Zesdaagse van Vlaanderen-Gent

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken

De Zesdaagse van Vlaanderen-Gent is een wielersportevenement op de wielerbaan Kuipke (Citadelpark) in de Belgische stad Gent.

De eerste Zesdaagse van Gent begon op 30 oktober 1922 op een demonteerbare piste van 210 meter in de grote hal van het Feest- en Floraliënpaleis dat was gebouwd voor de Wereldtentoonstelling van 1913. In 1927 werd een vaste piste van 160 meter in gebruik genomen, maar in de jaren 1930 werd daarop nog maar twee keer een zesdaagse gereden. Na de Tweede Wereldoorlog nam men in 1947 de draad weer op. In 1955 kreeg de zesdaagse een andere plaats op de kalender, namelijk in november (voorheen was het maart of februari). Daardoor zijn er in dat jaar twee zesdaagsen van Gent verreden, één in februari (seizoen 1954-1955), en één in november (seizoen 1955-1956). Op 12 november 1962 werd het Kuipke, zoals de velodroom algemeen werd genoemd vanwege haar kleine omtrek en erg steile bochten, door een brand verwoest. Een nieuw Kuipke met een baan van 166 m werd in 1965 in gebruik genomen.

Tot de winnaars van de Zesdaagse van Gent behoren grote "zesdaagsenkoningen" als Rik Van Steenbergen, Peter Post, René Pijnen en Patrick Sercu, vaak gekoppeld aan top-wielrenners van het ogenblik zoals Rik Van Looy, Eddy Merckx en Roger De Vlaeminck, die mede als publiekstrekkers voor de zesdaagse fungeerden. Patrick Sercu werd later baandirecteur van het Kuipke en als zodanig mede-organisator van de Zesdaagse van Gent. Sercu is ook recordhouder in Gent wat betreft het aantal eindoverwinningen, hij spant de kroon met 11 zeges.

In 2005 was de zesdaagse van Gent aan zijn 65e editie toe. Deze editie werd gewonnen door twee Gentenaars, Matthew Gilmore en Iljo Keisse. De vader van Matthew, Graeme, is zelf een tweevoudig oud-winnaar van de zesdaagse (in 1973 en 1974).

De Zesdaagse van 2006 (21 tot 26 november) werd stilgelegd toen de Spaanse wielrenner Isaac Gálvez om het leven kwam door een val.

Lijst van winnende koppels[bewerken]

