Ziekte van Peyronie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Ziekte van Peyronie
Peyronie disease.jpg
Induratio penis plastica
ICD-10 N48.6
ICD-9 607.85
OMIM 171000
DiseasesDB 29308
MedlinePlus 001278
eMedicine derm/851
Portaal  Portaalicoon   Geneeskunde

Van de ziekte van Peyronie (ook ziekte van La Peyronie of induratio penis plastica) is sprake als de penis bij het stijf worden krom trekt, in het horizontale of verticale vlak. Dit is een verworven aandoening; de normale lichte kromming omhoog die men meestal ziet, valt er niet onder. Soms kan dit ook pijnlijk zijn en meestal is er ook bij een penis niet in erectie een verharde bindweefselstreng te voelen. Dit kan soms zo ernstige vormen aannemen dat geslachtsgemeenschap erdoor onmogelijk wordt. Het fenomeen werd in 1743 beschreven door François Gigot de La Peyronie (ook wel Lapeyronie), hofarts van koning Lodewijk XV[1].

Voorkomen[bewerken]

De ziekte is niet zeldzaam, want ze komt minimaal bij enige mannen per duizend voor. Lang niet iedereen met de aandoening zal hiervoor een arts raadplegen - echte klachten zijn er vaak ook niet en schaamte weerhoudt velen.

Oorzaak[bewerken]

De oorzaak is vorming van een streng bindweefsel in een zwellichaam, waardoor de penis daar niet in gelijke mate mee kan rekken als in het andere zwellichaam. Dit bindweefsel ontstaat spontaan, en de oorzaak hiervan is niet bekend; er zijn evenveel hypothesen als onderzoekers. Het is niet geassocieerd met het HLA-stelsel zoals sommige reumatische aandoeningen dat wel zijn. Mogelijk speelt een onbalans op celniveau tussen NO (stikstofmonoxide) en zuurstofradicalen een rol. De ziekte, of een sterk daarop gelijkende aandoening, kan in een diermodel worden opgeroepen door injectie van cytomoduline in de bindweefselschede van de penis. De ziekte is mogelijk verwant aan de Ziekte van Dupuytren waarbij soortgelijke bindweefselstrengen in de handpalm ontstaan. Een belangrijke hypothese is momenteel (2004) het ontstaan van microtraumata bij geslachtsgemeenschap of masturbatie die tot een overmatige reparatiereactie aanleiding zouden geven. Anno 2008 wordt een groot genetisch onderzoek uitgevoerd naar de ziekte van Peyronie[2].

Er wordt gesproken over de volgende mogelijke oorzaken :

  • Erfelijk bepaald: soms komt het voor dat de aandoening in bepaalde famillies vaak voorkomen (genetisch), maar dit komt zelden voor.
  • Verwonding: wanneer de penis in erectie is deze geforceerd gebogen wordt of wanneer men de penis injecteert (bijvoorbeeld ivm een erectiestoornis).
  • Bloedsomloop stoornis of hoge bloeddruk.
  • Diabetes: Het blijkt dat personen met de ziekte van Peyronie vaak diabetes hebben.

Behandeling[bewerken]

Over het algemeen onbevredigend. Er zijn enkele medicijnen die de vorming van het bindweefsel mogelijk enigszins tegengaan, hoewel een overzichtsartikel in het gezaghebbende tijdschrift British Journal of Urology nog in 2004 meldt dat medicamenteuze behandeling volstrekt nutteloos is en dat alleen chirurgie (in vele vormen) in aanmerking komt. Sommigen propageren het gebruik van tamoxifen, dat voor deze ziekte niet op de markt is toegelaten en in (slechts) 1 onderzoek bij ongeveer 30% een gunstig effect leek te hebben. Corticosteroïdinjecties hadden een teleurstellend resultaat. Ook verapamil is geprobeerd. Verder is schokgolfbehandeling geprobeerd waarbij in verschillende onderzoeken een wisselende mate van succes (of gebrek daaraan) is gerapporteerd.

Chirurgisch[bewerken]

Bij een chirurgische ingreep wordt de penis kunstmatig in erectie gebracht, waarna de uroloog een wigvormig stukje van de penis (meestal in een bocht) verwijdert. Vervolgens wordt de penis 'rechtgetrokken' en de wond gehecht. Na de operatie is de penis altijd korter in erectie. Deze ingreep wordt een plicaturatie van Nesbitt genoemd. Vanwege de slagaders en zwellichamen die in het operatiegebied liggen, is het een risicovolle operatie met grote kans op complicaties. De ingreep wordt meestal onder lokale anesthesie uitgevoerd.

In Nederland is het beleid meestal af te wachten en pas operatief in te grijpen als coïtus onmogelijk wordt en/of er bij een erectie pijnklachten ontstaan.

Externe links[bewerken]

Bronnen, noten en/of referenties