Zebravink

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zebravink
IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2012)
Paxaro GDFL26.jpg
Taxonomische indeling
Rijk: Animalia (Dieren)
Stam: Chordata (Chordadieren)
Klasse: Aves (Vogels)
Orde: Passeriformes (Zangvogels)
Familie: Estrildidae (Prachtvinken)
Geslacht: Taeniopygia
Soort
Taeniopygia guttata
(Vieillot, 1817)
Zebravink mannetje (Wildkleur)
Zebravink mannetje (Wildkleur)
Zebravink vrouwtje (Bruin)
Zebravink vrouwtje (Bruin)
op Wikispecies Wikispecies
Portaal  Portaalicoon   Biologie
Vogels

De zebravink (Taeniopygia guttata) is een kleine vogel uit de familie Estrildidae.

Kenmerken[bewerken]

In Nederland en België is de zebravink, na de grasparkiet en de kanarie, de populairste vogel om thuis te houden. Het dier maakt geluid dat klinkt als "trompetachtig snorren", waarbij het mannetje kleine melodieën van dit geluid maakt. De mannetjes leren het gezang van hun vader. Als die vader er niet meer is, kunnen ze het ook indirect aanleren via broers die het wel van de vader konden leren.[2][3] De man is te herkennen aan de oranje wangen, die bij het vrouwtje (de pop) ontbreken. Er zijn veel gefokte kleurvariëteiten waardoor deze standaardkenmerken bij sommige typen verloren zijn gegaan. Bij de witte mutatie kan men de sekse alleen zien aan de kleur van de snavel. Dan is de herkenningskleur van de snavel licht oranje bij de pop en bij de man dieper oranje tot rood. Ook is er een zwartwangzebravink gekweekt waarbij de oranje wang bij het mannetje een andere kleur heeft gekregen. De lichaamslengte bedraagt 10-13 cm.

Leefwijze als huisdier[bewerken]

De zebravink is een goed te houden vogel die niet veel aandacht nodig heeft. Het dier plant zich snel voort en heeft een tamelijk grote verblijfplaats nodig. De vogel eet tropisch zaad of krachtvoer en broedt op allerlei verschillende plaatsen. Het is dan nodig om goed nestmateriaal als kokosvezel of hooi te verschaffen. De zebravink is gemakkelijk te houden als paartje of met drie of meer paartjes in een volière. Als er slechts twee paartjes gehouden worden dan kan er onenigheid tussen de vogels onderling ontstaan. In de winter kunnen de meeste soorten zebravinken buiten blijven maar dan is wel een beschutte plek tegen de wind noodzakelijk.

Voortplanting[bewerken]

Het legsel bestaat meestal uit drie tot zeven witte eieren.

Verspreiding en leefgebied[bewerken]

De zebravink komt van oorsprong uit Australië en komt aldaar in grote aantallen in het wild voor. Ook in Portugal bestaat een grote populatie.

De soort telt twee ondersoorten:

Ringen[bewerken]

Het ringen van zebravinken is niet verplicht. Ringen kunnen gekocht worden nadat men is geregistreerd als kweker en men een kwekersnummer heeft gekregen. Dit kan door lid te worden van een vogelvereniging. De Nederlandse Bond van Vogelliefhebbers schrijft ringen van 2,7 mm voor, maar tentoonstellingsvogels worden tegenwoordig al met 2,9 mm en zelfs enkele met 3,2 mm geringd.

Intelligentie[bewerken]

De complexiteit van het gezang van zebravinken blijkt samen te hangen met hun intelligentie; deze is te meten aan het het aantal lettergrepen per liedje. Hoe complexer het liedje van de zebravink, hoe beter de vogel problemen lijkt te kunnen oplossen, zoals het vinden van voedsel in een proefomgeving. Uit sommige onderzoeken blijkt dat mannetjes met een complexere zang ook aantrekkelijker worden gevonden door vrouwtjes.[4] Uit ander onderzoek zou echter blijken dat dit niet zo is.[5]

Ziektes[bewerken]

Slapend Isabel bruin mannetje

De zebravink heeft weinig last van ziekten. Bloedluis is een vaak voorkomend probleem bij veel vogelsoorten maar zebravinken kunnen eigenlijk alleen last van bloedluis krijgen wanneer ze samen of dichtbij andere vogels gehuisvest zijn. De bloedluis is geen luis maar een mijt en kan goed worden bestreden door een varen in de volière te planten en tabak onderin de nesten te leggen. In de dierenwinkel zijn speciale spuitflessen met birdspray te koop die, wanneer de bloedluis in de volière aanwezig is, op de vogel kan worden gespoten.

Als een zebravink ziek is dan vertoont het dier de volgende symptomen:

  • een andere ontlasting dan gewoonlijk
  • veel slapen
  • opzetten van de veren ('bol zitten')

Om deze verschijnselen goed te kunnen observeren is het noodzakelijk dat de vogel niet in de gaten heeft dat er iemand aanwezig is omdat het dier zich anders net als anders zal gedragen.

Bronnen, noten en/of referenties
  • Sandra Debets, "De zebravink als huisdier" (2008), isbn 123456789123
  • Hans Klören, "De zebravink" (2002), isbn 9789058211002