Zebravink
| Zebravink IUCN-status: Niet bedreigd[1] (2009) |
|||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Taxonomische indeling | |||||||||||||
|
|||||||||||||
| Soort | |||||||||||||
| Taeniopygia guttata (Vieillot, 1817) |
|||||||||||||
| Zebravink mannetje (Wildkleur) | |||||||||||||
| Zebravink vrouwtje (Bruin) | |||||||||||||
| Zebravink op |
|||||||||||||
|
|||||||||||||
De zebravink (Taeniopygia guttata) is een kleine vogel van 10-13 cm groot. De zebravink komt van oorsprong uit Australië en komt daar nog in grote aantallen in het wild voor, zo ook in Portugal. In Nederland is de zebravink na de grasparkiet en de kanarie de populairste vogel om thuis te houden. Het geluid is een "trompetachtig snorren" waarbij de man er kleine melodieën van maakt. De man is te herkennen aan de oranje wangen, die bij het vrouwtje (de pop) ontbreken. Er zijn veel gefokte kleurvariëteiten waardoor deze standaard kenmerken bij sommige typen verloren zijn gegaan. Bij de witte mutatie kan men het namelijk alleen zien aan de kleur van de snavel. Dan is de herkenningskleur van de snavel licht oranje bij de pop en bij de man dieper oranje tot rood. Ook is er een zwartwang zebravink gekweekt, de oranje wang bij het mannetje heeft hier een andere kleur gekregen.
De zebravink is een goed te houden vogel die niet veel aandacht nodig heeft. De zebravink plant zich snel voort en is helaas niet met een klein hok tevreden. De vogel eet tropisch zaad, krachtvoer en broedt op de meest bizarre plekken. Goed nestmateriaal is kokosvezel of hooi. De zebravink is gemakkelijk te houden als paartje of met drie of meer paartjes in een volière. Twee paartjes geeft blijvend ruzie. In de winter kunnen de meeste soorten zebravinken ook gewoon buiten blijven, een beschutte plek tegen de wind biedt een goede vogelhouder natuurlijk wel aan.
Inhoud |
[bewerken] Ringen
Het ringen van zebravinken is niet verplicht. Ringen kunnen gekocht worden nadat men wordt geregistreerd als kweker en men een kwekersnummer krijgt. Dit kan door lid te worden van een vogelvereniging. De Nederlandse Bond van Vogelliefhebbers schrijft ringen van 2,7mm voor, maar de tentoonstellingsvogels worden tegenwoordig al met 2,8mm en zelfs enkele met 3,2mm geringd.
[bewerken] Intelligentie
Intelligentie van zebravinken blijkt samen te hangen met de complexiteit van hun gezang, zoals het aantal lettergrepen per liedje. Hoe complexer het liedje van de zebravink, hoe beter de vogel problemen kan oplossen, zoals het vinden van voedsel in een proefomgeving. Uit sommige onderzoeken blijkt dat mannetjes met een complexere zang ook aantrekkelijker worden gevonden door vrouwtjes.[2] Uit ander onderzoek zou echter blijken dat dit niet zo is.[3]
[bewerken] Ziektes
De zebravink heeft weinig te lijden onder ziekten. Bloedluis is echter een vaak voorkomend probleem bij veel vogelsoorten. Zebravinken kunnen enkel last van bloedluis hebben wanneer ze samen met andere vogels worden gehuisvest of dichtbij andere vogelsoorten gehuisvest zijn. Deze luis, die eigenlijk een mijt is, kan goed worden bestreden door een varen in de volière te planten en tabak onderin de nesten te leggen. In de dierenwinkel zijn speciale spuitflessen met birdspray te koop die, wanneer de luis in de volière is gekomen, op de vogel kan worden gespoten.
Als een zebravink toch ziek is, dan is dat te herkennen aan:
- een andere ontlasting dan gewoonlijk
- veel slapen
- opzetten van de veren ('bol zitten')
Let op, je moet van een afstand de vogels kunnen zien zonder dat de vogels jouw zien, desnoods gebruik je een verrekijker om de vogel goed te kunnen zien. Als je dicht bij de vogels bent kunnen ze zich normaal gedragen en kan je niet zien of de vogel ('bol zit') ziek is.
Bronnen, noten en/of referenties:
- Sandra Debets, "De zebravink als huisdier" (2008), isbn:123456789123
- Hans Klören, "De zebravink" (2002), isbn:9789058211002
| Referenties |
| Meer mediabestanden die bij dit onderwerp horen, zijn te vinden op de pagina Taeniopygia guttata op Wikimedia Commons. |