Zeven deugden

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Vraagteken
Er wordt getwijfeld aan de juistheid van een of meer onderdelen van dit artikel.
Raadpleeg de bijbehorende overlegpagina voor meer informatie, en pas na controle desgewenst het artikel aan.
Er is nog geen specifieke reden opgegeven.
Dit sjabloon is geplaatst op 28 juni 2014.
Vraagteken
De doopvont van de Onze-Lieve-Vrouwkerk van Le Bourg-Dun met afbeeldingen van de zeven deugden

Naast de zeven hoofdzonden die een rol spelen in de katholieke traditie is er ook een lijst opgesteld van hun tegenhangers: de zeven deugden, bestaande uit de vier kardinale deugden en de later toegevoegde drie goddelijke of theologale deugden. Deze zijn:

  1. Prudentia (Voorzichtigheid - verstandigheid - wijsheid)
  2. Iustitia (Rechtvaardigheid - rechtschapenheid)
  3. Temperantia (Gematigdheid - matigheid - zelfbeheersing)
  4. Fortitudo (Moed - sterkte - vasthoudendheid - standvastigheid)
  5. Fides (Geloof), in Latijnse teksten vaak omschreven als Pietas
  6. Spes (Hoop)
  7. Caritas (Naastenliefde/Liefde)

Een van de vele afbeeldingen hiervan in de schilderkunst, zijn de frescos van Giotto, samen met de zeven hoofdzonden, in de Cappella Scrovegni in Padua.

De zeven deugden spelen ook een belangrijke rol in de Decamerone van de Italiaanse schrijver Giovanni Boccaccio.

De vier kardinale deugden dateren uit de klassieke oudheid.