1922 Vlag van België Marcel Buysse Vlag van Zwitserland Oscar Egg
1923 Vlag van België Lucien Buysse Vlag van België Victor Standaert
1924 Vlag van België Alois Persijn Vlag van België Jules Verschelden
1925 Vlag van België César Debaets Vlag van België Jules Vanhevel
1926 Vlag van België César Debaets Vlag van België Emile Thollembeek
1927 Vlag van België Maurice Dewolf Vlag van België Hilaire Hellebaut
1936 Vlag van België Camile De Kuysscher Vlag van België Albert Billiet
1937 Vlag van Nederland Frans Slaats Vlag van Nederland Kees Pellenaars
1947 Vlag van Nederland Gerrit Schulte Vlag van Nederland Gerrit Boeyen
1948 Vlag van België Achiel Bruneel Vlag van België Camile De Kuysscher
1949 Vlag van Nederland Gerrit Schulte Vlag van Nederland Gerrit Boeyen
1950 Vlag van Nederland Gerrit Schulte Vlag van Nederland Gerard Peters
1951 Vlag van België René Adriaensens Vlag van België Albert Bruylandt
1952 Vlag van Zwitserland Walter Bücher Vlag van Zwitserland Armin von Büren
1953 Vlag van België Achiel Bruneel Vlag van België Arsène Rijckaert
1954 Vlag van België Rik Van Steenbergen Vlag van België Stan Ockers
1955 (febr.) Vlag van Luxemburg Lucien Gillen Vlag van Italië Fernando Terruzi
1955 (nov.) Vlag van België Rik Van Steenbergen Vlag van België Emile Severeyns
1956 Vlag van Australië Reginald Arnold Vlag van Italië Fernando Terruzi
1957 Vlag van België Rik Van Steenbergen Vlag van België Fred De Bruyne
1958 Vlag van Australië Reginald Arnold Vlag van België Rik Van Looy
1959 Vlag van België Rik Van Steenbergen Vlag van België Fred De Bruyne
1960 Vlag van België Rik Van Looy Vlag van Nederland Peter Post
1961 Vlag van België Rik Van Looy Vlag van Nederland Peter Post
1965 Vlag van België Patrick Sercu Vlag van België Eddy Merckx
1966 Vlag van Nederland Peter Post Vlag van Zwitserland Fritz Pfenninger
1967 Vlag van België Patrick Sercu Vlag van België Eddy Merckx
1968 Vlag van Nederland Peter Post Vlag van Nederland Leo Duyndam
1969 Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Rudi Altig Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Sigi Renz
1970 Vlag van België Patrick Sercu Vlag van België Jean-Pierre Monseré
1971 Vlag van België Patrick Sercu Vlag van België Roger De Vlaeminck
1972 Vlag van België Patrick Sercu Vlag van België Julien Stevens
1973 Vlag van België Patrick Sercu Vlag van Australië Graeme Gilmore
1974 Vlag van Australië Graeme Gilmore Vlag van België Julien Stevens
1975 Vlag van België Patrick Sercu Vlag van België Eddy Merckx
1976 Vlag van Australië Danny Clark Vlag van Australië Donald Allan
1977 Vlag van België Patrick Sercu Vlag van België Eddy Merckx
1978 Vlag van België Patrick Sercu Vlag van Nederland Gerrie Knetemann
1979 Vlag van Australië Danny Clark Vlag van Australië Donald Allan
1980 Vlag van België Patrick Sercu Vlag van de Bondsrepubliek Duitsland Albert Fritz
1981 Vlag van België Patrick Sercu Vlag van Denemarken Gert Frank
1982 Vlag van Australië Danny Clark Vlag van Australië Donald Allan
1983 Vlag van Nederland René Pijnen Vlag van België Etienne De Wilde
1984 Vlag van Denemarken Gert Frank Vlag van Denemarken Hans-Henrik Ørsted
1985 Vlag van België Stan Tourné Vlag van België Etienne De Wilde
1986 Vlag van Australië Danny Clark Vlag van Verenigd Koninkrijk Anthony Doyle
1987 Vlag van Australië Danny Clark Vlag van België Etienne De Wilde
1988 Vlag van Zwitserland Urs Freuler Vlag van Liechtenstein Roman Hermann
1989 Vlag van België Etienne De Wilde Vlag van België Stan Tourné
1990 Vlag van Australië Danny Clark Vlag van Duitsland Roland Günther
1991 Vlag van België Etienne De Wilde Vlag van Verenigd Koninkrijk Anthony Doyle
1992 Vlag van België Etienne De Wilde Vlag van Denemarken Jens Veggerby
1993 Vlag van Zwitserland Bruno Risi Vlag van Zwitserland Kurt Betschart
1994 Vlag van Australië Danny Clark Vlag van België Etienne De Wilde
1995 Vlag van België Etienne De Wilde Vlag van Duitsland Andreas Kappes
1996 Vlag van Zwitserland Bruno Risi Vlag van Zwitserland Kurt Betschart
1997 Vlag van België Etienne De Wilde Vlag van Australië Matthew Gilmore
1998 Vlag van Italië Silvio Martinello Vlag van Italië Marco Villa
1999 Vlag van Denemarken Jimmi Madsen Vlag van Australië Scott McGrory
2000 Vlag van België Matthew Gilmore [1] Vlag van Italië Silvio Martinello
2001 Vlag van België Matthew Gilmore Vlag van Australië Scott McGrory
2002 Vlag van Zwitserland Bruno Risi Vlag van Zwitserland Kurt Betschart
2003 Vlag van België Matthew Gilmore Vlag van Verenigd Koninkrijk Bradley Wiggins
2004 Vlag van Nederland Robert Slippens Vlag van Nederland Danny Stam
2005 Vlag van België Matthew Gilmore Vlag van België Iljo Keisse
2006 geen winnaars. [2]
2007 Vlag van België Iljo Keisse Vlag van Duitsland Robert Bartko
2008 Vlag van België Iljo Keisse Vlag van Duitsland Robert Bartko
2009 Vlag van Denemarken Alex Rasmussen Vlag van Denemarken Michael Mørkøv
2010 Vlag van België Iljo Keisse Vlag van Nederland Peter Schep
2011 Vlag van België Kenny De Ketele Vlag van Duitsland Robert Bartko
2012 Vlag van België Iljo Keisse Vlag van Australië Glenn O'Shea
2013 Vlag van België Jasper De Buyst Vlag van Duitsland Leif Lampater

Noten[bewerken]

  1. Matthew Gilmore werd in 1998 tot Belg genaturaliseerd
  2. De wedstrijd vroegtijdig stopgezet wegens dodelijke valpartij van Isaac Gálvez. Iljo Keisse en Robert Bartko stonden op dat moment aan de leiding.

Externe links[bewerken]