Zeno van Byzantium

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Zeno
Tremissis (een munteenheid) van Zeno. Op de achterkant wordt een van zijn overwinningen gevierd.
Tremissis (een munteenheid) van Zeno. Op de achterkant wordt een van zijn overwinningen gevierd.
Geboortedatum  ?
Sterfdatum 491
Tijdvak Thracische dynastie
Periode 474-491
Voorganger Leo II
Opvolger Anastasius I
Staatsvorm dominaat
Medekeizer Glycerius (473-474) (WRR)
Iulius Nepos (474-480) (WRR)
Leo II (474)
tegen Basiliscus (475-476)
Romulus Augustus (475-476) (WRR)
tegen Leontius (484-488)
Persoonlijke gegevens
Naam bij geboorte Tarasicodissa
Naam als keizer Flavius Zeno
Bijnaam de Isauriër
Vader van Leo II
Zeno
Gehuwd met Ariadne
Romeinse keizers
Portaal  Portaalicoon   Romeinse Rijk

Flavius Zeno (? - 9 april 491), ook wel genoemd Zeno de Isauriër (Grieks: Ζήνων; Latijn: Flavius Zeno), geboren als Tarasicodissa, was keizer van het Oost-Romeinse rijk van 9 februari 474 tot aan zijn dood op 9 april 491 (met onderbrekingen).

Zeno was een generaal van Isaurische afkomst, die door sommige Romeinen werd beschouwd als een barbaar. Onder Leo I was aan de Isauriër een belangrijke positie gegeven als tegenwicht tegen Aspar.

Zeno trouwde met Ariadne, de dochter van Leo I en samen kregen ze twee zoons: Leo en Zeno. Hun vader zou hen beiden overleven. Leo II, de zevenjarige opvolger van Leo I, stond natuurlijk onder bestuur van zijn vader, die medekeizer werd in februari 474. In november 474 stierf Leo II en zo kreeg Zeno de keizerstitel (niet voor lang).

Verina, de weduwe van Leo I, kreeg van Zeno niet de toelating om met haar geliefde Patricius te trouwen. Dit is het begin van een jarenlange wraakneming (474-488). Eerst met haar broer Basiliscus, dan via haar dochter Leontia en later met Leontius en altijd in samenwerking met Illus, een landgenoot van Zeno.

Door al deze intriges kwam Zeno niet aan regeren toe, alhoewel hij in theorie heerser was over het Romeinse Rijk. Hij erkende Julius Nepos, een neef van Leo I als keizer van het West-Romeinse Rijk tot diens dood in 480.

Na de uitschakeling van Illus en Leontius (488) werd de nieuwe sterke man Theoderik de Grote, zijn eerste opdracht was het heroveren van Italië op Odoacer

Religieuze spanning[bewerken]


Zie ook[bewerken]

Externe link[bewerken]