Zeven wereldwonderen

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Ga naar: navigatie, zoeken
De zeven wereldwonderen (van links naar rechts, boven naar beneden): Piramide van Cheops, Hangende tuinen van Babylon, Tempel van Artemis in Efeze, Beeld van Zeus te Olympia, Mausoleum van Halicarnassus, Kolossus van Rodos en de Pharos van Alexandrië. De afbeeldingen, uitgezonderd de eerste, zijn van de hand van kunstschilder Maarten van Heemskerck (1498-1574).

De zeven wereldwonderen zijn zeven bijzondere bouwwerken.

Inhoud

[bewerken] Zeven antieke/klassieke wereldwonderen

De Zeven Wereldwonderen zijn een begrip. Er zijn twee lijsten met ieder zeven wereldwonderen, eentje van de "Antieke Tijd", dat is eigenlijk de oerlijst die meestal bedoeld wordt als je het over de zeven wereldwonderen hebt, en de nieuwe Zeven Wereldwonderen.

Deze zeven bewondering en soms ontzag oproepende bouw- of kunstwerken uit de klassieke oudheid werden aangewezen door verschillende schrijvers, zoals Philon van Byzantium280 - 220 v.Chr.) en Antipater van Sidon (2e eeuw v.Chr.). Voor de Grieken had het getal zeven een magische betekenis: ze kenden zeven planeten, zeven kleuren, zeven weekdagen, zeven wetenschappen, enz. Alle zeven wereldwonderen bevinden zich binnen de veroverde grenzen van het rijk van Alexander de Grote, hoewel twee ervan, de hangende tuinen van Babylon en de Piramide van Cheops, niet door Grieken zijn gebouwd.

  1. Piramide van Cheops
  2. Kolossus van Rodos
  3. Hangende tuinen van Babylon
  4. Mausoleum van Halicarnassus in Anatolië
  5. Pharos van Alexandrië
  6. Beeld van Zeus te Olympia
  7. Tempel van Artemis in Efeze in Anatolië

Op de Piramide van Cheops na zijn alle klassieke wereldwonderen verdwenen.

[bewerken] Zeven moderne wereldwonderen

Van de antieke wereldwonderen bestaat nog maar één bouwwerk. Vandaar dat diverse malen lijstjes gemaakt zijn van de zeven 'moderne' wereldwonderen.

[bewerken] Quest

Het maandblad Quest liet in 2006 (voornamelijk Nederlandse) experts uit de bouwwereld een lijst met moderne wereldwonderen kiezen. Dit moesten bouwwerken van na 1850 zijn, die nog steeds bestaan. De lijst ziet er als volgt uit:

  1. Deltawerken (Nederland)
  2. Golden Gate Bridge (San Francisco, Verenigde Staten)
  3. Panamakanaal (Panama)
  4. Sagrada Família (Barcelona, Spanje)
  5. Eiffeltoren (Parijs, Frankrijk)
  6. Sydney Opera House (Sydney, Australië)
  7. Brug van Millau (Millau, Frankrijk)


[bewerken] American Society of Civil Engineers

De American Society of Civil Engineers koos in 1994 de volgende:

  1. Kanaaltunnel (Groot-Brittannië en Frankrijk) - werd dat jaar voltooid
  2. CN Tower (Toronto, Canada)
  3. Empire State Building (New York, Verenigde Staten)
  4. Golden Gate Bridge (San Francisco, Verenigde Staten)
  5. Itaipúdam (Brazilië en Paraguay)
  6. Deltawerken (Nederland)
  7. Panamakanaal (Panama)


[bewerken] new7wonders.com

Op de website new7wonders.com liep van augustus 2006 tot middernacht (UTC) op 6 juli 2007 een verkiezing voor een nieuwe lijst van "de zeven wereldwonderen". Een groep omschreven als specialisten had een lijst van 77 bouwwerken teruggebracht tot 21 nominaties. Volgens het organiserende bedrijf hebben meer dan 100 miljoen mensen via internet of sms hun stem uitgebracht. Tot zeven nieuwe wereldwonderen werden gekozen:

  1. Chichén Itzá
  2. Cristo Redentor
  3. Colosseum
  4. Chinese Muur
  5. Machu Picchu
  6. Rotswoningen in Petra
  7. Taj Mahal


Zes nieuwe wereldwonderen staan symbool voor een belangrijke beschaving (Nabateeërs, Chinezen, Inca's, Indiërs, Maya's en Romeinen).

De verkiezing van het wel zeer recente beeld Cristo Redentor (12 oktober 1931) als zevende nieuwe wereldwonder werd gefinancierd door een Braziliaanse bank.

Aanvankelijk stonden ook de piramiden van Gizeh op de lijst om verkozen te worden. Er kwam al gauw commentaar op deze werkwijze, de piramiden vormen namelijk het enige overgebleven antieke wereldwonder. Er werd dan ook beslist de piramiden uit de wedstrijd te halen maar toch "wereldwonder" te noemen. Er zijn nu dan ook 8 wereldwonderen.

De andere kandidaten waren:

Geen van deze verkiezingen werden ondersteund door de Unesco.

[bewerken] Externe link


Persoonlijke instellingen