Zalmoxis (mythologie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Een tekening van Zalmoxis.

Zalmoxis was in de Thracische mythologie een god die vooral door de Getae en de Daciërs nabij de Hellespont werd vereerd. Zalmoxis nam een menselijke gedaante aan en leefde onder de mensen. Maar regelmatig verdween hij in de onderwereld, waar hij drie jaar verbleef, om dan het vierde weer terug te keren. Er werd gezegd dat hij mystieke kennis over de onsterfelijkheid van de ziel had meegebracht uit het Oude Egypte en ook van Pythagoras. Hij zou dit concept samen met de beschaving en de kunst aan zijn volk hebben bijgebracht.

Herodotus kreeg van de euhemeristische Pontische Grieken te horen dat Zalmoxis in feite een mens zou zijn geweest, voordien zelfs een slaaf (of leerling) van Pythagoras, door wie hem de "wetenschappen van de hemelen" werden bijgebracht op Samos. Zalmoxis keerde daarna naar zijn volk terug, de Getae, en onderwees hen over de onsterfelijkheid van de ziel. Zenon was eveneens de mening toegedaan dat Zalmoxis Pythagoras' slaaf was.

Herodotus spreekt er zich niet over uit of Zalmoxis werkelijk heeft bestaan, maar is van mening dat hij in dat geval hoe dan ook lang voor Pythagoras zou moeten hebben geleefd.

Volgens Herodotus was Zalmoxis op zeker moment naar het Oude Egypte gereisd en bracht hij van daar de kennis over de onsterfelijkheid van de ziel mee, die hij aan zijn volk overbracht. Hij leerde hen dat zij bij hun dood een zekere plaats zouden doortrekken waar ze van alle mogelijke geneugten van de eeuwigheid konden genieten.

Zalmoxis liet toen een onderaardse kamer maken (andere verhalen zeggen dat het een natuurlijke grot was) op de berg Kogaion, waar hij zich gedurende drie jaar terugtrok. Volgens sommige verhalen verbleef hij gedurende deze drie jaar in de Hades.

Na zijn verdwijning werd hij dood gewaand en werd om hem gerouwd. Maar toen hij drie jaar later opnieuw opdook waren de Getae overtuigd van zijn leer. Sommigen spraken zelfs van een wederopstanding (zodat zijn functie parallel wordt gezien aan die van Tammuz of later Jezus van Nazareth).[bron?]Plato zegt in zijn Charmides dialoog dat Zalmoxis ook een groot geneesheer was die geest en lichaam holistisch benaderde door beide te genezen en niet enkel het lichaam zoals de Griekse gewoonte was.

Referenties[bewerken]