Zoötroop

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Replica van een zoötroop

De zoötroop is één van de eerste animatie-apparaten waarmee bewegende beelden kunnen worden bekeken. De zoötroop werd in 1834 uitgevonden door de Britse wiskundige William George Horner (1786–1837). Hij noemde het een 'daedalum' of 'daedatelum'. Overigens had rond het jaar 180 de Chinese uitvinder Ting Huan al een soort zoötroop uitgevonden.

De zoötroop bestaat uit een rechtopstaande cilinder met verticale sleuven. Wanneer de cilinder wordt rondgedraaid kan men door de sleuven de plaatjes zien, die aan de binnenzijde van de cilinderwand zijn gemonteerd. Deze plaatjes kunnen tekeningen of foto's zijn. Doordat de plaatjes steeds maar kort zijn te zien, lijkt het alsof de afbeeldingen in elkaar overvloeien, waardoor de illusie van bewegende beelden ontstaat.

Hoewel de zoötroop dus al in 1834 werd uitgevonden, werd het apparaat pas rond 1860 populair. Vooral in de Verenigde Staten, waar het bekend was als 'Zoetrope' of 'Wheel of Life'.
De praxinoscoop werd de opvolger van de zoötroop. Dankzij prismatische spiegels kon een scherper en vooral rustiger beeld worden verkregen dan met de vroegere apparaten. Bovendien verloren de kleuren niets van hun intensiteit.

De Britse vj Reuben Sutherland ontwikkelde een zoötroop met een platenspeler en een camera. Door schijven met reeksen afbeeldingen op de draaitafel te plaatsen en dit geheel met een camera op te nemen ontstaan korte animaties.

Zie ook[bewerken]