Zona (liturgie)

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie
Ga naar: navigatie, zoeken
Dit artikel past in de serie over de
Orthodoxie

Ook bekend als
"Oosters christendom"

Orthodoxie

De belangrijkste concilies
Nicea I
Constantinopel I
Efeze
Chalcedon
Constantinopel II
Constantinopel III
Nicea II

Theologie
Athanasius
Basilius de Grote
Johannes Chrysostomus
Efrem de Syriër
Gregorius van Nazianze
Gregorius van Nyssa

Patriarchaten
Constantinopel
Alexandrië
Antiochië
Jeruzalem
Moskou
Servië
Roemenië
Bulgarije
Georgië

Autocefale Kerken
Griekenland
Cyprus
Polen
Albanië
Tsjechië en Slowakije

Tradities
Oriëntaals-orthodoxe Kerken
Oosters-orthodoxe Kerken
Syrisch christendom

Liturgie
Alexandrijnse liturgie
Antiocheense liturgie
Byzantijnse liturgie
Chaldeeuwse liturgie
Iconenverering

Personen
Patriarch
Pope
Katholikos

Kerkinterieur
Icoon
Iconostase

Liturgische gewaden
Phelonion
Epitrachelion · Podriaznik
Zona · orarion

De Zona (Grieks: ζώνη, zonē; Kerkslavisch: Поясъ, poyas - riem) is de gordel die de onderliggende gewaden, het stichaar en het epitrachelion, op hun plaats houdt. Deze ceremoniële riem wordt aan de achterkant vastgemaakt. De zona wordt gedragen door priesters en bisschoppen van de orthodoxe, de oriëntaals-orthodoxe en de oosters-katholieke Kerken. Het symboliseert de kracht van de genade van het priesterschap en heeft de praktische functie dat het epitrachilion tegen de onderliggende gewaden op hun plaats houdt.

Een zona wordt gemaakt van brokaat. In het midden wordt een geborduurd of geappliqueerd kruis genaaid. Aan de beide uiteinden zit een lang koord, dat achteraan om het middel wordt gebonden.

De zona wordt niet gedragen tijdens diensten, waarin de priester niet ál zijn liturgische gewaden draagt. Dit is onder meer het geval tijdens de vespers en de metten.

In de rooms-katholieke Kerk is het equivalent van de zona de cingel.