Zeerecht

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

Het zeerecht ofwel de maritieme regelgeving is in ruime zin het geheel van rechtsregelingen met betrekking tot het gebruik van de zee, zeescheepvaart, zeevervoer en zeehandel, zowel van privaatrechtelijke als publiekrechtelijke aard. De rechtsregelen zijn er op internationaal, regionaal, nationaal en lokaal niveau.

Er wordt onderscheid gemaakt tussen internationaal zeerecht of recht van de zee (law of the sea, droit de la mer) en maritiem recht of zeerecht zonder meer (maritime law, droit maritime). In het publiekrechtelijk zeerecht is de vrijheid van de volle zee, het recht van alle staten om vrijelijk gebruik te maken van de zee en haar natuurlijke hulpbronnen, van groot belang. Het privaatrechtelijk zeerecht betreft vooral het vervoer van personen en goederen overzee.

Om tot werkbare regelgeving zijn in het VN-zeerechtverdrag de taken verdeeld tussen de Internationale Maritieme Organisatie (IMO) en de Internationale Arbeidsorganisatie (ILO). De IMO is daarbij verantwoordelijk voor veiligheid, verontreiniging en beveiliging, terwijl de ILO de wetgeving met betrekking tot de leef- en arbeidsomstandigheden van scheepsbemanningen onder haar hoede heeft.

In het VN-zeerechtverdrag worden de rechten aangegeven van kuststaten in hun maritieme rechtsgebieden (de territoriale wateren, de aansluitende zone en de exclusieve economische zone). Het is echter vooral de vlaggenstaat die regelgeving invoert en toeziet op de naleving daarvan.

Literatuur[bewerken]

  • Mansell, J.N.K. (2009): Flag State Responsibility: Historical Development and Contemporary Issues, Springer,
  • Somers, E. (2004) Inleiding tot het internationaal zeerecht, Kluwer.
Icoontje WikiWoordenboek Zoek zeerecht op in het WikiWoordenboek.