale droge en warme streken maar erg kieskeurig is de adder niet. Het is een schemer- en nachtactieve soort die zich overdag verstopt of ingraaft. Het voedsel bestaat uit allerlei kleinere gewervelden of grotere ongewervelden zoals hagedissen, knaagdieren, kikkers en schorpioenen.

Ondersoorten[bewerken]

Er zijn in totaal vier ondersoorten, die er iets anders uitzien en een wat afwijkende verspreiding hebben.

Bronvermelding[bewerken]

Referenties

  1. Bernhard Grzimek, Het Leven Der Dieren Deel VI: Reptielen, Kindler Verlag AG, 1971, Pagina 542 ISBN 90 274 8626 3.
  2. Peter Uetz & Jakob Hallermann. The Reptile Database – Echis carinatus
  3. Chris Mattison, Snake: The Essential Visual Guide to the World of Snakes, DK Publishing, 1999, Pagina 134, 135 ISBN 978 0 7566 1365 5.

Bronnen